7 maart 2015: JOS/Watergraafsmeer 7 – WV-HEDW 15 2-3 (2-3)

by Gijs Lauret

JOSje uit 1Na de krampachtige winst op onze dakloze Turkenburen was het waanzinnig tijd voor een ontspannen bezoekje aan onze hoogst opwindende buurvrouw JOSje. In de voorbije oktobermaand gaven we JOSje er flink van langs (bit.ly/1BRp165), hoewel we een helft lang raadselachtig panikeerden. De wijze heren analytici tasten nog steeds in het pikkedonker over de oorzaak. Willem van Hanegem schreef in zijn wekelijkse column dat het misschien kwam doordat we niet gewend zijn opwindende buurvrouwen te pijnigen. Waar of niet, ik vind het een zeer doordacht idee van De Kromme. Sedertdien is JOSje levensbedreigend weggezakt in een slijmerig degradatiemoeras. De doodzieke patiënt peurde vier tranentrekkende puntjes uit twaalf potjes voebel, dan zit er weinig leven meer in. Ons hongerige vedettenensemble had daarentegen de puntjes steenhard nodig om de slopende titelrace vol te houden.

JOSje uit 2Het viel de Geliefde Leider Kim Jos-un bepaald niet mee een Eredivisie-waardige selectie samen te stellen. Menigeen kampte met emmerende knieklachtjes, hardnekkige bilspierblessures, chronische vermoeidheid, hevige griepaanvallen, geen zin om te voetballen en meer van dergelijke mentale gebrekkigheden. Een halfzieke Törder had zichzelf volgepropt met ibuprofen en zulk soort lekkers om te kunnen voebelle. Ben ik dol op, die diehard mentaliteit van ‘desnoods de spuit erin, als ik maar speel’. Gelukkig was De Beer van Middenmeer heerlijk present, dus De Nul hadden we nagenoeg in de knip. Een ander gunstig voorteken was de recente trainingsarbeid van KoenLinks. Hij besloot het traditionele woensdagpartijtje met een exacte kopie van de vermaarde Zlatan-slalom tegen NAC (bit.ly/1Bd7DXi) en maakte dit van onder de douche onmiddellijk wereldkundig via Twitter (#naakttwitteren). Aldaar vond het, behalve bij wat rare fanatici, onbegrijpelijk weinig weerklank; alsof al die vreselijk verwaande Twitteraars dagelijks goddelijke goals op de training maken.

JOSje uit 3Eerlijk gezegd werden we aanvankelijk pleurisgênant gepiepeld door een ontketend JOSje. De hartstochtelijke buurvrouw opende agressief en we stonden met open mondjes te koekeloeren hoe ze dat deed. De buuf scoorde achteloos twee keer en zodoende keken we met onze open mondjes een catastrofale achterstand in het gezicht. Ondertussen was de Geliefde Leider gekwetst omgekukeld en begroette TvT een weinig intelligente elleboog op zijn universitair onderlegde smoelwerk. Nadat hij zich semibewusteloos had opgericht, fluimde hij zo’n vijf liter dieprood bloed over het kunstgras. Mocht hij binnenkort eindelijk zijn lippen onderwerpen aan die felbegeerde botoxbeurt, dan is hij de helft goedkoper uit. Zijn gehavende onderlip is voller dan die van een opgepompte Yolanthe. Nu ons gammele middenveld finaal in de kreukels lag, besloten we eens te gaan ballen. Kassie teisterde het latje, maar daarna begon de pillenfabriek van Der Törder te werken. Hij teende een kostbaar Anschlusstor in het benedenhoekje alvorens, slechts luttele seconden ouder geworden, het keepertje met Real-tenue door zijn gapende beentjes te spelen. Aldus 2-2. De Törderkoek was nog niet op, want genotvol gelanceerd door Kas de half-Griek vond hij zijn vertrouwde onderhoek: 2-3. Nu de boel dankzij deze puntgave hattrick rechtgebreid was, nokten we met onnozele lange ballen en tikten baasachtig rond, niet zelden op eigen helft. Vooral Markje Kamphuijs genoot talloze parkeergarages aan ruimte. JOSje strompelde erbij en gaapte ernaar.

JOSje uit 4Na het vertrouwde plastic bakkie thee kroop de ingeslapen wedstrijd tergend gezapig voort. JOSje ontbeerde het testosteron om ons te verontrusten en WV 15 schoof de bal oeverloos achterin rond. Bij tijd en wijle kreeg Der Törder een schietkansje, maar zijn vergeefse doelpogingen hadden de kracht van een terminale woestijncavia. JOSje creëerde zelf nog geen dooie hond, maar was eenmalig levensgevaarlijk. Dr Phil, die overigens meesterlijk waarnam centraal achterin, mikte schitterend op ons doel. De Beer ranselde deze wereldpoging majestueus uit de winkelhaak. Wes Wissel kreeg wat oenige schopjes op het middenveld, maar bleef overeind. De dader knuffelde de grond. Wes maakte van de gelegenheid gebruik om de liggende heer met een ijdel superstarairtje uit te kafferen: “Wat ben je nou allemaal aan het doen? Wat lig je nou een beetje om je heen te schoppen man?” Verder was het een comaverwekkende tweede helft, waarbij onze wrede geweldenaar Valentin niet onvermeld mag blijven. Ik heb het over een grandioze box-to-box middenvelder, type Edje Davids. Twee verschillen: Valentin heeft een zachtere –g en geeft normaal antwoord als je hem wat vraagt. Met 83% balbezit tikten we ons op eigen helft naar een waarachtige salonwinst. Scheidsie, opperbest fluitend ondanks zijn soms bijzondere armgebaartjes, wilde het niet langer aangluren en blies ons naar het bier.

Tot slot nog dit. Voor WV 15 geen bekerfinale in De Kuip. Door een hemeltergende wanprestatie van mijn prutsende medespelers kan onze natte jongensdroom door de plee gespoeld. Op een verklungelde woensdagavond hebben die trieste gasten met 8-1 op hun zielige kloten gekregen van een overjarig studententeam bij DVVA. Ik was er niet bij en distantieer mij hier volledig van. Maar dat lijkt me vanzelfsprekend.

 

Gijs Lauret