9 mei 2015: Haarlem-Kennemerland 4 – WV-HEDW 15 2-2 (1-1)

by Gijs Lauret

Haarlem uit 1Op dierendag ging de heenwedstrijd tegen de gedegen Haerlemmers ondanks een luxueuze 2-0 voorsprong ramperig verloren (bit.ly/1FSlll6). De rest is potverdeurie geschiedenis en deze frustrerende geschiedenis is genoegzaam bekend. De voormalig profs van de Jan Gijzenkade verloren slechts één schamel duelletje en werden glansrijk kampioen. Als ergens geen natte reet op af te dingen valt, is dat het. Gefeliciteerd, oranjemannen. Die schitterende schaal komt jullie toe.

Haarlem uit 2WV 15 hunkerde ernaar de kakelverse titelhouder een flink runner-up-poepie te laten ruiken middels een historische afstraffing waarover hun Haerlemse achterkleinkinderen in 2093 nog schaamtevol en op gedempte toon zouden napraten. Sinds er nog louter eer op het spel staat valt echter op dat het aantal blessuregevalletjes in onze porseleinen selectie spontaan door het dak gaat. En dat sofahangen schijnbaar de belachelijke voorkeur verdient boven trainen. Na ongeveer 897 appjes bleek in ieder geval dat we afdoende spelertjes hadden om te ballen. Enkele bierige hangovermensen arriveerden een tikkel laterig, maar op tijd genoeg.

Haarlem uit 3Het vroegere Haarlem-stadion lag er fascinerend bij, met zelfs bescheiden grasgroei op een betonrottende staantribune. De tribunezijde achter een beider doelen was verwijderd, daarachter waren drie nieuwe veldjes neergeplempt. Ons werd kunstveld 3 toebedeeld, terwijl het hoofdveld verdrietig verlaten achterbleef en het tribunegras kalmpjes verder groeide. Linksbuiten Ben was na twee voebelloze doch fastfoodrijke jaartjes VS terug van pleite. Een pietkeizerig schaartje en een achteloos schuivertje van zijn gouden linkerpoot verder stonden we voor. Edoch: zonder tragiek geen voetbal. Tijdens een machtig sprintje ontving Ben een hoogstpersoonlijk bericht van zijn eigengereide hamstring. ‘Knap’, luidde het bericht. Exit Ben. Tot overmaat van drama wist de behendige nummer tien van de oranjemannen fraai te scoren. Neuspulkend kapte hij zo’n acht keer half WV uit: 1-1. De fysieke malheur greep ondertussen als ongeneeslijke builenpleuris om zich heen. Youz vond het nodig om Dr Phil van een halve meter vol voor z’n appetijtelijke krullenporem te schieten. Dr Phil gaf minutenlang een gratis demonstratie kaakvoelen met opwindend nakreunen. Youz overleefde dankzij een overenthousiaste teamgenoot ook niet zonder klederscheurtjes. Skattie zwaaide verbeten met zijn elleboog. Youz’ jukbeen verblauwde zienderogen.

Haarlem uit 4Het kleedkamersfeertje in de rust was weinig tevree, mede doordat sommigen in een zwartgekleurde fantasiewereld leefden. Zij verkeerden namelijk vol overtuiging in de bizarre veronderstelling dat we 2-1 achterstonden en hadden er nog een verzonnen verhaal bij ook: “Was dat eerste doelpunt afgekeurd dan?” Targetman Tonzel viel in en logischerwijs begon het meteen te lopen. Meesterlijk assisteerde hij Quintus I, die de Derbystar onbewogen in het bekende winkelhaakje legde: 1-2. De spanning was ver te zoeken, daar onze sublieme sterren geen duimbreedte weggaven. Wel waren er jolige hockeytijdstrafjes voor een opgewonden Roodbaardje en een overhitsig Haerlemmertje. Robuust scheidsie had de boel tot minuut tachtig uitmuntend onder controle, mede door zijn overweldigende verschijning. Plotsklaps was hij fenomenaal van het padje. Hij trakteerde de kansarme gastheren met gulzige gretigheid op een penalty na een ongelukkig vergrijp zonder bal in de buurt. Quintus de zogezegde zondaar wilde hier graag eventjes over babbelen doch werd heengezonden met de legendarische woorden “Ga maar lekker rukken”. Haarlem uit 5Die hete hartenwens van scheidsie kwam niet uit, maar de strafschop werd keurig benut: 2-2. Daarna moest scheidsie kennelijk overhaast naar zijn klaverjasclub, want hij floot subiet af. Sommige heetgebakerde persoontjes werden hiervan overmatig emotioneel, waardoor we afsloten met gemoedelijk heen en weer kijven. Gelukkig toonde WV 1 ons hoe je kampioen wordt; in een onvergetelijke galavoorstelling werd AFC op de elitaire knieën gedwongen. Gefeliciteerd kampioenen! Minstens zo belangrijk is het glorieuze kampioenschap van Martinus veteranen 3, dat haar vierde titel liet bijschrijven. Observeer en leer!

 

Gijs Lauret