Gijs Lauret

Alledagsverhaaltjes, amateurvoebel, Ajax enzo, Het Vijftiende

9 april 2016: WV-HEDW 15 – AFC 11 3-2 (1-2)

WV-HEDW 15 - AFC 11 09-04-2016 1Zoals u weet maakt één duif nog geen zomer. Evenzeer maakt één reuzenstap nog geen kampioen. Aldus diende na de briljante victorie op de nu nog nasnikkende nep-Gunners te worden afgerekend met de krentenkakkende luldebehangerts van AFC. De ondeugende nummer vijf van de ranglijst zat met vier opeenvolgende knetterende driepunters kippielekker in z’n elitaire velletje.

WV-HEDW 15 - AFC 11 09-04-2016 2We mochten onze fijnbesnaarde balkunsten etaleren op heel echt en polletjesrijk gras. Captain Toivonen hield een adembenemende middenveldspeech. Strekking: als Ajax zich laat zielenknijpen door zo’n betweterige focuscoach voor het walk-over uitwedstrijdje bij Cambuur, mogen wij ook niet verslappen. Onze veertiggoalige Törder, gruwelachtig geplaagd door een energiezuigende slijmbeursschouder, had aandachtig geluisterd.

WV-HEDW 15 - AFC 11 09-04-2016 3Het vaardige zuidasvolkje zette ons met uitstekend combinatiespel wreed het zwaard tegen de strot in de eerste helft. De openingstreffer van Törder was daarom eerder raar dan rechtvaardig. Keepie, duidelijk een verdwaalde veldspelert, leek een bizar overstapje te maken. Alsof hij een denkbeeldige medespeler, die achter hem in het doel stond, de bal gunde. Hiermee spoelde Törder kennelijk ons laatste focusrestje door de plee, want 4,32 seconden en één slimme dieptepass vanaf de aftrap later hadden de gewiekste roodzwarten gelijkgemaakt. De kakkineuze pressie bleef opdringerig aanhouden en met een strontlelijk van richting veranderd klotenschotje claimde AFC een vetverdiende voorsprong. De alerte kijker had gezien dat Rody Turpijn, de vergrijsde duif in hun geoliede middenlinie, ons voor rust genadeloos pijnigde. De nagenoeg 38-jarige zesvoudig Ajacied uit het gouden tijdperk van Ome Louis mocht de bal ongeremd kietelen met zijn linkervoet. En wat gingen we daaraan doen? Onze hapgrage kuitenbijter Ome Arn erop zetten natuurlijk.

WV-HEDW 15 - AFC 11 09-04-2016 5Het tweede bedrijf begon met oenige blessuremalheur. Toivonen klapperde met zijn weke enkeltje. Hij verklaarde zijn buitenissige blessure later als volgt: “Hij scissorde me en toen viel ie met z’n reet bovenop me.” Juist ja. Bekomen van deze pijnlijke bijna-nekslag vergrootten we onze fragiele overlevingskansen door een verlossende strafschop te versieren. Peanutje voor een kapot gefocuste Törder: 2-2. Onze goalhorny topschutter negeerde zijn etterende slijmbeursgewricht volledig en voetzoekerde meteen maar zijn tiende (…) seizoenshattrick langs alweer zo’n malle veldspelerkeeper: 3-2. Zo hielpen twee aanklooiende non-keepers ons nadrukkelijk in het aanstaande kampioenenzadel. Ondertussen maakte een positivistische AFC’er zich in zekere zin onsterfelijk met de ongeëvenaarde Quote van de Week: “Kom op AFC! Durf weer te voetballen!” Dochterlief behaalde quotegewijs overigens ook een vette voldoende. “Lekker Ollie!” krijste ik na een geslaagde tackle van Kapitein Roodbaard. “Wat is lekker, papa? Een lolly?!” vroeg ze verwonderd. Zo verdeed het uitzinnige publiek vele spannende minuten met gniffelen om het eigen gezapige gelul, tegen de aangename zon inkijken en genieten van opwindende seminaaktloperij van een almaar opdrukkende Manuel Broekman. Ons spel was lelijker dan je onhuwbare achternichtje. Maar lekker interessant, mensen. Nog drie gigantische finales. De Droom is dichtbij. We kunnen hem ruiken.

 

Gijs Lauret

2 april 2016: WV-HEDW 15 – ASV Arsenal 5 4-2 (1-1)

WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 1Na de dikke darters van De Dijk met 15-0 opgepeuzeld te hebben, wachtte ons een pittig maal. De nep-Gunners van ASV Arsenal trokken naar Middenmeer. Eerder lieten wij ons door deze ontketende gozertjes de najaarskaas van het novemberbrood vreten; we werden terecht met 3-2 gedist. Een verstrooide filosoof liep bovendien in mijn ondergoed rond. Maar dat was toen. Bij winst nu zouden we een denderende dreun uitdelen in de bloedstollende titelstrijd. Bij ieder ander scenario zouden onze gespannen mannenbilletjes zich doodsbang samenknijpen. Toivonen beschikte over een trappelende selectie van zestien beestachtige krijgers. Herr Walter, Sjulemani, KoenLinks, Tonzel, Dr Phil en ondergetekende supporterden als snuivende socio’s vanuit de dug-out, dus dat betekende zes problemen minder op het veld.

WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 2De hongerige tricolores waren zeventien kereltjes sterk naar Oost afgereisd. Als wannabe semiprofs liepen ze belachelijk serieus hun warming-up te doen. Dat doen wij echt nooit. Kortom, alle ingrediënten voor een speeksel creërende topwedstrijd waren aanwezig. Een kwijlwedstrijd waarin het onzichtbare scorebord al vroegtijdig werd ontmaagd door Ome Benna. Onze virtuoze Afroman overdribbelde het halve veld alvorens van nabij het netje met zo’n zeventig kilometer per uur te verwennen. Het was de knallende opmaat voor een pulserend potje waarin de dolle hartslag van de toeschouwers zelden onder de 260 kwam. De fysieke duels waren fel en talrijk. Dit lijkt het geadoreerde lievelingsspelletje van de nep-Gunners: acht van de elf waren immers blond, groot en breed. Wilhelmina’s blauwe sterren gaven geen krimp. WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 3Törder verdubbelde de score, echter scheidsie floot horkerig laat voor buitenspel. Uit de geslepen tegenaanval stak een blonde Noorman zijn langgerekte stelt uit en werd De Pool pijnlijk geklopt: 1-1. Nijdige blikken richting scheidsie. Ons aardige fluitjongetje was ontzettend twaalf en het valt voor een puberende brugklasser waarachtig niet mee om in een onverwacht tussenuur (Latijn viel uit) een potentieel beslissende topper te leiden. Men liet voortdurend nieuwe fluitjes aanrukken omdat het betreffende blaasding zogenaamd niet luid genoeg klonk. Dit zei echter meer over het scheidsrechterlijke blaasvermogen dan over dat domme blaasapparaat.

WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 4Na een ontgoocheld theemomentje drukten uw vastberaden blauwhemden de sterke ventjes terug. Alle sneaky uitbraken der hoopvolle nep-Gunners bleven potentieel levensbedreigend. We zagen een kracht opslurpende voetbalveldslag waarbij de meelevende dug-outs meermaals stierven van oplopende nervositeit. Törder was talloze keren tegen de gespierde centrale verdedigingsmuur opgelopen, maar Benna bediende hem waar die menselijke muur niet stond: 2-1. De blauwe Galácticos kregen zat gelegenheid om de kat in het bakkie te schieten, maar verkozen doorlopende hartaanvallen en zenuwachtige angstbroekplasserijen voor de toekijkende betrokkenen. “Ik moet zeiken maar ik wil niet”, jammerde Waltertje. De definitieve doodsteek bleef dus uit en incidentele reanimatiepogingen van Arsenal werden gesmoord door de weghijsende maarschalk Toivonen en zijn elegante generaal Faas. En toch bleef Arsenals allround middenvelder Davy Klaassen alias ‘Biljartmans’ doorlopend dreigend. Rond minuut 82 gebeurde het ondenkbare. In een schaarse uitval schoot hun bedrijvige middenveldhobbit in de benedenhoek. Hysterische tricolores op en naast het nepgras slaakten lukrake oerkreten. WV 15 werd verdoofd door ziedend ongeloof en een plotselinge cremeersfeer stak op. Er was er maar eentje die ons van deze onverhoedse begrafenisstemming kon verlossen. Dit was onze beardo, de sinds heden staartloze Tarzan die het gros van zijn hipsterveren heeft afgeworpen. WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 5Zijn hulpeloze tegenstanders waren toch al dolgedraaid door zijn briljante middenveldspel. Het was een soort lummelen één tegen drie waarbij de één de bal aan zijn majesteitelijke voeten liet kleven. De drie drentelden daar duizelmisselijk omheen, terwijl de één als een soort perpetuum mobile (maar niet echt) rondjes om zijn bazige as bleef draaien. Lang leuterrelaasje dit. Het gaat hierom. Onze overharige held legde aan op rand zestien en aaide het leer laag buiten bereik van keepertje. Uitzinnige vreugd en een wild geluksdelirium langs de lijn. Waren de points inside? Jazeker. In de laatste tel fopte Törder een vergeefse buitenspelval, passeerde het aanvliegende doelmanobstakel en beleefde quality time met bal, doel en zichzelf: 4-2. De arbitrale brugpieper, die na rust gigantisch in de wedstrijd groeide en twee klassen oversloeg, blies duidelijk hoorbaar af. Uw wispelturige vedetten hebben een reuzenstap gezet.

 

Gijs Lauret

26 maart 2016: WV-HEDW 15 – De Dijk 3 15-0 (8-0)

WV-HEDW 15 - De Dijk 3 26-03-2016 1Na onze infame nulpunter bij Meteoor hoopten we het tere zelfvertrouwen te pimpen tegen de opperloser aller rode lantaarndragers. De tragedische rampenclan uit Schellingwoude had het dijenkletsende doelsaldo van minus 115. Kortom: De Dijk ken niet van je winnen maar een roedel blinde cavia’s ken wel van ze verliezen. Toch hadden we personele hoofdpijntjes. Menigeen vluchtte in een of ander overbodig familieweekend (hoeveel tijd je ook met die rare mensen doorbrengt, het wordt toch niks) of ander hemeltergend onzingelul. Gezien mijn etterige enkelfractuur en gipsen poot liet ook ikzelf verstek gaan. Slappe smoes, ik weet het. De regenboogkleurige enkel van onze heldhaftige importpool betekende een onverwachte keepersvacature, welke werd ingevuld door onze wellustige doeltijger Tomba. Gelukkig vonden we daarnaast enkele geweldige clubinvallers bereid ons een extra voetje toe te steken.

WV-HEDW 15 - De Dijk 3 26-03-2016 2De ambitieuze bezoekers leken een uiterlijke metamorfose te hebben ondergaan sinds de heenwedstrijd van 17 oktober jongstleden. Of hadden de kampioenenlosers plotseling onaanraakbare topvoetballers ingehuurd? Amfetamine-achtige alertheid was vereist om een akelige surprise te voorkomen. De modieuze gele patta’s op rechtshalf waagden zich aan een sensationele voorspelling: “Het wordt 1-6”, aldus het overmoedige schoeisel. Voordat deze lijpe stunt gestalte kon krijgen, wijdden we een nederige minuut stilte aan Johan. Twee elftallen arm in arm op de middencirkel, het blijft een ontroerende aanblik.

WV-HEDW 15 - De Dijk 3 26-03-2016 3Alvorens verder te vertellen kan ik u melden dat ik pertinent weiger doelpunten te beschrijven, want dan moet ik tweeënzeventig uur achtereen opblijven en daar heb ik geen zin in. Er vielen namelijk vijftien goals, dus het is goed met je. De verdediging was een geitenkaas. Törder laaide een astronomische acht keer, waaronder twee zuivere hattricks. Quintus was de ongekroonde assistkoning (vier) en ook Ome Benna haalde de sportkolom van de maandagkrant (twee goals, twee assists). Aan dit krasse goalbacchanaal ging een knetterbizar momentje vooraf. Faas verwierf een onooglijke bloedsmoel ten gevolge van wild knietje wiebelen door een omgevallen tegenstander. Zijn Vijfhuizense gok stroomde in recordtempo leeg, wat hij stelpte met aangerukte servetjes. De gele patta’s raasden onderhand stomend van wilde frustratie rond. “We spelen al tien minuten en ik heb nog geen bal gehad. Doe ik mee of niet?!” brieste hij. De vraag stellen is hem beantwoorden. Maar da’s logisch, want je gaat het pas zien als je het doorhebt. WV-HEDW 15 - De Dijk 3 26-03-2016 4Behalve de ontremde geleschoenenboy maakte ook de onbedaarlijk spacende rechtsback het leven van de toeschouwers de moeite waard. Met zijn schorre, volstrekt onverstaanbare stem liep hij voortdurend onbegrijpelijk te coachen tegen niemand in het bijzonder. Dol op dit soort rondwandelende cultmonumenten. Ergens rond 8-0, het rustsignaal nakend, moet Arne Dits zijn geniale opmerking hebben geplaatst. Hij nam de droogstaande spits eventjes apart en fluisterde hem goedbedoeld toe: “Jullie zijn eigenlijk best een goed team, maar het werkt gewoon niet.” Categorietje priceless dacht ik zo.

WV-HEDW 15 - De Dijk 3 26-03-2016 5Na een kalm rusttheetje op het veld hadden we zonnetje in de rug en wederom werd er bronstig op los gescoord. Onze zestienmeterpredator Tonzel was zichtbaar likkebaardend aan het azen en begon met een assissie (geen hakkie) aan Törder. Want die kan niks zonder presenteerblaadje. Nog even over Tonzel: die heeft voor een goede voetballer een slechte techniek en voor een slechte voetballer een goede techniek. Bij 14-0 was het zover: The Tonzel plantte zijn heilige poot ertegen en het hele stadion ontplofte. Het geluidsorgasme moet tot bij Akkerstraat 32 te horen zijn geweest. Terwijl hiermee het tot dan toe volmaakte eerbetoon aan Johan hardvochtig werd verpest. Want wat is mooier dan met 14 goals winnen? Het was toch al hoog tijd om radicaal af te nokken. Het onderlinge sfeertje werd iedere minuut minder oké. Aangebrande tjappies zwabberden met verdwaalde voetjes of trakteerden op droevige duwtjes. Maar scheidsie wilde nog urenlang doorballen, ondanks wanhopige smeekbeden om af te fluiten. Toen uit passief protest alle hoekvlaggen reeds verwijderd waren, maakte de enthousiasteling er eindelijk een eind aan (dat wil zeggen aan de wedstrijd). Uit betrouwbare bron vernam ik overigens dat De Dijk 3 oorspronkelijk een dartteam is en geen voetbalelftal. Het zou veel verklaren. Want inderdaad, menig Dijker oogde of hij drie jaar aaneen dronken onder een superranzige biertap had gelegen. Ik heb trouwens tomeloos respect voor deze pijltjesgooifiguren dat ze wekelijks komen opdagen, want ik zou lekker onder die biertap blijven leggen. Tot slot zou ik graag willen zeggen: rust zacht, Johan. Maar dat heeft geen zin, want met Pasen staat Johan weer op.

 

Gijs Lauret

19 maart 2016: Meteoor 4 – WV-HEDW 15 2-1 (0-1)

Meteoor 4 - WV-HEDW 15 19-03-2016 1Het uitbeurtje bij nummer vier Meteoor beloofde een zinderende thriller te worden. Reikhalzend zagen we uit naar het goddelijke weerzien met onze jeugdheld Spiderman, de excentrieke keepert die in de heenwedstrijd vijfmaal een bal in z’n web vond. De meteorieten kampten laatstelijk met een nijpend voorjaarscrisisdipje, maar waren op het eigen Sportpark Tuindorp Oostzaan nog ongeslagen. Onze gammele vedettenselectie was enigszins gehavend. Zo waren er enkele wrakkige couveusekindjes met zielige pijntjes aan een willekeurig lichaamsdeel. En niet te vergeten meerdere wintersportlulletjes rozenwater. Jansalieachtige figuren die wegskiën zo gauw het spannend wordt. Dertien gladiatoren sterk waren we afgereisd naar Noord Gestoord. Het bleek echter een ware helletocht om het sportpark aan het roemruchte Perenpad te bereiken. Althans voor mij. Zodoende arriveerde ik luttele minuten overtijd, een waar novum. Toivonen was onverbiddelijk en gaf kiezelhard lik-op-stuk: voor straf stond ik in de basis. De baardige Zweed is wel iets milder geworden trouwens; voorheen gaf ie je gelijk een spontane elleboog op je bek als je ook maar verkeerd keek.

Meteoor 4 - WV-HEDW 15 19-03-2016 2Het volkomen verdorde hoofdveld was prachtig Brits gelegen; middenin een (overigens tamelijk treurige) woonwijk. Ons weekend kreeg een fikse knauw, want Spiderman bleek absent. Meteoor had evenwel een corpulent heerschap opgetrommeld dat uitstekend vliegen ving. En toegegeven: ballen vangen ging ook heel best. Zoals verwacht grepen we het initiatief. De bangig opererende meteoren groeven zich in, gokkend op een stinkend countertje. “Het is al bijna rust hoor!” riep een hard hijgende grijsaard al na tien minuten, anticiperend op een onmetelijk pak slaag. Toch uitten de zwart-witte gastheren een fors dreigement door de paal te raken. Het kostte intense zweetdruppels om ons kolossale overwicht te vertalen in een goaltje. De slinks weggeslopen Törder flikte dat met een vies hobbelballetje. Benna was de gulle assistgever. Ondanks deze heuglijke ontwikkeling werd het een knap pijnlijke middag, voor mijzelf in het bijzonder. Tijdens een ruig balduel zwiepte mijn rechterenkel ver uit zijn voegen. Dat deed effetjes mateloos au, wat mij ertoe aanzette luidkeels het vrouwelijk geslachtsdeel te noemen. En vervolgens in de Engelse taal de geslachtsdaad. Dit fuck-geroep hielp uiteraard geen kut, want er vormden zich twee hardgekookte eieren op mijn doorgedraaide gewricht.

Meteoor 4 - WV-HEDW 15 19-03-2016 3Vanuit een meer kassiewijlen dan levende kantine aanschouwde ik, bloedfanatiek beide eieren ijzend, een tranentrekkende tweede helft. Het veldzicht werd belemmerd door irritante muurtjes en gedateerde vitrage. Het veldgeluid werd gesmoord door enkel glas, dus ik zag een pantomime toneelspel. Het lachwekkend enorme overwicht schiep gigantische kansies waaruit mijn overleden grootouders allemaal schouderophalend gescoord zouden hebben. En dus werd het 1-1. Pisirritant rollertje. We probeerden amechtig, maar deden het gewoon niet. Törder werd gekielhaald in de zestien, maar scheidsie wuifde het achteloos weg. “Die geeft ie natuurlijk nooit. Maar het was er wel een!” Aldus de vervaarlijke tattoolovers achter mij. De massale belegering door uw desperate vedetten bleef vruchteloos. Bij iedere verneukte reuzenkans oefende ik eenzame wegwerpgebaren. Steeds grotere. En dus scoorde Meteoor. Een stinkende counter werd keurig uitgespeeld. Buitenspel? Eerst wel, daarna niet. De laatste tien minuten dienden ter bewijs dat dit sowieso niet meer ging lukken. Dat werd met verve bewezen. Het enige hilarische pluspuntje was de 6-2 ruïnering der Amstelvener pensbejaarden door knotsgrillig Buitenveldert. WV 15 blijft op poleposition.

 

Gijs Lauret

5 maart 2016: RAP 7 – WV-HEDW 15 3-7 (1-3)

RAP 7 - WV-HEDW 15 05-03-2016 1Complete paniek brak uit toen bleek dat onze knokige baardmansen Tarzan en Toivonen absent zouden zijn. De geliefde baaldagen waren op, dus ballen gingen we sowieso. Zonder angstpoep in de bange broekjes overigens, want waarom zouden we diarreeën voor numero zeven van de alleszeggende ranglijst? Er was juist alle reden om uit te zien naar deze knetterende krokuskraker. Al was het maar omdat Kim Jos-un weer op zijn Stalinistische troon mocht. Ikzelf begon de wedstrijd wederom niet als nummer tien, maar als hypernerveuze appsupporter. Vanaf Schiphol naar huis treinend liep ik als een dwangmatige randgek doorlopend WhatsApp te refreshen. In de hoop dat. Tijdenlang refreshte ik voor joker, want in onze dooie appgroep leek om half drie plotseling iedereen gestorven. KoenLinks in de basis, concludeerde ik zodoende. Een simpele kwestie van wachten op zijn wekelijkse hamstringverrekking, die inderdaad vanzelf kwam. Onze ongeneeslijke schermverslaafde kon weer appen. Markie had de lethargische appgroep onderwijl wakker gezoend en meldde een genoeglijke 1-3 ruststand. Punten gedrukt door Quintus, Roodbaardmans en Kassie. Niets ging echter vanzelf: “moeilijke eerste helft, twee countergoals, speelden niet goed, effectief met de kansen omgegaan”. Dixit huisanalyticus KoenLinks. Die snapt zulke dingen.

RAP 7 - WV-HEDW 15 05-03-2016 2Rond speelminuut eenenvijftig kwam ik, geplaagd door een tormenterende Engelse jetlag, het hele echte groene gras van ‘t Loopveld op slenteren. Het feest kon beginnen, want ik was binnen. Wie mij ook maar een pisbeetje kent, weet dat het zo werkt. Mijn onaangekondigde komst deed vanzelfsprekend iets met de jongens want prompt gebeurde er iets magisch. Kassie rommelde de bal de vijfmeter in, waar Roodbaard zijn gouden hak liet spreken: 1-4. Het hooggeëerd publiek was unaniem: dit was een schitterend staaltje. Van pure luiheid welteverstaan. Hij was gewoon te beroerd om te keren voor een normale doelpoging. Ome Benna toonde hem vervolgens hoe effectieve kontdraaierij in de vijfmeter moet, henniemeijerde een duizelige verdediger en prikte raak. Kokkie Post was voor het eerst sinds acht maanden uit die vreselijke keuken RAP 7 - WV-HEDW 15 05-03-2016 3ontsnapt en punterde ons naar winst in de eerste set: 1-6. Een verpletterende monsterscore lonkte, maar de gedeukte half-Amstelveners hadden daarin geen goesting en scoorden. Een uitgelezen kans voor ons net dertigjarig killerbeest om als invaller wild te shinen. En Tonzel biedt een honderd procent shinegarantie zoals u weet (niet shinen, geld terug). Vanaf de aftrap trok hij een geniaal gat voor Törder, die eindelijk op het non-existente scorebord verscheen: 2-7. Gelukkig maar, want als ie droogstaat krijg je gelijk zo’n gespannen sfeertje in de kantine. Ondertussen heerste algehele anarchie tussen de witte krijtlijnen, waar een rebellerende Kassie zelfs de aanvoerdersband opgeëist had. “Kassie, je bent tot nu toe nog een schande voor die band!” werd hem door Woutertje en diens imponerende gipsarm toegebruld vanaf de kant. Met zulke prikkelende opmerkingen motiveren wij elkaar. Dat bleek, want RAP maakte 3-7 dankzij een gruwelijke halve omhaal. Onze pingelpakpool Tomek, die keepte ondanks een gemene variant van de Poolse griep, had het wrange nakijken. Op naar de volgende finale.

 

Gijs Lauret

20 februari 2016: WV-HEDW 15 – Swift 8 7-1 (3-0)

WV-HEDW 15 - Swift 8 20-02-2016 1Na de wrede galavoorstelling van 13 februari jongstleden bestond er één stiekem gevaar:  het gevaar om op onze roze wolk te blijven zweefneven. De vereiste focus was op de woensdagse training royaal aanwezig, behalve bij de strontverwende basisploeg van 13 februari. Negen van die luie lamlullo’s dachten kennelijk dat ze er al waren en lagen thuis naar hun gezwollen tampeloeres te kijken. Of ze hadden zogeheten werksmoesjes, maar die moet je sowieso nooit geloven. Ook zonder basisspelers zou het lieve Swift nul obstakel mogen vormen. De heenwedstrijd eindigde in een clowneske 1-8, een astronomische zesklapper van Törder incluis. Eens kanonnenvoer, altijd kanonnenvoer, zei mijn fictieve stiefopa altijd. We zouden wel eventjes neuspulkend zegevieren dus.

WV-HEDW 15 - Swift 8 20-02-2016 2Törder vond zijn karige doelpuntenmoyenne maar zozo en had daarom nieuwe kicksen gehaald. “Heb je ze gezien? Zwart hè. Zwart en leer. Voor jou gedaan!” bralde hij tegen me. Nooit bevroed dat onze ijdele topscorer zich speciaal voor mij in leer zou hullen, maar vanzelfsprekend genoot ik ervan. Materieel gezien viel er sowieso volop te genieten, getuige de spange WV-trui voor mijn oudste dochter en de prille kuittattoo van Ome Benna. Op diens achteronderbeen is nu de fabelachtige tekst ‘I’ll see you when I see you’ te lezen. Weerleg dat maar eens, zo’n haast Johannige spreuk. Hoe zat het ondertussen met die interessantdoenerige focus, vraagt u zich als kritische lezer vast af. Wel, de roezige zuidboys dachten met hun stukgezopen katerkoppen dat we pas om kwart over vier aftrapten. Vandaar was er alle tijd voor banale randverschijnselen.

WV-HEDW 15 - Swift 8 20-02-2016 3De montere withemden begonnen levendig, doch binnen tien minuutjes konden uw verwaande beroemdheden al juichen. Törder veegde een vrije trap langs de overbodige muur en keepie stond roerloos te koekeloeren: 1-0. “Nieuwe schoentjes! Nieuwe schoentjes!” galmde het over kunstgras 1. Spelbeeldgewijs was onze overtuiging ver te zoeken, maar een kniesoor die daarom jengelt. Kassie slingerde een strakke assist voor de pot, alwaar Törder met een acrobatische halve omhaal akelig het doeldak vond. Ondanks deze mokerdreun bleven de blijde coassistenten gezellig meeballen en creëerden zij vanuit hun aandoenlijke desorganisatie zelfs kansies. Daarbij tekende hun nummer 17 voor de Quote van de Week: “Zij bakken er ook niet veel van hè! Kom op!” Dit nu mensen is een fantastische uitspraak. Waarom? Ze is oneindig toepasbaar. Iedere kutsituatie, ieder kutleven zou ermee op de rit geholpen kunnen worden. Louis van Gaal zou het tegen de bankhangende Memphis kunnen schreeuwen terwijl ze gedemotiveerd naar het geklungel van de basiself turen. Een positivistische interimmanager zou het over zijn lamgeslagen personeel kunnen uitbraken, wijzend op het gekloot van de concurrent. Een knijterdepressieve bijstandstrekker zou het ’s ochtends tegen zijn badkamerspiegel kunnen brullen als hij bedenkt hoe verrot zijn vroegere studiegenoten eraan toe zijn. Een gedemoraliseerde IS-strijder zou het tegen zijn jihadbroeder kunnen zeggen als zo’n blinde drone weer eens de verkeerde kapotschiet. Een gefrustreerde deelnemer van Heel Holland Bakt (verbieden zulke domme televisiekul) zou het tegen de jury kunnen roepen als hij dreigt te verliezen. Maar die gasten riepen het allemaal niet. Nummer 17 riep het. En hij had wel een tikkeltje gelijk op dat moment. Kim Jos-un was daardoor echter niet van de leg. Onze vlijmscherpe despoot maakte een heimelijk middenveldovertredinkje dat door de scheidsrechterlijke vingers werd gezien. Roodbaard was de profiteur met een kostelijke streep vanaf twintig meter: 3-0 en theeleuten maar.

WV-HEDW 15 - Swift 8 20-02-2016 4Al vroeg in het tweede helftgebeuren werd Kim Jos-un tot americain gefileerd in de zestien. Tot vorige week kreeg je daarvoor geheid een Noord-Koreaanse death penalty, maar tegenwoordig niet eens een elfmeterpenalty. Törder spande zich niet, veroverde ergens een bal en pieste tussen de weerloze stokken van keepertje: 4-0. Waarna hij zich in een gangsterjoggingbroek hees en Kwaks een halfuurtje spitsentijd gunde. Tomba, tacklebelust als altijd, werd afgelost door indokannibaal KoenLinks. Onze magistrale rechtse tandem Kassie/Dr Phil orkestreerde ondertussen een vrije kans voor Kwaksie. De zwarte parel aarzelde niet. Hij kapte een keertje en streepte laag raak: 5-0. Naast de druilerige dug-out liep men doorlopend te zemelknopen dat het veld te lang was, het middenveld verkeerd stond, Pietje niet doordekte en Henkie stond te snurken. Tuurlijk. Altijd oog houden voor ontwikkelpunten. Quintus scoorde inmiddels vrolijk 6-0. De blijmoedige zuidjongetjes echter bleven aandringen en prikten hun verdiende goaltje, waarna zij gilden alsof zojuist Barça op de knieën was gedwongen in de Champions League finale. Dat Swift niet vaker scoorde was mede te danken aan degelijk verdedigen van Tomek, Toivonen en Baresi. Krachtmens Tarzan tekende glijdend van dichtbij voor het vorstelijke slotakkoord op zuiver aangeven van Benna: 7-1. Er zijn acht finales te gaan, dus het is te vroeg om over de titel te praten. We denken totaal niet aan de titel. De titel komt echt geen moment in onze gedachten op.

 

Gijs Lauret

13 februari 2016: Amstelveen/Heemraad 5 – WV-HEDW 15 0-3 (0-2)

Amstelveen Heemraad 5 - WV-HEDW 15 13-02-2016 113 februari 2016 stond reeds maandenlang in onze verweerde grijze celletjes gebeiteld. Het grandioze duel der giganten stond op de rol. Tot deze knetterende D-Day verdienden beide equipes 28 punten uit twaalf ontmoetingen. De lepe mannen met shoarmapostuur wonnen de eerste onderlinge confrontatie tamelijk mazzelkonterig met 3-4. Een herhalingsscenario was uiteraard een vette no-go. Al tijden smeekten we elkaar, en vooral de notoire kannenkijkers, om vrijdagavond bijtijds en vooral absurd nuchter te gaan ronken. Met niet te vergeten de beruchte handjes boven de dekens. Onze overwinningsdorst zorgde dat we over een ontiegelijke selectie van twintig peperdure wereldsterren beschikten. Prompt werd ik slachtoffer van de wispelturige dictatuur van Kim Jos-un. Ik werd pardonloos naar de tribune gebonjourd. Met mij oppervedette KoenLinks, de meest gracieuze rasvoetballer die onze eeuwoude club ooit gekend heeft. Het was een karatetrap in het gezicht van de ware liefhebber. Met stalen noppen. “Een messteek in de rug” noemde KoenLinks zijn onrechtvaardige verbanning tegenover een hijgerige sensatieverslaggever van WVTV. En: “Jarenlang doe je alles voor die jongens. En dan dit. Dit doet pijn.” Je zou toch een bloedige coup plegen tegen zo’n hondsdolle heerser.

Amstelveen Heemraad 5 - WV-HEDW 15 13-02-2016 3Aangekomen in het altijd pittoreske Amstelveen Zuid bleek een big ass nieuw clubhuis uit het gras gerezen. Deze vereniging maakt stappen, vertelde dit indrukwekkende gebouw ons. Onze mieterse groepsapp vertelde dat Team Derrick was gestrand in Noord Gestoord. Er was namelijk een ‘zielig vrouwtje aangereden’, heette het. Hoe durft zo’n dwars type onze bazenauto in de weg te lopen, was het eerste wat in mij opkwam. Een beetje een asociale gedachte misschien en een idiote simplificatie van de realiteit bovendien. Mevrouw wilde haar blitse scooter de stoep af laten glijden, maar werd eventjes aangetikt. Vrouw en scooter werden zachtjes maar zeker gelanceerd in een bloemperkje dat op zich wel een opdoffer gebruiken kon. Vrouw, scooter en bloemperkje maken het matig, maar zijn gelukkig buiten instortgevaar. Team Derrick telde behalve Derrick ook Kassie en Kim Jos-un. Dit driemanschap arriveerde zodoende ietwat verlaat.

Amstelveen Heemraad 5 - WV-HEDW 15 13-02-2016 2Onze verwarde potentaat positioneerde zich theatraal naast de kleedkamerdeur en claimde alle aandacht. Hij raaskalde een onnavolgbare vertelling over een bepaald ‘voetballevel’ wat we nu bereikt zouden hebben, waarbij behoefte zou zijn aan andere dingen. Ofzo. Hij zei ook dat hij zijn team vroeger heel gezellig vond. Net toen menigeen zich afvroeg waar dit incoherente bazelverhaal naartoe strompelde, overhandigde hij de aanvoerdersband aan een breed grijnzende Toivonen. We waren live getuige van De Coup! Een bloedeloze coup, dat wel. Waarna de zojuist gewipte dictator besloot met de onsterfelijke woorden: “Op strategisch gebied blijf ik altijd bepalend.” Daverend applaus. Vele voetballers knielden uit diep respect op de kleedkamervloer. Je kunt De Grote Leider, afgezet of niet, maar beter gunstig stemmen. Toivonen bleek weinig autoriteitsgevoelig en vermeldde leukweg de opstelling: “Jos was eigenlijk basis, maar kwam helaas te laat.” Er waait een (on)frisse wind door onze kleedkamer, schijnt het.

Amstelveen Heemraad 5 - WV-HEDW 15 13-02-2016 4Amstelveen Zuid is internationaal bekend om zijn belezen bewoners. Van Dostojevski tot deze site, alles verslinden ze. “Heb je er zin in, voetballen tegen pensbejaarden?” vroeg een lezer met zelfkennis aan Törder. Hij had zin. Hij was ready voor ze. De groen-witte gastheren herbergden toprapper Yes-R. Zijn dansende kapsel en oranje schoentjes waren megaflashy, maar was hij ready voor ons? Of dacht hij stiekem aan wulpse blotebillenmeisjes? Scheidsie snerpte op zijn fluitorgel en loesoe waren we. In zomeravondtempo wachtten de grote ervaren mannen ons op. Er werd happig voor buitenspel gevlagd en gefloten, waardoor onze licht geagiteerde dug-out verongelijkte kreungeluiden voortbracht. Uitermate ordeverstorend natuurlijk. Dit was het uitgelezen moment voor scheidsie om zijn gezag te doen gelden. Wie niet op het wedstrijdformulier stond, moest achter het hek verdwijnen, commandeerde hij. Tot de gepensioneerde vader van onze sterspeler aan toe. En natuurlijk topkleutertalent Bram. Koukleumen till the end. We bouwden gestaag aan ons voorspelde veldoverwicht, maar de Amstelveense muur stond aanvankelijk fier. Törders eerste kopballetje werd afgekeurd en kort later trof hij, bediend door jeugdmattie Quintus, binnenkant paal. Er hing iets in de lucht. Een prachtige voorzet van Benna. Een trekstoot met terugdraaiend effect. Törder knikte en effectueerde het onafwendbare: 0-1. Party achter het hek. De rapen bleken niettemin vroeg gaar. Quintus vocht een tamelijk krols middenveldgevecht uit, waarbij een omgevallen volwassen man woest met zijn boze voetjes natrappelde. Als een woedende peuter. “Kanker nou eens op!” beet hij onze Quintus toe. Laatstgenoemde meende dat dit een nauwkeurige rapportage richting scheidsie verdiende. “Hoor je dat? Hij roept ‘Kanker nou eens op’, scheids!” Er was een probleempje. Scheidsie hoorde Quintus’ aanhalingstekens niet en vond daarom dat Quintus zogezegd moest opkankeren. Hij goochelde een kafkaëske rode prent uit zijn zakske. Dit was zacht gezegd een kleine tegenvaller na amper een half uurtje voebel. Quintus’ zalvende gesprekken met de halve wereld waren zinloos. We moesten het met tien rooien, hoe naaierig ook. Onze dodelijke spits en thans topsupporter Tonzel debatteerde met opgefokt grensie, die briesend uitkraamde: “Ga een stukkie schrijven dan!” De ontquinting deerde opvallend weinig. Roodbaard bediende Törder, voor wie één tikje voldoende was: 0-2. De onzichtbare Yes-R en co bleken faliekant onmachtig, maar vieze kekies uitdelen lukte aardig. TvT had zichzelf reeds afgevoerd en ook sprintwonder Kassie werd gratis aan zijn korte beentjes gezaagd. Nagenoeg arm in arm met scheidsie verliet Kapitein Wes het kunstgras. Als Bommeltje in zijn beste dagen. Een kaartgrage arbiter moet je innig kietelen en knuffelen. Soms helpt dat.

Amstelveen Heemraad 5 - WV-HEDW 15 13-02-2016 5De theeboodschap was zonneklaar: nooit laten provoceren, wat ze ook doen. Roger that. Tien WV’ers verzorgden een lustopwekkende galavoorstelling. De bal moet zich intens gelukkig hebben gevoeld, zo majestueus werd hij door de ongenaakbare blauwhemden rondgetikt. De elf verdwaasde pensridders stonden versteend. Daarom besloot er eentje tot wanhopig volleyballen bij een dreigende dieptepass. “Dat is geel!” piepte onze loslippige Duitser Walter met zijn ontremde scheur. U raadt het al. Scheidsie vond het ook geel. Plus hockeytijdstraf. Voor hardleerse Walter. Negen WV’ers over. De negen baasden onaangedaan verder met een zelden vertoonde dominantie. Tik, tik, tik. Gekapitteld Amstelveen trok alles uit de kast om de toch al fikse schade te beperken. Met zes man achter de bal poogden zij Törder buiten te houden. Dat lukte soms wel eens. Hun afwezige aanvalsdrift ademde een lethargie waarmee vergeleken elf stilstaande rollators behoorlijk levendig overkomen. Onze betonnen vesting bestaande uit  Tomek, Dr Phil, Toivonen, Faas en Walter zag het schuddebuikend aan. Zij werden niet getest. Tarzan, die negentig minuten lang bazig om zich heen duelleerde, schreed achteloos drie man voorbij. Törder ontving, zette zijn eigengereide VVD-turbootje aan, wandelde iedereen inclusief kansloos keepie eruit en blies de bal in het lege netje. Het begrip machtsvertoon in beeld gebracht. Als een samoeraizwaard door de botervloot: 0-3. Een hitsige groepshug werd ontketend. De vernederende voetballes nam met de minuut ongelooflijker vormen aan. Toivonen stoomde op en passeerde hier en daar wat groen-witte figuranten. Na zo’n twintig meter had hij drie wild trappende dwazen in zijn dikke vikingnek hangen. Ze konden blind schoppen zoveel ze wilden, het baatte niet. Toivonen drentelde koninklijk voort en deelde onderweg een sicke panna uit. Het genieton kon niet op. Behalve voor Walter. Die had au aan zijn Groningse handje en wilde naar mama toe. “Niet zeiken, gewoon doorspelen!” beval Toivonen. In minuut 85 euthanaseerde scheidsie de Amstelveense kansloosheid. Uw Galácticos staan drie punten los. Eindelijk.

Onze helden verdwenen in roezige toestand de stad in. Niet ik. ’s Avonds was ik de gelukkige gastheer op de ontelbaarste verjaardag van vriendinlief, een exclusieve damesaangelegenheid. Soms poogde ik uit te leggen wat ik ‘s middags had meegemaakt. Glazige blikken ontving ik, maar niets kon het zoet verdrijven. Waltertje zat inmiddels met zijn blamerende T-shirt in het OLVG. Gips om zijn gebroken poot terwijl een bedaagde dame toekeek.

 

Gijs Lauret

6 februari 2016: WV-HEDW 15 – AFC 6 2-4 (2-2)

WV-HEDW 15 - AFC 6 1Wekenlang op je gezapige aarsje liggen is voor niemand een aanradert. Om dergelijke armoe te voorkomen ritselden we een vriendschappelijk knuffelwedstrijdje tegen het roodzwarte kakjesvolk van AFC. Tegen het zesde nog wel, een gelouterd klasbakkenelftal acterend in de derde klasse. Een beregoede voorbereiding derhalve voor volgende week, voor de heerlijke titanenclash bij de vernuftige pensridders van de Sportlaan. De voorafgaande training was met een opkomst van welgeteld nul een melodramatische tragedie. De wedstrijdopkomst was beduidend toffer. Een veelbelovend symptoom was het bijtijdse arriveren van Ome Benna, die zich laafde aan een metroseksueel munttheetje. Benna en Roodbaard zijn overigens voormalig jeugdexponenten van de vermaarde AFC-opleiding. Zij ontmoetten talrijke bekenden, het jeugdsentiment kon niet op. Zo werd er knetterirritant geliefkoosd met de vijand, op het kleffe af. Ook ikzelf herkende meerdere van die elitaire zuidashoofden, waaronder het wijsneuzerige hoofd waardoor ik voor het eerst in mijn rijke leven ‘ouwe lul’ werd genoemd. Dat was in 2011. Deze ouwe lul werd toen trouwens kampioen.

WV-HEDW 15 - AFC 6 2Wij staan maar matigjes in de onzichtbare WV-pikorde. Zodoende werd ons de omgeploegde grasakker toebedeeld die we eigenlijk uit ontwikkelingshulpoverwegingen aan dakloos buurvrouw Ankaraspor zouden moeten doneren. Maar dat is mijn humanitaire mening. Het maakte geen sodeflikker uit hoor, want we hielden een gemoedelijk balfestijn in tamelijk hoog tempo. Op aangeven van de net niet kotsende Törder opende Benna simpel de score tegen zijn gewezen bradda’s. De vlijtige corpsballen waren merkbaar another cook dan gebruikelijk. Hoewel het veldspel soms onzorgvuldig was, combineerden de roodzwarten zich naar een sick goaltje: een geniepig hakkie bij de eerste paal. Dat zijn buitenaardse kunsten die verder alleen Tonzel flikt. Omdat Roodbaard een rebound benutte en AFC een equalizertje verzorgde, pauzeerden we bij 2-2. Het was echt een reuzevriendschappelijk gedoetje met veel uiig geginnegap. Kassie probeerde een geestig een-tweetje met zijn eigen pens, maar de bal stuitte vrij debiel uit. Hij lachte zelf het hardst. De betonnen verdediger van AFC nam een doeltrap van zijn keepert binnen de zestienmeter aan omdat het gewoon een kutbal was. Hij herinnerde zijn verraste gehoor eraan dat er opnieuw genomen moest worden; het leer moest eerst de zestien uit. Verder deden mijn volstrekt onprofessionele medespelers tientallen geschifte schoenwisseltrucs. Bij gebrek aan Sjakie Wolffs hadden sommige randidioten enkel kunstgrasgympen bij zich. Op andermans schoeisel zouden ze niet uitglijden. Dachten ze.

WV-HEDW 15 - AFC 6 3In de tweede helft drentelden de losgeslagen zuidasboys duidelijk soepeler over de gladde voetbalvloer. Al vroeg baarden zij een doelpunt. Uw glamoureuze vedetten probeerden vertederend aan te klampen, maar meer dan verklooide kansies bracht dat niet. Dan was een vlaggende Törder een van de schaarse highs, evenals het stekeblind neermaaien van uw talentvolle verslaggever. Briljanter nog was de begeleidende tekst van de hakkende slager die dit op zijn broze geweten had: “O sorry, ik dacht dat het de bal was!” Eveneens regelrecht genieten was het gedreven spel van langdurig blessureslachtoffer Kwaks. Onze zwarte parel uit Noord Gestoord danste pijnloos over de groenzwarte piste. Hij blijft benadrukken dat hij tranquillo gebracht wil worden. Zweefneverig verdedigen tijdens wederom zo’n dwaze schoenwisseltruc schonk de gelukkige bezoekers het beslissende punt. In het laatste kwartier beschikte AFC over aanmerkelijk meer longinhoud dan uw verslagen nepsterren. We blikten verweesd om ons heen, terwijl links en rechts kakboys langs wandelden. Boeiend. We zijn klaar voor Amstelveen.

 

Gijs Lauret

16 januari 2016: FC Amsterdamse Bos 3 – WV-HEDW 15 3-5 (3-3)

FC Amsterdamse Bos 3 - WV-HEDW 15 16-01-2016 1In 2014 is de Amstelveense voetbalvereniging ABN/AMRO omgedoopt tot het weinig inspirerende FC Amsterdamse Bos. Er zijn nieuwe roodgele clubkleurtjes verzonnen en een sprankelend logo met een spiedende uil. Het zou gigalollig zijn om te weten wie zich hier van wie heeft gedistantieerd. Hebben de graaiende bankiertjes hun volkse weekendspeeltje uitgekotst? Of hebben de edele voetbalbestuurders die corrupte staatssteuntrekkers hardhandig het bos uit gestuurd? Deze insinuerende vragen gesteld hebbende zal het me eerlijk gezegd aan Vurnon Anita’s kolossale reet roesten. We kwamen namelijk om de bal te strelen en bovenal om drie punten af te halen. Na een beknopt maar ledig vierweeks winterstopje mochten we eindelijk weer eens een groene speelweide bevuilen. Winnen kon geenszins gecompliceerd wezen daar de thuisspelende bosjesmannen onderin de alleszeggende ranglijst bivakkeren. Vanwege aanhoudend pleuriszeikweer bestond de vrees dat een afgelasting roet in ons eerste vreten van 2016 zou gooien. Geen dolle hagelbui kon ons evenwel weerhouden. De keuringsdienst van zeldzame grasvelden gaf groenlicht en onze hoopvolle kampioensqueeste mocht voortgezet.

FC Amsterdamse Bos 3 - WV-HEDW 15 16-01-2016 2Een fitte selectie versieren leek peanuts, maar bleek haast ondoenlijk. Vrijdags telden we nog zeventien trappelende zielen, zaterdagochtend half elf was het leven onherkenbaar veranderd. Een zo’n maffe gek had plotseling een weekendbedreigende ziekte. Weer een andere randidioot had naar eigen bazelen zeventien wekkers gezet, die ‘s ochtends allemaal overleden waren (en hijzelf trouwens ook). Hieperdepiep, hoe kan dat nou? Onze Assendelftse pingelpakpool appte dat hij in de bush verdwaald was (“Is die adres Bosbranden 5?”), terwijl naast mij de roodstierige energiedrankjes rijkelijk vloeiden. Het theatrale tobpunt van deze ongekende rampenvoorbereiding was de wild om zich heen kotsende Törder. Zijn kokhalzende drankhoofd vomeerde minimaal acht zure braakstralen over het drassige biljartlaken, overal rottende kraters achterlatend. Als je dacht dat al z’n ingewanden onderhand wel naar buiten waren gekomen, bleek iedere volgende braakstraal nog driemaal groter. Door al dit gare gezemel zou ik haast vergeten dat Ome Kamphuijs fakking chille nieuwe shirtbedrukking heeft gemanaged. Uitstekende arbeid. Hij heeft zijn eigen naambedrukking echter veranderd in ‘Jaspers’. Dat kun je niet maken, lullo.

FC Amsterdamse Bos 3 - WV-HEDW 15 16-01-2016 3De voorbereiding was om een grafrede over te houden en zo ook de wedstrijd. Pingelking Tomek deed in de eerste minuut een Menzootje; hij schampte een gemene indraaicornert abnormaal in eigen doel. Gelukkig was Törder tijdens zijn mythische warming-up achttien kilo afgevallen, waardoor hij razendsnel een passend antwoord formuleerde. Zijn penalty na een mazzelig handsballetje verliep gesmeerd: 1-1. Nadien poogden wij vertederend aan te dringen, wat amper slaagde. “Hee lul”, hoorde ik KoenLinks zijn telefoon opnemen. Dat moest Kim Jos-un zijn. Ter info: onze aanvoerder ofwel lul lag ten tijde van de aftrap in zijn vegeterende grafstankbed te semioverlijden. Waarover later meer. De defensieve wanorde bij de rondklooiende bosjesmannen steeg zienderogen. Mighilio profiteerde niet: hij trof de scheefgezakte staander. Luttele tellen later bevrijdde Markje Kamphuijs ons met een perfecte Bakhuys-imitatie: 1-2. Deze prachtige wereldgoal vormde de gênante prelude voor anderhalve minuut van nooit vertoond gekut waarin we de povere bosjesmannen tweemaal belachelijk lieten scoren. Ik schaam me het gifgroene snot uit mijn neus dat ik deze verschrikkelijke stierenstront moet vermelden. Maar goed, objectiviteit boven alles. Tot veler opluchting toverde Törder een bruikbaar voorzetje uit zijn leeggekotste lijk, dat door een verdwaasde bosjesman feilloos werd afgerond. 3-3, een zaalvoebelruststand. En dat met slechts één op zijn plek staande hoekvlag. En non-stop onderlinge heibel over ons krukkige spel. Wat is het toch een onverbeterlijk malle wereld.

FC Amsterdamse Bos 3 - WV-HEDW 15 16-01-2016 4De wanstaltige desorganisatie was na een verkwikkend theetje wel verdwenen. Daarbij hielpen de broze gastheren door en masse geblesseerd te raken. De zielige jongens moesten met tien verder, wat ons knerpende overwicht onhoudbaar maakte. De verdrukte heertjes kregen een isoleercel op eigen helft aangemeten. Spitsie met zijn ijsmuts stond werkloos te koekeloeren hoe wij het spel maakten. Overigens etaleerden wij een gratis masterclass kansen naar de gallemiezen helpen. Zo niet onze jarige Henkie. De per heden 28-jarige Tarzan bestormde het moedige veldspelertje dat de kooi verdedigde. Hij verschalkte hem met een tergend traag stiffie. Ome Törder pieste in verlaten doel op assist van Michieltje en dat was dat. Een aartslelijke vertoning, een omgeploegd grasveld, een stuk of wat gekwetste brekebeentjes en drie punten. Inpakken en opzouten.

FC Amsterdamse Bos 3 - WV-HEDW 15 16-01-2016 5Ondertussen was ook opperprutser Kim Jos-un aangekomen. Zijn vrijdagse werklunch was vanzelfsprekend in ongeremde rarigheid geëindigd. Dat mixt beroerd met voebel op zaterdagmorgen. Bij ontwaken gaf de despoot zijn dienstbare privéchauffeur Kassie de schuld, want die had immers niet voorkomen dat de Opperste Leider ladderbezopen in bed lag (zeer dictatorwaardig dit). Via een hulpeloze omweg over de Sportlaan was Kim Jos-un dankzij intensieve telefooncoaching door KoentjeLinks gearriveerd. Waarna de lul zijn eerste lulbiertje al vlug in zijn zelfingenomen lulslokdarm goot. We zullen zien of hij wel uit zijn vergane bed komt als we bij de linke pensmannen van Amstelveen op de koffie gaan. Maar oké, Kim Jos-un is dus terug uit Azië. Na zijn verrassende annexatie van India is onze repressieve zonnekoning bloeddorstiger dan ooit. Symbolisch was de plotselinge afwezigheid van diens surrogaatwaarnemer Wes Toivonen. Menig staatsgevaarlijke krant ziet aanwijzingen voor een etnische zuivering van dwarse Vikingen, maar in de potdichte republiek van Kim Jos-un weet je zoiets nooit zeker. De nababbel werd overigens overtuigend gewonnen door KoenLinks met zijn legendarische opmerking over onze kennelijk voormalige balvirtuoos Roodbaard: “Hij was echt een soort Jan van Halst!”

 

Gijs Lauret

19 december 2015: WV-HEDW 15 – Blauw-Wit Beursbengels 4 7-2 (4-0)

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 1Voor het binnenhengelen van een subliem herbstmeisterschap volstond enkel een zuivere driepunter. Wat zou het schandelijk lekker zijn. Wanstaltig lekker. Om bij de mislukte quasiromantiek van een knisperende open kersthaard tegen je onwennige nieuwbakken schoonouders te brallen dat je bovenaan staat. Dat die wereldvreemde rampfiguren direct voelen dat er een fakking baas hun ingeslapen leven binnenwandelt. En dat die piepbange mensen liever genieten van een stevig robbertje golf, dat maakt het zelfs nog baasachtiger. Edoch. Voor niks gaat de zon op en pas laat bovendien. We dienden af te rekenen met het oerdegelijke geboefte van Blauw-Wit Beursbengels. Oerdegelijk omdat onze uitdagers uit Sloten op de ranglijst stiekem dichtbij waren geslopen. En amper tegengoals slikten. Geboefte omdat de lijpste story’s rondgingen over een massale kloppartij tijdens een gestaakte confrontatie met Swift. Waardoor de keurige coassistenten uit Zuid vijf ongekende strafpunten aan hun zielige broek kregen. De ideale schoonzonen van het Olympiaplein als onverholen agressors? Moeilijk voorstelbaar. Enfin. Enge verhalen kennen niet van je winnen, maar je ken wel van ze verliezen. Dus: focus, jongens. Focus.

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 2Niet eerder kende de donkerste maand een evidenter broeikaszonnetje dan in 2015; het was belachelijk lekker voebelweer. Aan duffe mooi-weer-laatkomers helaas geen gebrek. Markje Kamphuijs betrad ons volgepakte kleedkot en murmelde legendarische woorden: “Ik zat de kleedkamer te zoeken.” Net toen ik dacht dat alle kolderieke rarigheid voorbij was, zag ik Roodbaard lopen. Met een knotje. Op dergelijke momenten vind ik het kapot jammer dat Tonnetje Ojers ons niet traint. Die ouwe nar maakt pardonloos korte metten met zulke hipsteriaanse idiotie. Er meldde zich intussen een blauwwit gestreepte jongetjesbende. Iets te mondige adolescentenventjes met een heuse coach. Ze oogden tamelijk hooliganachtig, dus dat moest Blauw-Wit zijn. “Zijn jullie Blauw-Wit?” luidde de onvermijdelijke vraag. Meerdere hooligans bestudeerden verdwaasd hun shirt. “Ja, we zijn blauwwit”, concludeerde er eentje na ampel beraad met zichzelf. Dit betekende dat onze reserveshirts uit de kluis mochten. Knettergeel droegen we. Brasil. Niets minder dan. Onze blauwe shirts zijn overigens naamloos. Een nieuwe bedrukking is aanstaande, waardoor uw geliefde celebrity’s hoogstpersoonlijk alle dwaze bijnamen van hun tricots afgepulkt hadden. Onderwijl ontstond een schitterende verwarring. Er had zich namelijk een tweede zwikkie eigenaardige malloten in blauwwitte tenues gemeld. “Ik zei toch dat we hiernaast moesten!” brieste zo’n doorgesnoven hooligan. Hier kwam de hilarische aap uit de mouw. De vermeende opponent tegenover ons was niet Blauw-Wit, maar blauwwit. Want blauwwit was de kleurencombinatie op hun voetbalhemd. En niet de naam van hun club. Geniaal, onvergetelijk, episch, alles.

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 3We bleken scherp als Indonesische krissen, wat al vroeg resulteerde in een spannend paalschot des Törders. Ons Tördertje beweert zich per heden te willen toeleggen op assists. Zijn fenomenale dieptepass op Kassie vormde een eerste bewijs van zijn nieuwe sociale gezicht. Ons onstuitbare sprintkanon Kassie heeft vijf hele vleeskilootjes van zijn goedgevulde heupen afgeworpen. Want hij fietst tegenwoordig, in plaats van zijn enorme aars op de bestuurdersstoel van zijn dikke BMW te laten zakken. Dit was te merken. Kassie kogelde het leer snoeihard in de verre, met de brute overtuiging van een zekere Herbstmeister. De pijnbank was geopend. Ome Benna scoorde ongecompliceerd 2-0 en Törder voltooide de zoete hattrick van onze kannibalistische voorhoede. De dolende dubbelgangers van Kees Luijckx, Carles Puyol en Robin Pröpper, allen basisspeler bij Blauwwitje, werden weergaloos van het nepveld getikt; via het bezemkastje naar de muur en weer terug. Ook grensie kon het hogeschoolvoetbal niet bijbenen. Althans, dat vond scheidsie: “Hee grens, doe je nog mee of niet?” Hoe gruwellekker het ook smaakte, de kerstkoek was nog niet op. Kamphuijs rukte vorstelijk op met bal aan voet. Hij kreeg zes parkeergarages aan ruimte, maar wat te doen? “Hij weet het niet meer!” gierde Kees Luijckx overmoedig. Want centrumverdediger Kamphuijs trakteerde op een wildgeile steekpass. Collega centrumverdediger Toivonen was opgestoomd en pakte dit presentje lachend uit: 4-0.

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 4In het tweede bedrijf hervatten we het ongeremde doelpuntenbacchanaal. We ontlokten balverlies op vijandelijke helft. Roodbaard verschafte een superieur voorzetje en Kassie sprak met binnenkant voet: 5-0. We goochelden met allerhande topleuke wisseltjes, waardoor er wat drek in onze motor liep. De bal ketste irritanterig tegen Toivonens grote kolenschopjatten, waardoor de lamgeslagen Bengels zowaar een pienantie kregen. Hun tweede schot op doel rolde in de benedenhoek: 5-1. Quintus’ kostelijke een-tweetje met Roodbaardje leverde eerstgenoemde een een-op-eentje op. De talmende keepert stond versteend en Quintus pieste rechtdoor in de hoek. Vadertje en oompie zagen het glimmend aan. Kort later voelde Roodbaard een tikje en krijste met het volume van drie kinderdagverblijven. Scheidsie bleek bepaald niet onder de indruk van dit semiprofessionele gedoe en Blauwwitje nokte niet: 6-2. Ons melige slotakkoordje was voor Törder. Hij rende rechtdoorzee terwijl Benna steeds luider en radelozer om de bal begon te bedelen. Törder boog niet voorWV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 5 deze verbale huildiarree. Hij negeerde zijn emmerende kompaan, die trouwens onmiddellijk verstomde toen de bal het netje aantikte: 7-2. Daar we graag een achtklapper wilden forceren, kreeg predator Tonzel zijn eerste competitieminuten. Hij shinede zoals alleen hij shinen kan. Hoewel hij jammer genoeg geen hakkie deed. Waltertje excelleerde zich eveneens een slag in de rondte en wel dermate dat hij een frusti blauwwitje inspireerde tot liefkozende teksten als ‘mongool’ en ‘kankerjood’. Zoveel vertederends hoor je niet iedere dag. Zelfs onze Herr Walter niet, die toch een zekere ongrijpbare uitlokfactor bezit. Kort na deze zwakbegaafde larie kreeg scheidsie spontaan zin om te zuipen en blies ons naar het herbstmeisterschaft. Dat de ontketende pensbejaarden uit Amstelveen een potje minder speelden, drukte de gein geenszins. Kamphuijs’ opwindende swingmuziek in de kleedkamer maakte het af. Een troep blote billenmannen heupwiegend richting douche. Op naar de nieuwe schoonouders!

Gijs Lauret