2 april 2016: WV-HEDW 15 – ASV Arsenal 5 4-2 (1-1)

by Gijs Lauret

WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 1Na de dikke darters van De Dijk met 15-0 opgepeuzeld te hebben, wachtte ons een pittig maal. De nep-Gunners van ASV Arsenal trokken naar Middenmeer. Eerder lieten wij ons door deze ontketende gozertjes de najaarskaas van het novemberbrood vreten; we werden terecht met 3-2 gedist. Een verstrooide filosoof liep bovendien in mijn ondergoed rond. Maar dat was toen. Bij winst nu zouden we een denderende dreun uitdelen in de bloedstollende titelstrijd. Bij ieder ander scenario zouden onze gespannen mannenbilletjes zich doodsbang samenknijpen. Toivonen beschikte over een trappelende selectie van zestien beestachtige krijgers. Herr Walter, Sjulemani, KoenLinks, Tonzel, Dr Phil en ondergetekende supporterden als snuivende socio’s vanuit de dug-out, dus dat betekende zes problemen minder op het veld.

WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 2De hongerige tricolores waren zeventien kereltjes sterk naar Oost afgereisd. Als wannabe semiprofs liepen ze belachelijk serieus hun warming-up te doen. Dat doen wij echt nooit. Kortom, alle ingrediënten voor een speeksel creërende topwedstrijd waren aanwezig. Een kwijlwedstrijd waarin het onzichtbare scorebord al vroegtijdig werd ontmaagd door Ome Benna. Onze virtuoze Afroman overdribbelde het halve veld alvorens van nabij het netje met zo’n zeventig kilometer per uur te verwennen. Het was de knallende opmaat voor een pulserend potje waarin de dolle hartslag van de toeschouwers zelden onder de 260 kwam. De fysieke duels waren fel en talrijk. Dit lijkt het geadoreerde lievelingsspelletje van de nep-Gunners: acht van de elf waren immers blond, groot en breed. Wilhelmina’s blauwe sterren gaven geen krimp. WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 3Törder verdubbelde de score, echter scheidsie floot horkerig laat voor buitenspel. Uit de geslepen tegenaanval stak een blonde Noorman zijn langgerekte stelt uit en werd De Pool pijnlijk geklopt: 1-1. Nijdige blikken richting scheidsie. Ons aardige fluitjongetje was ontzettend twaalf en het valt voor een puberende brugklasser waarachtig niet mee om in een onverwacht tussenuur (Latijn viel uit) een potentieel beslissende topper te leiden. Men liet voortdurend nieuwe fluitjes aanrukken omdat het betreffende blaasding zogenaamd niet luid genoeg klonk. Dit zei echter meer over het scheidsrechterlijke blaasvermogen dan over dat domme blaasapparaat.

WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 4Na een ontgoocheld theemomentje drukten uw vastberaden blauwhemden de sterke ventjes terug. Alle sneaky uitbraken der hoopvolle nep-Gunners bleven potentieel levensbedreigend. We zagen een kracht opslurpende voetbalveldslag waarbij de meelevende dug-outs meermaals stierven van oplopende nervositeit. Törder was talloze keren tegen de gespierde centrale verdedigingsmuur opgelopen, maar Benna bediende hem waar die menselijke muur niet stond: 2-1. De blauwe Galácticos kregen zat gelegenheid om de kat in het bakkie te schieten, maar verkozen doorlopende hartaanvallen en zenuwachtige angstbroekplasserijen voor de toekijkende betrokkenen. “Ik moet zeiken maar ik wil niet”, jammerde Waltertje. De definitieve doodsteek bleef dus uit en incidentele reanimatiepogingen van Arsenal werden gesmoord door de weghijsende maarschalk Toivonen en zijn elegante generaal Faas. En toch bleef Arsenals allround middenvelder Davy Klaassen alias ‘Biljartmans’ doorlopend dreigend. Rond minuut 82 gebeurde het ondenkbare. In een schaarse uitval schoot hun bedrijvige middenveldhobbit in de benedenhoek. Hysterische tricolores op en naast het nepgras slaakten lukrake oerkreten. WV 15 werd verdoofd door ziedend ongeloof en een plotselinge cremeersfeer stak op. Er was er maar eentje die ons van deze onverhoedse begrafenisstemming kon verlossen. Dit was onze beardo, de sinds heden staartloze Tarzan die het gros van zijn hipsterveren heeft afgeworpen. WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 5Zijn hulpeloze tegenstanders waren toch al dolgedraaid door zijn briljante middenveldspel. Het was een soort lummelen één tegen drie waarbij de één de bal aan zijn majesteitelijke voeten liet kleven. De drie drentelden daar duizelmisselijk omheen, terwijl de één als een soort perpetuum mobile (maar niet echt) rondjes om zijn bazige as bleef draaien. Lang leuterrelaasje dit. Het gaat hierom. Onze overharige held legde aan op rand zestien en aaide het leer laag buiten bereik van keepertje. Uitzinnige vreugd en een wild geluksdelirium langs de lijn. Waren de points inside? Jazeker. In de laatste tel fopte Törder een vergeefse buitenspelval, passeerde het aanvliegende doelmanobstakel en beleefde quality time met bal, doel en zichzelf: 4-2. De arbitrale brugpieper, die na rust gigantisch in de wedstrijd groeide en twee klassen oversloeg, blies duidelijk hoorbaar af. Uw wispelturige vedetten hebben een reuzenstap gezet.

 

Gijs Lauret