19 december 2015: WV-HEDW 15 – Blauw-Wit Beursbengels 4 7-2 (4-0)

by Gijs Lauret

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 1Voor het binnenhengelen van een subliem herbstmeisterschap volstond enkel een zuivere driepunter. Wat zou het schandelijk lekker zijn. Wanstaltig lekker. Om bij de mislukte quasiromantiek van een knisperende open kersthaard tegen je onwennige nieuwbakken schoonouders te brallen dat je bovenaan staat. Dat die wereldvreemde rampfiguren direct voelen dat er een fakking baas hun ingeslapen leven binnenwandelt. En dat die piepbange mensen liever genieten van een stevig robbertje golf, dat maakt het zelfs nog baasachtiger. Edoch. Voor niks gaat de zon op en pas laat bovendien. We dienden af te rekenen met het oerdegelijke geboefte van Blauw-Wit Beursbengels. Oerdegelijk omdat onze uitdagers uit Sloten op de ranglijst stiekem dichtbij waren geslopen. En amper tegengoals slikten. Geboefte omdat de lijpste story’s rondgingen over een massale kloppartij tijdens een gestaakte confrontatie met Swift. Waardoor de keurige coassistenten uit Zuid vijf ongekende strafpunten aan hun zielige broek kregen. De ideale schoonzonen van het Olympiaplein als onverholen agressors? Moeilijk voorstelbaar. Enfin. Enge verhalen kennen niet van je winnen, maar je ken wel van ze verliezen. Dus: focus, jongens. Focus.

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 2Niet eerder kende de donkerste maand een evidenter broeikaszonnetje dan in 2015; het was belachelijk lekker voebelweer. Aan duffe mooi-weer-laatkomers helaas geen gebrek. Markje Kamphuijs betrad ons volgepakte kleedkot en murmelde legendarische woorden: “Ik zat de kleedkamer te zoeken.” Net toen ik dacht dat alle kolderieke rarigheid voorbij was, zag ik Roodbaard lopen. Met een knotje. Op dergelijke momenten vind ik het kapot jammer dat Tonnetje Ojers ons niet traint. Die ouwe nar maakt pardonloos korte metten met zulke hipsteriaanse idiotie. Er meldde zich intussen een blauwwit gestreepte jongetjesbende. Iets te mondige adolescentenventjes met een heuse coach. Ze oogden tamelijk hooliganachtig, dus dat moest Blauw-Wit zijn. “Zijn jullie Blauw-Wit?” luidde de onvermijdelijke vraag. Meerdere hooligans bestudeerden verdwaasd hun shirt. “Ja, we zijn blauwwit”, concludeerde er eentje na ampel beraad met zichzelf. Dit betekende dat onze reserveshirts uit de kluis mochten. Knettergeel droegen we. Brasil. Niets minder dan. Onze blauwe shirts zijn overigens naamloos. Een nieuwe bedrukking is aanstaande, waardoor uw geliefde celebrity’s hoogstpersoonlijk alle dwaze bijnamen van hun tricots afgepulkt hadden. Onderwijl ontstond een schitterende verwarring. Er had zich namelijk een tweede zwikkie eigenaardige malloten in blauwwitte tenues gemeld. “Ik zei toch dat we hiernaast moesten!” brieste zo’n doorgesnoven hooligan. Hier kwam de hilarische aap uit de mouw. De vermeende opponent tegenover ons was niet Blauw-Wit, maar blauwwit. Want blauwwit was de kleurencombinatie op hun voetbalhemd. En niet de naam van hun club. Geniaal, onvergetelijk, episch, alles.

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 3We bleken scherp als Indonesische krissen, wat al vroeg resulteerde in een spannend paalschot des Törders. Ons Tördertje beweert zich per heden te willen toeleggen op assists. Zijn fenomenale dieptepass op Kassie vormde een eerste bewijs van zijn nieuwe sociale gezicht. Ons onstuitbare sprintkanon Kassie heeft vijf hele vleeskilootjes van zijn goedgevulde heupen afgeworpen. Want hij fietst tegenwoordig, in plaats van zijn enorme aars op de bestuurdersstoel van zijn dikke BMW te laten zakken. Dit was te merken. Kassie kogelde het leer snoeihard in de verre, met de brute overtuiging van een zekere Herbstmeister. De pijnbank was geopend. Ome Benna scoorde ongecompliceerd 2-0 en Törder voltooide de zoete hattrick van onze kannibalistische voorhoede. De dolende dubbelgangers van Kees Luijckx, Carles Puyol en Robin Pröpper, allen basisspeler bij Blauwwitje, werden weergaloos van het nepveld getikt; via het bezemkastje naar de muur en weer terug. Ook grensie kon het hogeschoolvoetbal niet bijbenen. Althans, dat vond scheidsie: “Hee grens, doe je nog mee of niet?” Hoe gruwellekker het ook smaakte, de kerstkoek was nog niet op. Kamphuijs rukte vorstelijk op met bal aan voet. Hij kreeg zes parkeergarages aan ruimte, maar wat te doen? “Hij weet het niet meer!” gierde Kees Luijckx overmoedig. Want centrumverdediger Kamphuijs trakteerde op een wildgeile steekpass. Collega centrumverdediger Toivonen was opgestoomd en pakte dit presentje lachend uit: 4-0.

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 4In het tweede bedrijf hervatten we het ongeremde doelpuntenbacchanaal. We ontlokten balverlies op vijandelijke helft. Roodbaard verschafte een superieur voorzetje en Kassie sprak met binnenkant voet: 5-0. We goochelden met allerhande topleuke wisseltjes, waardoor er wat drek in onze motor liep. De bal ketste irritanterig tegen Toivonens grote kolenschopjatten, waardoor de lamgeslagen Bengels zowaar een pienantie kregen. Hun tweede schot op doel rolde in de benedenhoek: 5-1. Quintus’ kostelijke een-tweetje met Roodbaardje leverde eerstgenoemde een een-op-eentje op. De talmende keepert stond versteend en Quintus pieste rechtdoor in de hoek. Vadertje en oompie zagen het glimmend aan. Kort later voelde Roodbaard een tikje en krijste met het volume van drie kinderdagverblijven. Scheidsie bleek bepaald niet onder de indruk van dit semiprofessionele gedoe en Blauwwitje nokte niet: 6-2. Ons melige slotakkoordje was voor Törder. Hij rende rechtdoorzee terwijl Benna steeds luider en radelozer om de bal begon te bedelen. Törder boog niet voorWV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 5 deze verbale huildiarree. Hij negeerde zijn emmerende kompaan, die trouwens onmiddellijk verstomde toen de bal het netje aantikte: 7-2. Daar we graag een achtklapper wilden forceren, kreeg predator Tonzel zijn eerste competitieminuten. Hij shinede zoals alleen hij shinen kan. Hoewel hij jammer genoeg geen hakkie deed. Waltertje excelleerde zich eveneens een slag in de rondte en wel dermate dat hij een frusti blauwwitje inspireerde tot liefkozende teksten als ‘mongool’ en ‘kankerjood’. Zoveel vertederends hoor je niet iedere dag. Zelfs onze Herr Walter niet, die toch een zekere ongrijpbare uitlokfactor bezit. Kort na deze zwakbegaafde larie kreeg scheidsie spontaan zin om te zuipen en blies ons naar het herbstmeisterschaft. Dat de ontketende pensbejaarden uit Amstelveen een potje minder speelden, drukte de gein geenszins. Kamphuijs’ opwindende swingmuziek in de kleedkamer maakte het af. Een troep blote billenmannen heupwiegend richting douche. Op naar de nieuwe schoonouders!

Gijs Lauret