9 april 2011: Martinus 2 – RAP 3 5-3

by Gijs Lauret

Eén armoedig verliespunt scheidde ons tot vandaag van een virtuele eerste plaats. Het wereldnieuws dat koploper ABN vanmorgen de punten aan medeachtervolger Amstelveen zou hebben gelaten (0-1), was met hulp van een kantinetelefoontje binnen gesijpeld. Zolang pagina 818 geen officieel uitsluitsel bood, bleef lichte argwaan over het bericht bestaan. Nam echt niemand ons in de zeik hier? Pietje Paulusma had ons een keertje niet voorgelogen (als zijn verlopen harses nog op de debiele commerciële televisie komt tenminste), want het regende zonnestralen. Iedereen is wel ergens bang voor. Tepelkorsten, al dan niet bloedend, staan bovenaan in de angsthiërarchie van Micheil. Zijn remedie, tweezijdig tepeltapen, was zowel angstreducerend als woest erotisch. Voordat we de droogte van het kunstgras mochten betreden, was er een extreem belangrijke meisjeswedstrijd gaande. Scheidsie in zijn zwarte pakkie vond het allemaal buitensporig interessant en maande ons herhaaldelijk tot afstand van het veld. Na zo’n 34 minuten blessuretijd kwam eindelijk ons moment. De opvallendste naam in de basis was die van Kluun. Opvallend, want linksachter. We begonnen wat sloompjes en ongeïnspireerd aan de wedstrijd, hoe onbegrijpelijk ook. Het eerste wapenfeit was een vrije trap van Jos, die door de hardrockerige doelman moeizaam tegen de staander werd geranseld. Nadat een aanval van de bezoekers werd afgefloten wegens buitenspel, mocht Jos aan de overkant wel doorgaan. Tot afgrijzen van de RAPpers bediende hij Eef, die zeker was van dichtbij: 1-0. We bleken intens effectief vandaag. Jos stuurde Mich weg, die alleen voor het doel de hoek vond: 2-0. Jos vervolmaakte zijn hattrick aan assists. Menno draaide weg, zag menig tegenstander van hem vandaan rennen en schoot knap raak: 3-0. Een ongekende weelde in een matige wedstrijd onzerzijds. De bezoekers waren meer dan eens op onze helft te vinden. Mede geholpen door onze matige organisatie kostte het hen weinig moeite de vrije man te vinden. Daarbij moet ik vermelden dat Jos een ongekende kans om zeep hielp. Waar hij op de training tot vervelens toe bewijst een bal hard rechtdoor te kunnen schieten, weigerde hij dit toen het moest. Wachten tot de keeper gaat liggen en buigen voor De Koning is leuk, maar onzinnig. Na ongelukkig balverlies links achterin nam een van de kale RAPpers de bal vol op de slof. Ze was zo’n twee minuten onderweg, maar landde hoe dan ook in de winkelhaak. De GKL stond erbij en schreeuwde ernaar. In de rust wisselden we Kluun en de licht gekwetste Eef voor Paulus alias The King en Fabrice. Laatstgenoemde liet zich gelden door laag voor te geven, waarna Mich de bal in de hoek frommelde: 4-1, een veilige marge. Zou je verwachten als weldenkende Nederlander. Binnen enkele minuten werd de GKL onbegrijpelijk vanaf links in de korte hoek verschalkt en vervolgens laag van de andere kant. Voordat iemand de kans had gehad met de ogen te knipperen, stond het 4-3. Paniek? Het viel mee. Hoewel het spel triest stemde, kwam Jos met bal de zestien binnen. Zo gauw er twee verdedigers in zijn nek kwamen hijgen, wisten we dat hij aangetikt zou worden. Pingel, tot totale verbijstering van flippende RAP-spelers, van wie één met een heuse koprol een gratis reconstructie bood van het gebeurde. “Willen jullie zó winnen, Martinus? Knap hoor!” De heren hadden het niet meer. Royston maakte de gang naar de stip. De doelman boog ditmaal wel voor De Koning, koos de verkeerde hoek en scoren was niet moeilijk meer: 5-3. Dit haalde de angel uit de wedstrijd. Mich werd nog door een vliegende hak op zijn kin geschopt, wat hem een mooie scar opleverde en een stoer verhaal voor thuis. RAP bleef corners vergaren, maar naast de GKL hadden we ook in Robert-Jan een degelijke keeper. Oeverloos ruimen was zijn deel, terwijl hij klaagde over het hoge bejaardengehalte in zijn buurt. Ook RAP had het er maar moeilijk mee. De GKL vroeg om enig begrip voor de ouderen na een overtreding van onze Papi: “Jongens, hij kan er niks aan doen. Hij is 56. Als jullie zo oud zijn, lopen jullie allang met een karretje.” RAP wisselde door als een malle, werkelijk elke twee minuten verscheen er weer een nieuwe of oude smoel op het veld. Het kwam hen op een reprimande van de scheidsrechter te staan, die streng aangaf dat elke wissel gemeld moest worden. Zo bloedde de partij dood, wat niemand van ons betreurde. Eén ding is zeker na vandaag. Ondanks zeer matig spel hebben we het in eigen hand. Voetbal.nl zegt het nu ook.

Opstelling Martinus:

E. Zelhorst; Papilaya, R. Zelhorst, G. Lauret, Huisen (46. Emmerik); Lith, Muermans, M. Lauret, Gaaikema; Ludlage (75. Overdevest), Overdevest (46. De Waal).

 

Gijs Lauret