21 november 2015: WV-HEDW 15 – RAP 7 0-0

by Gijs Lauret

WV-HEDW 15 - RAP 7 21-11-2015 1 In dit goedgehumeurde inhaalweekeinde troffen wij de onberekenbare geelventjes van RAP. Onberekenbaar omdat je, als je RAP treft, nooit zeker weet of die geile geelventjes daadwerkelijk opduiken. Zodoende werd deze mondwater opwekkende wedstrijd zes weken geleden gigantisch afgelast. Deze zaterdag bleek de onmisbare focus zelfs met het fijnste vergrootglas onvindbaar, daar de helft onzer stikverwende pseudovedetten te laat verscheen. Met hun alcoholdoorlopen grafkoppen. De eigengereide kleedkamerverlichting was eveneens een regelrecht drama, want die weigerde dienst. Gelukkig is de meeste narigheid in het leven tijdelijk en zo ook dit. Quintus I knuffelt op privébasis met zo ongeveer half RAP 7 en had daarom uitgekiend voorwerk verricht. Enkele van z’n biergrage corpsvrinden werden ladderdronken gevoerd op vrijdagnacht. Enige probleempje: hij was zelf ook zo starnakel als een lamme tor. In Quintus’ geval is dat echter een buitengewoon gunstige voorbereiding.

WV-HEDW 15 - RAP 7 21-11-2015 2Scheidsie was zo scherp als een knalstonede diepzeekangoeroe. Terwijl de hele wereld met patatje-joppie-chips en bier klaar zat voor een livestream van WV tegen RAP, bedacht hij dat het wel handzaam was om een klokkie te hosselen. Exit scheidsie en vijf minuten extra koukleumen. De woeste geelventjes hadden zich voor de leuk in maagdelijk wit gehesen. Ondanks dat zachtaardige lieve-jongetjes-kleurtje gingen de lijpe RAPpers woest tekeer en beukten zelfverzekerd op onze barstende verdedigingsmuur. Vooral de techneut met nummer 10 liet zich gelden, alsook de langharige roze schoentjes op het middenveld. We werden schandelijk afgebluft. Op felheid. Op focus dus, potjandoedels. Scheidsie vond fluiten een beetje moeilijk. Het leek of hij consequent zijn blaasinstrument leegzoog in plaats van erop te blazen. Het maakte die rare zuigfluit nagenoeg onhoorbaar, met meerdere bizarre verwarringen tot gevolg. En opgefokt commentaar uiteraard, wat scheidsie overigens uiterst integer wegcounterde: “Ik ben onzeker over waar ik wel en niet voor moet fluiten.” Geen fluit tussen te krijgen. Ondertussen was Wes de Viking mankerig afgehaakt met een gekwetst enkelgewricht. Gegeven de bezeten bezoekerspressie gaven we verrassend weinig doelkansen weg.

WV-HEDW 15 - RAP 7 21-11-2015 3Moegestreden pauzerend bleek Törder strontirritante lieskrampjes te ervaren; onze mokkende topscorert maakte het niet lang meer. Hij smeerde zijn 26-jarige VVD-schaamstreek vergeefs vol met helende tijgerzalf. Quintus droeg een kolossale pompoenknobbel op zijn toegetakelde knie, maar claimde compromisloos zijn invalbeurt. Of dat gezond was? Doet er niet toe. Hij liet zich door geen Brugman omlullen: “Jawel”, was het enige schamele woord dat hij gedurende de rust sprak (zo’n acht keer). We hadden een tactisch meesterfoefje bedacht. De verrassende omzetting naar 4-4-2 moest onze gamechanger worden. Per minuut 46 gristen we het heft uit handen van de tanende witboys. Mooi was het niet, doch we streden als noeste krijgers. Samen. Onze meedogenloze geweldenaar Tarzan was hiervan het springlevende voorbeeld. Zijn woeste baardenstaart danste in de wind steeds wanneer hij als glorieuze overwinnaar uit zijn duel kwam. Nadat KoenLinks onze gammele Törder afloste, ging WV volkomen loesoe. Hij met zijn heerlijke bamboestokpostuur plakte ouderwets aan de zijlijn. Zijn onvolprezen linkerpoot strooide met hemelse voorzetjes. Roodbaard had onze genadeloze Indo-commando uit zo’n dodelijke pass onsterfelijk kunnen koppen, maar keepie redde gruwelijk. Sjulemani kreeg spannende kansies, maar ook hij vond het net niet. Aldus bleef die vermaledijde brilstand behouden en pleegden wij een heus Frits-van-Turenhoutje. Een zeldzaam collector’s item in de vierde klasse.

 

Gijs Lauret