3 oktober 2015: Swift 8 – WV-HEDW 15 1-8 (0-5)

by Gijs Lauret

CSW thuis 4Behalve aussielegende Scott verlaat ook de repressieve potentaat Kim Jos-un zijn goedlopende WV-toko. Waar wij immer dachten dat onze Geliefde Leider bronstig naar de Democratische Volksrepubliek Korea lonkte, vertrekt de grote kleine dictator plompverloren naar India. Met zogenaamde werksmoesjes. Doch we zullen snikken in onze eenzame ledikantjes. We zullen die dierbare jongen hartverscheurend missen, hoewel hij al wederkeert voordat we ‘Zuiver Korea van Stalinisten’ kunnen roepen. Lief emoverhaal dit, maar Kim Jos-un liet zijn dictatoriale neus niet eens zien op het Olympiaplein. Daarenboven hadden we een klein keepersprobleempje, want de krakvinger van onze pingelpakpool was nog steeds gekrakt. Over onze talrijke kleine probleempjes later meer.

Swift 8 - WV-HEDW 15 03-10-2015 1Tijdens mijn laatste bezoek aan Swift maakte ik een magistrale kopgoal, dus u begrijpt dat dat heul veul nachtjes slapen gelee is. Eén argeloze blik op het retestrakke nieuwe clubgebouw leerde dat Swift geen old skool voetbalclub meer is, maar een poenbeluste commerciële rampenbende. Er is nog geen verstopt doucheputje over van de klassieke voetbalkleedkamers met door houtrot aangevreten kutbankjes waar je je delicate reetje niet keren kon. In plaats van heerlijke vorige eeuwse romantiek staat er een hypernieuwerwetse betonnen klotekeet die louter modern football ademt. En een beetje hockey. In deze apocalyptische omgeving kregen wij kleedkamer 22.1 toebedeeld. Serieus: 22.1. We betraden een soort familiekleedhok zoals je dat in het zwembad vaak ziet (en waar ik mij als familieman tegenwoordig omkleed). Met bijbehorende kluis voor al onze pleuristroep. Er meldden zich talloze in- en uitlopende kinderelftalletjes, allemaal even springerig. In dit afgrijselijke zwembadhok hing een onverdraaglijke grafstank en de reden was een ongewassen tenue. Waar natuurlijk een goede reden voor was: “Als ik thuiskom leg ik m’n was altijd in de schuur. Voor mama.” Mama had dus gefaald, simpel zat. Doch deze potentieel dodelijke grafstank was slechts een fractie van onze kolossale ellende, want de helft van uw supersterren lag rondom verzameltijd doodlollig in z’n meurende stinkbed te ontbinden. Ik had al die onverantwoordelijke kleuters potverdeurie nog zo gewaarschuwd: op tijd naar bedje, handjes boven de dekens. Want om kwart over elf voebele. Behalve een keepersprobleem bleken we tevens een keeperstenueprobleem en keepershandschoenenprobleem te hebben. Hoe dat kwam? Gewoon. Vergeten. En als klapper op de vuurpijl hadden we een spelerspasjesprobleem. Hoe dat kwam? Gewoon. Kwijt. Topdiplomaat KoenLinks achtte het politiek verstandig om aan te bieden de spoorloze pasjes thuis te gaan zoeken. En werd zodoende in de auto naar Amsterdam West gestuurd. Aldus etaleerden we de grootst denkbare dramavoorbereiding. Hoe moeilijk kan het zijn, vroeg ik me wanhopig af. Allemaal op tijd komen en meenemen wat je moet meenemen, meer wordt er niet gevraagd. We tierden kortstondig maar herprofessionaliseerden apesnel; er moest namelijk afgetrapt. Terwijl dat gebeurde, meldde Kapitein Wes de opstelling. Meer hadden we niet nodig.

Swift 8 - WV-HEDW 15 03-10-2015 2We startten spelerspasloos. Viersterrenkok Post loste met zijn imposante adolescentenbody in één zucht het keepersprobleem op. Maar niet het keepershandschoenenprobleem. Kassie had een taakstraf gekregen: hij moest nieuwe handschoenen aanschaffen bij het sportzakie om de hoek. Elk nadeel heb ze voordeel; door de belachelijke chaos vooraf waren uw onaantastbare reuzenvedetten vlindermesscherp. Toen KoenLinks arriveerde met de teruggevonden pasjes, droeg chef-kok Post nieuwe handschoentjes. En hadden we er al vier in liggen. Een losgeslagen Törder, finaal strak van de paracetamollen en ander medicinaal snoepgoed, fabriceerde een glaszuivere hattrick. Waarna Wes de Viking een goaltje mocht. Exemplarisch voor onze meedogenloze dominantie was een vrije trap vlak voor rust. Törder ontfermde zich erover en ramde deze achteloos door muur en net: 0-5. Nu schiepen de bedrijvige zuidboys heus dikke kansjes hoor. Echter aanvallend broddelwerk en katachtige meesterreflexen van onze zwarte panter 2.0 verijdelden alle doelgevaren.

Swift 8 - WV-HEDW 15 03-10-2015 3“Jongens, het kan nog!” riep een heldhaftig withemd gekscherend voor de herstart. Het kon zeker, want Törder pieste wederom raak. Met volhardend enthousiasme bleven de Swifterlingen evenwel tekeergaan, wat de edele zuidboys een verdiend troostpunt opleverde: 1-6. “Ze weten het niet meer!” brulde er eentje met gevoel voor overstatement. Want de gevierendeelde gastheren wisten zelf ook behoorlijk weinig. Quintus I ontfutselde de bal rond de vijfmeter en bediende Törder: 1-7. De daaropvolgende Swift-discussie kende geen eenduidige slotsom, maar schonk ons wel de uitspraak van de week: “Accepteer nou maar dat je een debiel bent!” Debiel of niet, Ome Faas mocht van dichtbij het slotakkoord ondertekenen: 1-8. Wij zagen dus een onvervalste zesklapper van onze goalgeile afmaker. Het klinkt bizar, maar een Törder-tienklapper was verre van onrealistisch geweest. Kennelijk was de gestoorde prewedstrijdchaos een hoognodige prikkeling, getuige de ronduit enge scherpte van sommigen. En we hebben een keepertje hoor mensen. Een buitenaards geweldige poortwachter. Dat had die malle jongen ons nooit verteld, dat ie dat kon.

 

Gijs Lauret