6 november 2010: RAP 3 – Martinus 2 2-6

by Gijs Lauret

De talrijke waterplassen suggereerden dat een voetbalwedstrijd vanmiddag een idee fixe zou worden, maar niets bleek minder werkelijk. De nacht had ons veel regen geschonken, de dag bood ons een druilerige aanblik. Een uitstekende dag om onder de grond te gaan liggen, moet Harry Mulisch gedacht hebben. Een stuk positiever dan het weder was vandaag de coaching. De GKL voegde Mich bij aankomst toe dat hij zijn fiets perfect tegen de muur had gezet. De opvallendste naam in onze basiself was Nick Kampfraat, die met zijn gegroeide torso zijn eerste minuten van deze jaargang maakte. Zijn linkerknie is op zich hersteld, maar vooralsnog regeert de angst voor een nieuwe blessure. Wie een meetlatje langs de zijlijn gelegd zou hebben, zou geconcludeerd hebben dat Tinus, de immer stomdronken terreinknecht van FC Knudde, ouderwets werk had geleverd. De gastheren lagen vanaf minuut één in hun gedwongen loopgraaf op eigen helft. De niet aflatende druk van het Kampioenenteam was hen, begrijpelijkerwijs, te machtig. De bal ging achteloos van voet tot voet en de zwarten wisten niet waar ze het zoeken moesten. Nadat Robert-Jan in plaats van Nick het veld had betreden, begonnen we ook nog te scoren. Mich ramde de bal van een meter of twintig onberispelijk in de bovenhoek. Iedereen die ooit dacht hiertegen een kans te hebben, was kansloos: 0-1. Ondanks het speelse gemak waarmee we dicteerden, was Royston herhaaldelijk geïrriteerd. Had het te maken met het uitgestelde debuut van liefde Nance? Royston vocht zijn middenveldrelletjes uit met de zuigende aanvoerder van RAP. Een afgemeten voorzet van Dani werd door Gili relaxed gecontroleerd en zwoel in de benedenhoek geschoven: 0-2. Dani bewees bij een diepe bal dat hij het ook alleen kon. Hij sprintte iedereen eruit en besliste met een granaat à la Mich de wedstrijd: 0-3. Terwijl er voor de daaropvolgende aftrap door een enkeling ‘Tien, tien!’ werd gebruld, verliet RAP de loopgraven, was onze linkerkant nergens, vloog een voorzet pardoes over Mich heen en werd van dichtbij gescoord: 1-3. Na rust kwam Rut voor ondergetekende, Nick voor Jos en Henny voor Toni. Na een glorieuze lange pass van Gili fopte Robert-Jan de doelman door de bal van rechts naar links te halen en ongecompliceerd te scoren. Een schitterende goal, die op onze training evenwel nooit geteld zou hebben (veel te dichtbij volgens de GKL). Rut voetbalde onveilig en werd gesommeerd scheenbeschermers aan te trekken. Acuut verliet hij het veld. Toni betrad de arena voor de kortste invalbeurt ooit. Ondergetekende heeft een vrij linkse agenda en stond zodoende moeiteloos zijn scheenbeschermers af aan Rut. Toni vertrok weer, na een minuut lang het spel volkomen gedomineerd te hebben. Gili deed aan gallery play. Met zijn buitenkant lanceerde hij prachtig Dani achter de verdediging, die gedecideerd afrondde: 1-5. Dani speelde sowieso een sterke wedstrijd, hoewel hij zo’n 38 keer vermeend buitenspel stond. De stuip waarmee de vlag van de grens alsmaar omhoog kwam, scheelde RAP de nodige tegengoals. En toen… stond De Zwarte Panter op. RAP telde ‘m al, maar de GKL bokste de bal weergaloos uit de hoek. Pas toen viel me op dat zijn tenue identiek was aan dat van de thuisploeg. Gelukkig onderscheidt hij zich op genoeg andere manieren. Hoe lang is deze keeper nog voor ons te behouden? Toni begon het zo langzaamaan te duizelen. Hij stapte voor de derde keer het veld op. Na een halve minuut gilde hij richting eigen doel: “Eric, WAAR STA IK?!” Niet dat ik het nog wist door alle gekmakende mutaties. Na hard werken en een voorzet van Mich was RAP ons van dichtbij ter wille: 1-6. Dit doelpunt was een dissonant tussen alle geniale goals tot dan toe. Ronduit een lelijkerd. Zo lelijk als de goal was, werd de wedstrijd. Het laatste half uur was niet om aan te gluren. We speelden lafjes met zo’n zeven man voor de bal en lieten onze directe tegenstanders consequent prinsheerlijk lopen. Zo kwam RAP meermaals in een vijf tegen twee situatie terecht. Ze bleken echter veel te prutserig om ons gefreewheel af te straffen. Een overtreding van Gili leverde niettemin een strafschop op. De GKL ging schattig op de grond zitten, wat niet hielp daar de bal in de hoek werd geplaatst: 2-6. Ons werden twee pingels onthouden. Toni deed zijn tien stappen en schoot. Een verdediger blokte als een volleyballer aan het net. Later werd Jos gezaagd, maar blijkbaar niet hard genoeg. Het zat Jos toch al niet zo mee vandaag. Hij timede matig bij een lange bal, waarna hij besloot te smashen. Verder waren zijn steekpassjes niet je van het. In zichzelf foeterend scharrelde hij over de vochtige groene akker.

Opstelling Martinus:

E. Zelhorst; Papilaya, Vollmer (46. Huisen), M. Lauret, G. Lauret (46. Geel; (49. Vollmer; (50. Geel))); Lith, Muermans (70. Ludlage), Ludlage (46. Kampfraat; 70. Vollmer)), Van Heiningen; Pinchasic, Kampfraat (23. R. Zelhorst).

Gijs Lauret