20 februari 2016: WV-HEDW 15 – Swift 8 7-1 (3-0)

by Gijs Lauret

WV-HEDW 15 - Swift 8 20-02-2016 1Na de wrede galavoorstelling van 13 februari jongstleden bestond er één stiekem gevaar:  het gevaar om op onze roze wolk te blijven zweefneven. De vereiste focus was op de woensdagse training royaal aanwezig, behalve bij de strontverwende basisploeg van 13 februari. Negen van die luie lamlullo’s dachten kennelijk dat ze er al waren en lagen thuis naar hun gezwollen tampeloeres te kijken. Of ze hadden zogeheten werksmoesjes, maar die moet je sowieso nooit geloven. Ook zonder basisspelers zou het lieve Swift nul obstakel mogen vormen. De heenwedstrijd eindigde in een clowneske 1-8, een astronomische zesklapper van Törder incluis. Eens kanonnenvoer, altijd kanonnenvoer, zei mijn fictieve stiefopa altijd. We zouden wel eventjes neuspulkend zegevieren dus.

WV-HEDW 15 - Swift 8 20-02-2016 2Törder vond zijn karige doelpuntenmoyenne maar zozo en had daarom nieuwe kicksen gehaald. “Heb je ze gezien? Zwart hè. Zwart en leer. Voor jou gedaan!” bralde hij tegen me. Nooit bevroed dat onze ijdele topscorer zich speciaal voor mij in leer zou hullen, maar vanzelfsprekend genoot ik ervan. Materieel gezien viel er sowieso volop te genieten, getuige de spange WV-trui voor mijn oudste dochter en de prille kuittattoo van Ome Benna. Op diens achteronderbeen is nu de fabelachtige tekst ‘I’ll see you when I see you’ te lezen. Weerleg dat maar eens, zo’n haast Johannige spreuk. Hoe zat het ondertussen met die interessantdoenerige focus, vraagt u zich als kritische lezer vast af. Wel, de roezige zuidboys dachten met hun stukgezopen katerkoppen dat we pas om kwart over vier aftrapten. Vandaar was er alle tijd voor banale randverschijnselen.

WV-HEDW 15 - Swift 8 20-02-2016 3De montere withemden begonnen levendig, doch binnen tien minuutjes konden uw verwaande beroemdheden al juichen. Törder veegde een vrije trap langs de overbodige muur en keepie stond roerloos te koekeloeren: 1-0. “Nieuwe schoentjes! Nieuwe schoentjes!” galmde het over kunstgras 1. Spelbeeldgewijs was onze overtuiging ver te zoeken, maar een kniesoor die daarom jengelt. Kassie slingerde een strakke assist voor de pot, alwaar Törder met een acrobatische halve omhaal akelig het doeldak vond. Ondanks deze mokerdreun bleven de blijde coassistenten gezellig meeballen en creëerden zij vanuit hun aandoenlijke desorganisatie zelfs kansies. Daarbij tekende hun nummer 17 voor de Quote van de Week: “Zij bakken er ook niet veel van hè! Kom op!” Dit nu mensen is een fantastische uitspraak. Waarom? Ze is oneindig toepasbaar. Iedere kutsituatie, ieder kutleven zou ermee op de rit geholpen kunnen worden. Louis van Gaal zou het tegen de bankhangende Memphis kunnen schreeuwen terwijl ze gedemotiveerd naar het geklungel van de basiself turen. Een positivistische interimmanager zou het over zijn lamgeslagen personeel kunnen uitbraken, wijzend op het gekloot van de concurrent. Een knijterdepressieve bijstandstrekker zou het ’s ochtends tegen zijn badkamerspiegel kunnen brullen als hij bedenkt hoe verrot zijn vroegere studiegenoten eraan toe zijn. Een gedemoraliseerde IS-strijder zou het tegen zijn jihadbroeder kunnen zeggen als zo’n blinde drone weer eens de verkeerde kapotschiet. Een gefrustreerde deelnemer van Heel Holland Bakt (verbieden zulke domme televisiekul) zou het tegen de jury kunnen roepen als hij dreigt te verliezen. Maar die gasten riepen het allemaal niet. Nummer 17 riep het. En hij had wel een tikkeltje gelijk op dat moment. Kim Jos-un was daardoor echter niet van de leg. Onze vlijmscherpe despoot maakte een heimelijk middenveldovertredinkje dat door de scheidsrechterlijke vingers werd gezien. Roodbaard was de profiteur met een kostelijke streep vanaf twintig meter: 3-0 en theeleuten maar.

WV-HEDW 15 - Swift 8 20-02-2016 4Al vroeg in het tweede helftgebeuren werd Kim Jos-un tot americain gefileerd in de zestien. Tot vorige week kreeg je daarvoor geheid een Noord-Koreaanse death penalty, maar tegenwoordig niet eens een elfmeterpenalty. Törder spande zich niet, veroverde ergens een bal en pieste tussen de weerloze stokken van keepertje: 4-0. Waarna hij zich in een gangsterjoggingbroek hees en Kwaks een halfuurtje spitsentijd gunde. Tomba, tacklebelust als altijd, werd afgelost door indokannibaal KoenLinks. Onze magistrale rechtse tandem Kassie/Dr Phil orkestreerde ondertussen een vrije kans voor Kwaksie. De zwarte parel aarzelde niet. Hij kapte een keertje en streepte laag raak: 5-0. Naast de druilerige dug-out liep men doorlopend te zemelknopen dat het veld te lang was, het middenveld verkeerd stond, Pietje niet doordekte en Henkie stond te snurken. Tuurlijk. Altijd oog houden voor ontwikkelpunten. Quintus scoorde inmiddels vrolijk 6-0. De blijmoedige zuidjongetjes echter bleven aandringen en prikten hun verdiende goaltje, waarna zij gilden alsof zojuist Barça op de knieën was gedwongen in de Champions League finale. Dat Swift niet vaker scoorde was mede te danken aan degelijk verdedigen van Tomek, Toivonen en Baresi. Krachtmens Tarzan tekende glijdend van dichtbij voor het vorstelijke slotakkoord op zuiver aangeven van Benna: 7-1. Er zijn acht finales te gaan, dus het is te vroeg om over de titel te praten. We denken totaal niet aan de titel. De titel komt echt geen moment in onze gedachten op.

 

Gijs Lauret