19 september 2015: De Meer 5 – WV-HEDW 15 0-3 (0-2)

by Gijs Lauret

De Meer 5 - WV-HEDW 15 19-09-2015 1Soms gebeurt er iets raars en voel je: dit wordt een prachtige dag. Vlak voor aankomst bij Sportvereniging De Meer had ik dat. Een uitgeputte voetbalster fietste mij in haar gore, meurende stinktenue tegemoet. Ze keek als een smachtende junkie na een nacht wallenlopen en nam een gretige hijs van haar sigaret, waarbij haar toch al ingevallen wangen nog verder tussen haar aangezichtsbeenderen verdwenen. Ik voelde het. Dit werd een prachtige dag. Dan moest De Meer 5 wel als gewillig slachtvee fungeren natuurlijk. Aan perspectief geen gebrek: het bleek hetzelfde ramperige nikselftal dat zich vorig seizoen afgetekend naar de laatste plaats had geprutst. ‘Eens gedegradeerd is nimmer wedergekeerd’, moet het roodhemdenzootje gedacht hebben, daar het ondanks zijn diepdroeve eindklassering in de vierde klasse bleef ballen. Overigens was hipsterspitsje met z’n klassieke staartbaardcombinatie present, een veelbelovend voorteken. En scheidsie was ook al zo’n overheerlijke man. Hij was precies die dagdromende bibliothecaris, rechtstreeks weggelopen uit zo’n ellendige boekengrot. Daar waar ik met kolossale weerzin geestdodende schrijfwerkjes ophaalde voor mijn examenboekenlijst. Schriftelijk gehannes van Willem Frederik Hermans, Louis Couperus en allerlei andere jandoedels van likmevestje. Maar genoeg over mijn mega-interessante examentijd. Behalve de eerdergenoemde cultfiguren was ook WV 15 aanwezig. Met een duizelingwekkend ruime selectie van zestien bloedhongerige supersterren zelfs. Onder hen de levende mythe Herr Walter, die na een tragisch jaartje zijlijnstaren zijn rentree vierde.

De Meer 5 - WV-HEDW 15 19-09-2015 2Met het eerste fluitsignaal van de bibliothecaris begon een langdurige bezetting van de vijandelijke helft. We deelden heel spannend de lakens uit. Om te winnen is echter meer nodig dan 75% balbezit, weet menig Nederlandse tobclub. Comeback kid Walter solliciteerde opzichtig naar een Man of the Match verkiezing door na tien minuten een lachwekkende publiekswissel te regisseren. De beste jongeheer zat stuk. Hij lag minutenlang overdreven na te hijgen maar had uiteraard voldoende energie voor een vroeg slokje bier. Laat ik eens holle trainerspraat uitslaan: het werd tijd om onszelf te belonen. Om de bezetting te transformeren naar iets tastbaars. Linksback Tomba, ons vrolijk zwoegende PSV-boertje, deed dit gewoon effetjes. Hij schietlobde de bal schitterend van ver over de verbouwereerde Jean-Marie Pfaff in het Meerse doel. Törder had aldus gezien hoe het moest en fabriceerde een trademark doelpuntje. Vooractietje, dribbeltje, klaarleggen voor linkervoetje en benedenhoekje uitzoeken: 0-2. Zo modderde een en ander kalmpjes voort totdat het rustsignaal me wekte.

De Meer 5 - WV-HEDW 15 19-09-2015 3Wes de Viking, want zo heet hij tegenwoordig, had in het krakkemikkige kleedhok verreweg de omvangrijkste muil. Zo gauw die gigantische reuzenscheur zich opent, sluiten zich als vanzelf alle onbeduidende pruimenmondjes. Zeker als die immense bek achteloos de ene na de andere tactische meestertip weggeeft. En dat doet die vindingrijke vikingwaffel allemaal gratis en voor nop, mind you. De mooiste quote van het weekend werd echter gebezigd door een goedgehumeurde knaap met sensitieve hamstrings: “Die boys mogen echt niet scoren. Serieus, die moeten huilend naar huis.”

De Meer 5 - WV-HEDW 15 19-09-2015 4Eerlijk gezegd was het wedstrijdje na rust stierlijk vervelend. De Meer had collectief gecapituleerd en uw aanrommelende pseudovedetten drentelden apathisch in de rondte. Dat gaf verder niks hoor. Het preherfstzonnetje was aangenaam. De ontelbare geschikte voorzetten van KoenLinks waren genieten geblazen, net als het onderlinge theekransgekissebis bij de geslagen gastheertjes. De nummer 12 op het middenveld was verreweg de heetste heer van De Meer; hij was de enige die nog iets doelgerichts in elkaar poogde te flansen. Zijn frusti wegwerpgebaren werden evenwel met de minuut grotesker; wederom genieten. Törder was zonder meer bedrijvig en dartelde zich een verrassende route richting kokje Post, die van nabij afdrukte: 0-3. Daarmee is het leeuwendeel verteld. Laat ik echter twee belangwekkende bijzaken toevoegen. Eén: de onfortuinlijke inspanning van Wes, die voor open doel koddig naast schoof. Twee: de sensationele reddingen van killer Tomek, die naar mijn kritische smaak schandalig veel te doen kreeg.

 

Gijs Lauret