16 april 2016: Blauw-Wit Beursbengels 4 – WV-HEDW 15 1-4 (1-2)

by Gijs Lauret

Blauw-Wit Beursbengels 4 - WV-HEDW 15 16-04-2016 1Nadat onze begerige titelkoorts tot tweehonderdnegentien graden Fahrenheit gestegen was, lag verneukeratieve focusverbleking heimelijk doch nadrukkelijk op de loer. De verlekkerde gesprekken gingen voortdurend over 30 april. Op die heilige dag moet en zal het kolossale volksbacchanaal op het omgeploegde hoofdveld van WV-HEDW plaatsvinden: de langverwachte kampioenskraker tegen de gewezen graaibankiertjes van FC Amsterdamse Bos. Het deed vermoeden dat vele verwende vedetjes met hun dromerige porem in de wolken liepen. En da’s dom, want Blauw-Wit Beursbengels moest geëlimineerd om de genoemde volksorgie überhaupt mogelijk te maken. En daarvoor moesten de linke Blauwwitters Robin Pröpper, Kees Luijckx en Carles Puyol worden bedwongen. De verrot kapotgedronken alcoholkoppen om me heen beloofden weinig vrolijks. De een keek nog comagezopener uit z’n lodderige ogen dan de ander. Bij Ome Arn echter aan onverzettelijkheid geen gebrek: “Als je hier punten laat liggen, is dat fakking lelijk. Ik wil echt dat dat niet gebeurt.”

Blauw-Wit Beursbengels 4 - WV-HEDW 15 16-04-2016 2Met vocale ondersteuning van loeiende rukwinden en vertrouwde pleurisherrie van de ring A10 mochten we de grasweide op. We waren een zeldzame hartklopping op een morsdood sportpark met louter lege velden. In de onbetaalbaar weggeteerde dug-out, waarin met graffitistift de lugubere en raadselachtige tekst RAPE ASC RAPE gekalkt stond, voelden we ons onverwacht thuis. Dat thuisvoelen nam in KoenLinks’ geval zo’n gigantische vlucht, dat hij er met zijn dunne reet bovenop ging zitten. En zijn zielige broekje inscheurde toen hij er half af flikkerde. Op het veld ondertussen deelden elf aanstaande kampioenen de lakens uit zonder dit in goals te vertalen. De blauwwitte bengeltjes roken en gristen hun tersluikse kans tijdens een merkwaardig lijpe cornerchaos. Markie was voornemens resoluut over de achterlijn te ruimen, maar caramboleerde zijn onvoorzien ferme vuurpijl via Arn in het doel. Dat was wel jammer. Zonder onze beestachtige pingelpakpool echter was deze stomvervelende achterstand in no time onoverbrugbaar geweest. Onze onoverwinnelijke kooitijger met grijpgrage armen neutraliseerde allerhande penibelheden. Hij was hoogstpersoonlijk verantwoordelijk voor alle aanwezige focus in het eerste kwart. Blauw-Wit Beursbengels 4 - WV-HEDW 15 16-04-2016 4Uw heetgebakerde sterren fulmineerden elkaar onder het gras, want daarmee maken wij elkaar scherp. Toch, lieve jongens? Het bleek wonderwel. Onze Sjulemani stroomde namelijk over van wedstrijdbeleving en als een ouwerwets nijfie zo scherp ramde hij na een dik half uurtje de 1-1 tegen de touwen. Zijn allereerste seizoenstreffert! Twijfel niet, Sjulemani is er. Heb ik altijd gevoeld. Hij staat op waar anderen huilend blijven liggen. En is daarom zijn 16,25 miljoen euro meer dan waard. Het was alsof we werden verlost van een immense boer die ons al drie etmalen het vreten en drinken belette. We ondernamen een kloeke doordrukpoging, maar moesten tegelijkertijd vrezen voor de gewiekste acties van hun kleine middenveldblondine met het leuke Lestienne-kapsel. Men lijdt het meest door het lijden dat men vreest, brabbelden onze wijze overgrootouders al. Dankzij een doeltreffend schot des Törders leek dit onzinnige lijden beëindigd. Met een minieme voorsprong mochten we theeën.

Blauw-Wit Beursbengels 4 - WV-HEDW 15 16-04-2016 3Helftje twee schiep een mentaal stabieler WV met opmerkelijk minder onnozel gefuck, meer druk naar voren en zenheid aan de bal. Toch wenste Ome Arn een vroege wissel, wat hij kortweg verklaarde met de prachtige tekst “teveel gedronken gisteren”. Nadien ging hij als onze allerheerlijkste motivator gierend tekeer langs de krijtlijnen. Iedere geslaagde actie kreeg een luidkeelse thumb-up, ieder dieptriest balverlies een bemoedigend commentaartje (“Lekker hoor mannen! Een beetje inzet! Ja, dat is het! Goed zo, madderfakkers! Ja, gaan! Ja! Lekker hoor mannen!” Et cetera). Terwijl het ingeslapen potje zich voortsleepte als een terminale strontvlieg onderweg naar zijn dikverdiende crematie, weigerden uw landerige helden die halfdode stinkvlieg in de fik te steken. Zo mikte Benna zijn fenomenale halfstift tegen binnenkant staander. In ons verkrachtingshok hield het zenuwpenerige nagelbijten aan. Twee oersimpele intikkers van Tördertje (hattrickje nummer elf) brachten verlossende ontspanning. Het kan niet meer verkloot. In het allerzwartste scenario (let wel: dit is ongeveer het allerergste wat zou kunnen gebeuren) wordt WV 15 volgende week kampioen. Zonder te spelen. Dat gebeurt indien de shoarma vretende pensridders van Amstelveen Heemraad absurd verzaken tegen RAP. Over twee weken zijn uw verse kampioenen levensecht te bewonderen tegen FC Amsterdamse Bos op Sportpark Middenmeer. Komt allen!

 

Gijs Lauret