Gijs Lauret

Alledagsverhaaltjes, amateurvoebel, Ajax enzo, Het Vijftiende

Kuikkijn

Kuikkijn“Papa mama kuikkijn! Kuikkijn!” roept Julia huilerig vanuit haar kinderbedje om tien voor zeven ‘s ochtends. Ze heeft buikpijn. Traditioneel gehuld in haar lichtroze slaapzak kijkt ze me diep gekweld aan.

“Wil je eruit, lieverd?” vraag ik onbenullig naar de bekende weg. Julia heeft nog nooit ‘nee’ geantwoord op deze vraag. Ze knikt, nauwelijks zichtbaar. En maakt een grootse kokhalsbeweging zo gauw ik haar oppak. Drie reflexen verder heb ik haar met slaapzak en al staand voor de plee geposteerd. Ik zit achter haar, kalmerende woordjes fluisterend, één arm om haar middel. Ze jengelt en tuurt onderwijl uitgebreid in de witte pot, maar gespuugd wordt er niet.

Toch blijkt haar onheilspellende kokhalsactie bepaald geen loos alarm. De daaropvolgende uren zijn de kotsrijkste die ik mij als actief vader kan heugen. Waar Julia ook komt, ze braakt woest om zich heen. Dat krijg je van die ellendige kuikkijn. De hulpeloze lieverd sproeit over de eettafel, knalt een knetterende spuugstraal over de wegrottende houten vloer en kotst mij finaal onder middenin de schoolklas van haar grote zus. Een mens kan bedacht zijn op allerhande rarigheid, maar heeft niet twenty-four seven een teiltje bij de hand.

Eenmaal thuis op mijn warme vaderschoot valt mijn lieve braakpeuter in een intens diepe, haast comateuze slaap. Mijn hand rust op haar van binnen voelbaar onrustige buikje. Als het buikgeborrel plotseling exponentieel toeneemt, schiet Julia klaarwakker overeind. We hebben een kotser. Gelukkig heeft het teiltje uitstekend positie gekozen. Behalve fikse klotsen verzuurd vocht hoest haar kleine peutermaagje niets meer op. Julia bestudeert de teilinhoud aandachtig.

“Veel!” roept ze gefascineerd en fronst zich de ribbels in haar voorhoofd. Dan valt haar oog op haar plastic speelgoedauto. Ze springt erbovenop en rijdt goedgemutst de kamer uit, zonder om te kijken.

 

Gijs Lauret

7 mei 2016: Buitenveldert 4 – WV-HEDW 15 1-4 (1-1)

Buitenveldert 4 - WV-HEDW 15 07-05-2016 1Na de collectieve alcoholvergiftiging ten gevolge van de teleurstellend platonische kampioensorgie restte ons nog één nietszeggend competitietreffen. In ziekelijk tropische omstandigheden trokken we naar De Boelelaan, alwaar de balverliefde kereltjes van Buitenveldert ons opwachtten. U weet wel, recht tegenover dat gedrochtelijke hoofdgebouw van die levensmoede Vrije Universiteit. De seizoensouverture, inmiddels een half cavialeven geleden, werd met schuim op de afgepeigerde smoelen ternauwernood gewonnen van deze roodblauwe figuren. Een oneindige waslijst aan valide redenen dus om dit slotduel immens serieus te benaderen. Vandaar de belachelijke feestopstelling die uit Toivonens melige hoge hoed tevoorschijn kwam. Topscorertje en assistkoning glorieerden centraal achterin en onze noeste mannetjesputters Kamphuijs en Tomba schitterden als onhoudbare buitenspelers. Een ware verademing; eindelijk fatsoenlijke steun voor aanspeelpunt Tonzel, die in zijn rug onze sluwe spelverdeler Baresi wist.

Buitenveldert 4 - WV-HEDW 15 07-05-2016 2Het zuurstof opslurpende kunstgras maakte de kurkdroge bloedhitte zelfs verstikkender dan ze al was. Ultiem dankbaar was ik voor de muzikale ondersteuning door Kamphuijs’ extreem relaxte reggaesoundjes. Bob Marley rockte Spotify als een malle gek. Ik probeerde met een van pleuriswarmte wegkwijnende medetoeschouwer een slaapverwekkend potje stilstaand zombievoetbal te volgen. Maar de hete underpantsupporter naast me was vooral druk met het uittrekken van zijn veel te warme broek. Ondertussen rauwdouwde Tomba zich langs vierenhalve man en knalde bruut tegen de dwarsligger. Terwijl de overvliegende traumaheli vermoedelijk onderweg ging naar een onheilsplek waar een per abuis gedrieëndeelde gast aan elkaar genaaid moest worden, zaten wij van een aanmodderend kampioenselftal te genieten. Hoe wrang is dikwijls de harde realiteit. De afgesproken drinkpauze na twintig minuutjes was geen luxueuze overdrijving; alle rood aangelopen koppen vroegen non-verbaal doch massaal om het sacrament der stervenden. Terwijl scheidsie met z’n strakke groene broek en chille slippertjes nonchalant door de middencirkel drentelde, knalde Kassie van dichtbij een verdediger een derde bal in diens zak. Het onfortuinlijke slachtoffer was zienderogen bezig zijn vruchtbaarheid te verliezen, maar Faasje had daar dikke maling aan. Hij scoorde strak in de korte hoek. De bij wijlen technisch vernuftige gastheertjes hadden evenwel een overtuigend antwoord paraat. De flegmatieke nummer tien poeierde het leer genadeloos heerlijk in Evert ten Napels winkelhaak: 1-1. Aldus bereikten we, sommigen meer overleden dan niet, de rust.

“Ik vond vlaggen wel prima hoor, ik hoef er ook echt niet meer in!” hijgde een kreeftrode Kim Jos-un, die zelfs geen energie meer over had voor een ondeugend atoomproefje. In de kleedkamer ontvingen we van die gore knalroze limo waar ieder weldrinkend mens riekende braakselbergen van kotst. Deze misselijkmakende zurigheid werd ruimschoots gecompenseerd door de Surinaamse kantinekeuken. Tegen een dampend rotirolletje zeg ik namelijk zelden nee.

Buitenveldert 4 - WV-HEDW 15 07-05-2016 4In het tweede bedrijf opereerden we met een gebruikelijker opstelling. Eeuwig zonde, want ik heb gigantisch de indruk dat een Törder als onverschrokken ausputzer heel speciale extra’s kan brengen. Nu fungeerde hij als gulle gever bij een keurig uitgespeeld goaltje van neolinksbuiten Toivonen. Grensie stuipte z’n vlag omhoog, maar deze ladderdwaze zonnesteekactie was aan scheidsie niet besteed: 1-2. De werkelijke verhoudingen openbaarden zich. Roodbaardje bediende Törder met een subtiel steekpassje. Onze goalhongerige surrogaatduitser draaide drie rondjes om het tollende keepertje alvorens zachtjes af te drukken: 1-3. Veel meeslepends gebeurde er verder niet. We bleven kapotgaan door de tropische temperatuurtoestanden, terwijl Bob onverstoorbaar doorswingde. Scheidsie had z’n slippers uitgedaan, Tomek participeerde in het wereldkampioenschap paalleunen en bij gebrek aan een normale vlag grensden we met een lichtblauw vodje. En Tarzan krulde Buitenveldert 4 - WV-HEDW 15 07-05-2016 3van vijfendertig meter beestachtig raak. Keepie was grassprietjes opsporen bij de cornervlag en zodoende weerloos tegen deze briljante reclame voor het edele voetbalspel. Een reclame die overigens mede mogelijk werd gemaakt door de gloednieuwe kicksen van KoenLinks, die deze magische schoenen impulsief had uitgeleend. Tarzan zoekt immers nog steeds z’n voebeltas na vorige week. Zo beëindigden uw amateurvedetten de smakelijke jaargang 2015-2016 met een reguliere driepunter. Er wacht nog een exclusief WV-feestje: die jolige Springer Cup. Op naar een historische dubbel?

 

Gijs Lauret

30 april 2016: WV-HEDW 15 – FC Amsterdamse Bos 3 2-1 (1-1)

WV-HEDW 15 - FC Amsterdamse Bos 3 30-04-2016 1De vlegelige shoarmabuikmannen van Amstelveen/Heemraad 5 verzuimden afgelopen week beschamend hun sportieve plicht tegen ondeugend RAP. Door deze stiklelijke uitglijder van onze theoretische concurrent werd uw blauwe vedettenensemble spontaan kampioen zonder te spelen. ‘Godverdomme’, tierde een laaiende groepsapp direct. Evenals: ‘Zo hoeft het van mij niet’, ‘Kom we trekken ons terug’ en ‘Dit is pas echt kut kampioen worden’. Waarna de gare zuurpruimerigheid werd verdreven door een passende hallelujastemming: ‘KAMPIOENUUUUUUUH!’ Hoe dan ook werd de voorgenomen feestwedstrijd tegen onze Amsterdamse Bosjesmannen (het voormalige ABN/AMRO) gedegradeerd tot een niemendal om des keizers stinkende stoppelbaard. Eigengereide weergoden dreigden met langdurig hemelgezeik deze totale nikswedstrijd ook nog te laten afgelasten. De doelmonden oogden namelijk als zompige oorden waarboven 23.000 Pampers vakkundig waren uitgewrongen. Een paar droge vrijdagavonduurtjes deden echter wonderbaarlijke wonderen. Ons dikwijls beklaagde hoofdveld lag er uiteindelijk prima lekker bij.

WV-HEDW 15 - FC Amsterdamse Bos 3 30-04-2016 2Terugdenkend aan de geestesgestoorde heenwedstrijd kwamen bij mij traumatische visuele beelden bovendrijven. Aan de binnenkant van mijn ogen ontwaarde ik ongeleid rondvliegende kotsstralen, een dromerige pingelpakpool met ongewoon vreemde fratsen en een toenmalige Opperste Leider Kim Jos-un met een lulbiertje in zijn zelfingenomen lulslokdarm. En drie zwaarbevochten punten, gelukkig. Waar toentertijd een onverhoedse spelerschaarste dreigde, konden we bij de kampioenswedstrijd allemaal ineens wel. Plotseling geen zielige werksmoesjes, geen gedwongen bezoekjes aan teringingewikkelde schoonouders en geen jarige huisdieren die extra aandacht moesten hebben. Heel apart. De uitpuilende wedstrijdselectie herbergde tweeëntwintig happige krankzinnigen die zich wanhopig wilden bewijzen voor de vele tienduizenden fans. Onze amandelmelk drinkende brabovriend Baresi, die zich overigens terecht bij mij WV-HEDW 15 - FC Amsterdamse Bos 3 30-04-2016 3beklaagde dat hij in mijn armoedige verhalen nooit wordt genoemd, wordt hier nu dus wel genoemd. Brabovriend Baresi onderbrak een wulps vrijgezellenpartijtje en scoorde de vroegste vlucht van Dublin naar Schiphol. Aldus werd hij prompt een vriend armer maar een kampioenservaring rijker. Zo bestaat ons eentonige leven uit doorlopend prioriteren. Van onze oorspronkelijk 24-poremige selectie waren er slechts twee stoethaspels die vandaag minuutloos bleven. Het betrof onze Youz (toch weer nijpende werksmoesjes, lieverd we missen je zo) en ondergetekende, een kleinzerige lafaard die niet met een gipsen been durfde te spelen.

WV-HEDW 15 - FC Amsterdamse Bos 3 30-04-2016 4Na een obligaat doch kneuterig gezellig selectiefotootje in het doelgebied kraamde Kaptein Toivonen zijn gebruikelijke motivatiebabbels uit. Onbetwist hoogtepunt uit zijn meeslepende bloemlezing was de focus verhogende tekst “Het wordt een chaotische wedstrijd, maar doe alsjeblieft wel een beetje je best.” De doortrapte slimmerik doelde erop dat iedere zeshonderd tellen liefst twee wissels moesten plaatsvinden; er emmerden immers tweeëntwintig dwazen om speeltijd tijdens deze unieke happening. Ondertussen waren reeds zes flegmatieke bosjesmannen het veld op gedruppeld voor een ongeïnteresseerd opwarmrondje. Ook het ingehoerde scheidsie, tot ons gekomen via het beruchte scheidshuren.nl, was gearriveerd. Deze woordenrijke vent liet zich met opvallende graagte ontvallen de broer van ene Michael Reiziger te zijn. Dat is schijnbaar een voetballer van vroeger.

WV-HEDW 15 - FC Amsterdamse Bos 3 30-04-2016 5Het werd een ware kampioenswedstrijd; niet om aan te koekeloeren. De heer Reiziger informeerde of er toch asjeblief iemand namens de armetierige bezoekers voor vlaggert wilde figureren, daar zij geen wisselspelers hadden. Hij werd secondenlang gniffelend aangetuurd, waarna Quintus zich over de roodgele vlag ontfermde. En prompt, hoe lachspier stimulerend, z’n beste vrindje Törder afvlagde. Die met hevig gefrustreerde armgebaartjes aangaf niet gediend te zijn van dergelijke brutaliteit. De levensgevaarlijke bosjesmannen belegerden onderwijl de vesting van onze toppool. Deze brute geweldenaar was niet geïntimideerd en pakte uiteraard alles. M’n peuterdochter kon alle gruwelellende intussen niet meer verdragen en simde onophoudelijk “Huis. Huis…” Waarna haar grote WV-HEDW 15 - FC Amsterdamse Bos 3 30-04-2016 6zus assertief corrigeerde: “Nee! Je mag niet naar huis!” en op haar verschrikkelijke feesttoeter blies. Mijn bij wijlen betweterige schoonvader keek me minutenlang honend aan. Hij lachte hardop en zijn spottende ogen zeiden: “Voetbal jij echt met deze idioten?” Gelukkig onttrok onze briljante rechtse tandem zich aan de meurende malaise. Dr Phil trakteerde op een elegante steekpass buitenkantje rechts en bliksemschicht Kassie schoof ons op voorsprong: 1-0. De vreugd was evenwel kortdurend. Met een zoevende vrije trap neutraliseerden de voormalige bankiers hun probleempje. “Lekker ABN!” riepen ze om het hardst. Behalve subtiel onderling bekvechten en gebaartjes maken deed WV 15 voor rust niet veel meer.

WV-HEDW 15 - FC Amsterdamse Bos 3 30-04-2016 7Toivonens hartstochtelijke donderpreek heb ik niet bijgewoond, dus daarover kan ik u niets vertellen. Wel had hij het lumineuze idee opgevat om Törder tot aanvoerdert te bombarderen. Hij die zijn medespelers het meest afjankt als kapiteintje benoemen; da’s logisch. Veel inspiratie leken uw futloze kampioenen hier niet uit te putten, want de gewezen graaibankiertjes teisterden snoeihard de paal. Een verbeten Tomba, die nimmer een gebrek aan werklust verweten kan worden, was vastberaden om het duel te doen kantelen. Dus schoot hij meteen maar onze edele middenvelder TvT in zijn kloten. Vol. Van een meter afstand. Vanzelfsprekend had beroepspositivo Arn hierop een welgekozen aanmoediging paraat: “Kom op Tommetje!” Mama Dits had overigens andere zorgen en klampte haar jongste telg aan: “Ik heb een hele prangende vraag. Heb jij de reservesleutel van de auto nog?” U begrijpt: we zagen maar bar weinig voebel en een hoop rarig gepruts des te meer. Een esthetische uitzondering op deze regel was de fijnbesnaarde dieptepass van Roodbaard op Benna, die het aanstormende keepertje hulpeloosWV-HEDW 15 - FC Amsterdamse Bos 3 30-04-2016 8 achterliet en de bal prinsjeheerlijk in het lege netje ramde: 2-1. Tot zover de verre van boeiende wedstrijd, die door de uitmuntende scheidsrechter Reiziger met een snerpend fluitje werd geëuthanaseerd. Reiziger leek trouwens gruwelijk op Reiziger, dus zou zomaar een broer van Reiziger geweest kunnen zijn.

We waren blij. Niet zo blij als de ontremde jongetjes van Leicester, maar heus blij. We sprongen als homogene blauwe massa door en over elkaar. We brulden als achterlijke gladiolen terwijl de Lidl-champagne rijkelijk sproeide en blauw Bengaals vuur de stadslucht verder vervuilde. En het voornaamste: we knuffelden De Schaal. Onze schaal. Met dank aan een gedegen feestcommissie. WV-HEDW 15 - FC Amsterdamse Bos 3 30-04-2016 9Verderop stond Mirek met het gezicht van een Poolse oorwurm die al weken geen sterke drank meer heeft gehad. “Ga je ons nog feliciteren, Mirek?” vroeg ik. “Nee, vandaag niet”, antwoordde hij. De legende vertrok geen spier en liep door. Onbetaalbaar vind ik zulke mooie dingen. Onbetaalbaar was ook de superchille takkenherrie die onze geniale dj’s Tonzel en Sjulemani fabriceerden. Om maar te zwijgen over de onsterfelijke André Hazes imitator die de kantine nagenoeg liet afbreken. Hij was zowat echter dan André zelf: royale bierbuik, bijpassende onderkin, ringbaardje, zwarte hoed, dikke ketting, oorbelletje en al zweetdruppels voor het optreden. Het was net of Dreetje er werkelijk bij was.

WV-HEDW 15 - FC Amsterdamse Bos 3 30-04-2016 10Dat het wilde festijn tamelijk succesvol was, bleek wel uit de immense hoeveelheid verloren eigendommen na afloop. De een miste een sok, de ander een voetbalschoen en een derde zotte malloot zijn ganse sporttas met inhoud. En de schaal. Die was natuurlijk sowieso pleite. Maar hing ineens mysterieus aan een schoorsteenmantel. Niemand wist ergens van. Hebt u iets gevonden of gezien? Bel ons alstublieft. Maar u kunt ook de plaatselijke politie bellen.

 

Gijs Lauret

Ui prikke niet huile

Ui prikke niet huileVandaag bof ik maar; ik mag koken. Julia is machtig gefascineerd door mijn voorsnijdwerk. De gelukkige peuter brabbelt honderduit over wat er gebeurt. Ze spreekt in haar heerlijke eigen taaltje, waarin medeklinkers veelal ontbreken. Meestal versta ik haar wel. Zolang ik weet wat ze zegt, tenminste.

“Pastoe! Pastoe papa!” Geestdriftig wijst ze naar een bakje zanderige champignons.

“Ja schat, dat is een paddenstoel. Goed van jou. Weet je hoe die paddenstoel heet? Dat is een champignon”, doceer ik.

“Kakkinon! Kakkinon!” kraait ze.

“Ja. Heel goed. Een champignon. Ga jij die straks lekker eten?”

“Nehee papa!” Ze lacht alsof ik een belachelijk voorstel doe. De ondeugd. Champignons eten? Doe effe normaal. Ik ben niet van lotje getikt, gekke papa. Seconden later komt Julia dolenthousiast met een forse ui aanzetten.

“Ook snije papa! Snije ook!” roept ze opgewonden.

“Goed idee om nu een ui te snijden, lieverd. Als je een ui snijdt, prikt het aan je oogjes. Dan gaan je oogjes een beetje huilen.” Ze kijkt bedremmeld.

“Ui niet prikke! Mag niet! Niet huile!” roept ze strijdbaar.

“We merken het zo meteen wel Julia, of het prikt.” Met wijd opengesperde kijkers ziet ze toe. Dan kijkt ze me aan en trekt met haar vingertjes de oogleden naar beneden, waardoor ze rode oogjes krijgt.

“Au oog”, zegt ze verbaasd.

“Hoef je niet te huilen?”

“Nee, niet huile. Koekko papa. Snije koekko.” Ze vindt dat ik het goed doe.

“Kijk eens! Klaar!” zeg ik triomfantelijk.

“Prikke oog!” roept Julia nu om het hardst. Om direct de aandacht te verleggen naar een veel belangrijker onderwerp.

“Slasje! Papa slasje!” Een plasje. We rennen naar het potje.

 

Gijs Lauret

16 april 2016: Blauw-Wit Beursbengels 4 – WV-HEDW 15 1-4 (1-2)

Blauw-Wit Beursbengels 4 - WV-HEDW 15 16-04-2016 1Nadat onze begerige titelkoorts tot tweehonderdnegentien graden Fahrenheit gestegen was, lag verneukeratieve focusverbleking heimelijk doch nadrukkelijk op de loer. De verlekkerde gesprekken gingen voortdurend over 30 april. Op die heilige dag moet en zal het kolossale volksbacchanaal op het omgeploegde hoofdveld van WV-HEDW plaatsvinden: de langverwachte kampioenskraker tegen de gewezen graaibankiertjes van FC Amsterdamse Bos. Het deed vermoeden dat vele verwende vedetjes met hun dromerige porem in de wolken liepen. En da’s dom, want Blauw-Wit Beursbengels moest geëlimineerd om de genoemde volksorgie überhaupt mogelijk te maken. En daarvoor moesten de linke Blauwwitters Robin Pröpper, Kees Luijckx en Carles Puyol worden bedwongen. De verrot kapotgedronken alcoholkoppen om me heen beloofden weinig vrolijks. De een keek nog comagezopener uit z’n lodderige ogen dan de ander. Bij Ome Arn echter aan onverzettelijkheid geen gebrek: “Als je hier punten laat liggen, is dat fakking lelijk. Ik wil echt dat dat niet gebeurt.”

Blauw-Wit Beursbengels 4 - WV-HEDW 15 16-04-2016 2Met vocale ondersteuning van loeiende rukwinden en vertrouwde pleurisherrie van de ring A10 mochten we de grasweide op. We waren een zeldzame hartklopping op een morsdood sportpark met louter lege velden. In de onbetaalbaar weggeteerde dug-out, waarin met graffitistift de lugubere en raadselachtige tekst RAPE ASC RAPE gekalkt stond, voelden we ons onverwacht thuis. Dat thuisvoelen nam in KoenLinks’ geval zo’n gigantische vlucht, dat hij er met zijn dunne reet bovenop ging zitten. En zijn zielige broekje inscheurde toen hij er half af flikkerde. Op het veld ondertussen deelden elf aanstaande kampioenen de lakens uit zonder dit in goals te vertalen. De blauwwitte bengeltjes roken en gristen hun tersluikse kans tijdens een merkwaardig lijpe cornerchaos. Markie was voornemens resoluut over de achterlijn te ruimen, maar caramboleerde zijn onvoorzien ferme vuurpijl via Arn in het doel. Dat was wel jammer. Zonder onze beestachtige pingelpakpool echter was deze stomvervelende achterstand in no time onoverbrugbaar geweest. Onze onoverwinnelijke kooitijger met grijpgrage armen neutraliseerde allerhande penibelheden. Hij was hoogstpersoonlijk verantwoordelijk voor alle aanwezige focus in het eerste kwart. Blauw-Wit Beursbengels 4 - WV-HEDW 15 16-04-2016 4Uw heetgebakerde sterren fulmineerden elkaar onder het gras, want daarmee maken wij elkaar scherp. Toch, lieve jongens? Het bleek wonderwel. Onze Sjulemani stroomde namelijk over van wedstrijdbeleving en als een ouwerwets nijfie zo scherp ramde hij na een dik half uurtje de 1-1 tegen de touwen. Zijn allereerste seizoenstreffert! Twijfel niet, Sjulemani is er. Heb ik altijd gevoeld. Hij staat op waar anderen huilend blijven liggen. En is daarom zijn 16,25 miljoen euro meer dan waard. Het was alsof we werden verlost van een immense boer die ons al drie etmalen het vreten en drinken belette. We ondernamen een kloeke doordrukpoging, maar moesten tegelijkertijd vrezen voor de gewiekste acties van hun kleine middenveldblondine met het leuke Lestienne-kapsel. Men lijdt het meest door het lijden dat men vreest, brabbelden onze wijze overgrootouders al. Dankzij een doeltreffend schot des Törders leek dit onzinnige lijden beëindigd. Met een minieme voorsprong mochten we theeën.

Blauw-Wit Beursbengels 4 - WV-HEDW 15 16-04-2016 3Helftje twee schiep een mentaal stabieler WV met opmerkelijk minder onnozel gefuck, meer druk naar voren en zenheid aan de bal. Toch wenste Ome Arn een vroege wissel, wat hij kortweg verklaarde met de prachtige tekst “teveel gedronken gisteren”. Nadien ging hij als onze allerheerlijkste motivator gierend tekeer langs de krijtlijnen. Iedere geslaagde actie kreeg een luidkeelse thumb-up, ieder dieptriest balverlies een bemoedigend commentaartje (“Lekker hoor mannen! Een beetje inzet! Ja, dat is het! Goed zo, madderfakkers! Ja, gaan! Ja! Lekker hoor mannen!” Et cetera). Terwijl het ingeslapen potje zich voortsleepte als een terminale strontvlieg onderweg naar zijn dikverdiende crematie, weigerden uw landerige helden die halfdode stinkvlieg in de fik te steken. Zo mikte Benna zijn fenomenale halfstift tegen binnenkant staander. In ons verkrachtingshok hield het zenuwpenerige nagelbijten aan. Twee oersimpele intikkers van Tördertje (hattrickje nummer elf) brachten verlossende ontspanning. Het kan niet meer verkloot. In het allerzwartste scenario (let wel: dit is ongeveer het allerergste wat zou kunnen gebeuren) wordt WV 15 volgende week kampioen. Zonder te spelen. Dat gebeurt indien de shoarma vretende pensridders van Amstelveen Heemraad absurd verzaken tegen RAP. Over twee weken zijn uw verse kampioenen levensecht te bewonderen tegen FC Amsterdamse Bos op Sportpark Middenmeer. Komt allen!

 

Gijs Lauret

9 april 2016: WV-HEDW 15 – AFC 11 3-2 (1-2)

WV-HEDW 15 - AFC 11 09-04-2016 1Zoals u weet maakt één duif nog geen zomer. Evenzeer maakt één reuzenstap nog geen kampioen. Aldus diende na de briljante victorie op de nu nog nasnikkende nep-Gunners te worden afgerekend met de krentenkakkende luldebehangerts van AFC. De ondeugende nummer vijf van de ranglijst zat met vier opeenvolgende knetterende driepunters kippielekker in z’n elitaire velletje.

WV-HEDW 15 - AFC 11 09-04-2016 2We mochten onze fijnbesnaarde balkunsten etaleren op heel echt en polletjesrijk gras. Captain Toivonen hield een adembenemende middenveldspeech. Strekking: als Ajax zich laat zielenknijpen door zo’n betweterige focuscoach voor het walk-over uitwedstrijdje bij Cambuur, mogen wij ook niet verslappen. Onze veertiggoalige Törder, gruwelachtig geplaagd door een energiezuigende slijmbeursschouder, had aandachtig geluisterd.

WV-HEDW 15 - AFC 11 09-04-2016 3Het vaardige zuidasvolkje zette ons met uitstekend combinatiespel wreed het zwaard tegen de strot in de eerste helft. De openingstreffer van Törder was daarom eerder raar dan rechtvaardig. Keepie, duidelijk een verdwaalde veldspelert, leek een bizar overstapje te maken. Alsof hij een denkbeeldige medespeler, die achter hem in het doel stond, de bal gunde. Hiermee spoelde Törder kennelijk ons laatste focusrestje door de plee, want 4,32 seconden en één slimme dieptepass vanaf de aftrap later hadden de gewiekste roodzwarten gelijkgemaakt. De kakkineuze pressie bleef opdringerig aanhouden en met een strontlelijk van richting veranderd klotenschotje claimde AFC een vetverdiende voorsprong. De alerte kijker had gezien dat Rody Turpijn, de vergrijsde duif in hun geoliede middenlinie, ons voor rust genadeloos pijnigde. De nagenoeg 38-jarige zesvoudig Ajacied uit het gouden tijdperk van Ome Louis mocht de bal ongeremd kietelen met zijn linkervoet. En wat gingen we daaraan doen? Onze hapgrage kuitenbijter Ome Arn erop zetten natuurlijk.

WV-HEDW 15 - AFC 11 09-04-2016 5Het tweede bedrijf begon met oenige blessuremalheur. Toivonen klapperde met zijn weke enkeltje. Hij verklaarde zijn buitenissige blessure later als volgt: “Hij scissorde me en toen viel ie met z’n reet bovenop me.” Juist ja. Bekomen van deze pijnlijke bijna-nekslag vergrootten we onze fragiele overlevingskansen door een verlossende strafschop te versieren. Peanutje voor een kapot gefocuste Törder: 2-2. Onze goalhorny topschutter negeerde zijn etterende slijmbeursgewricht volledig en voetzoekerde meteen maar zijn tiende (…) seizoenshattrick langs alweer zo’n malle veldspelerkeeper: 3-2. Zo hielpen twee aanklooiende non-keepers ons nadrukkelijk in het aanstaande kampioenenzadel. Ondertussen maakte een positivistische AFC’er zich in zekere zin onsterfelijk met de ongeëvenaarde Quote van de Week: “Kom op AFC! Durf weer te voetballen!” Dochterlief behaalde quotegewijs overigens ook een vette voldoende. “Lekker Ollie!” krijste ik na een geslaagde tackle van Kapitein Roodbaard. “Wat is lekker, papa? Een lolly?!” vroeg ze verwonderd. Zo verdeed het uitzinnige publiek vele spannende minuten met gniffelen om het eigen gezapige gelul, tegen de aangename zon inkijken en genieten van opwindende seminaaktloperij van een almaar opdrukkende Manuel Broekman. Ons spel was lelijker dan je onhuwbare achternichtje. Maar lekker interessant, mensen. Nog drie gigantische finales. De Droom is dichtbij. We kunnen hem ruiken.

 

Gijs Lauret

2 april 2016: WV-HEDW 15 – ASV Arsenal 5 4-2 (1-1)

WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 1Na de dikke darters van De Dijk met 15-0 opgepeuzeld te hebben, wachtte ons een pittig maal. De nep-Gunners van ASV Arsenal trokken naar Middenmeer. Eerder lieten wij ons door deze ontketende gozertjes de najaarskaas van het novemberbrood vreten; we werden terecht met 3-2 gedist. Een verstrooide filosoof liep bovendien in mijn ondergoed rond. Maar dat was toen. Bij winst nu zouden we een denderende dreun uitdelen in de bloedstollende titelstrijd. Bij ieder ander scenario zouden onze gespannen mannenbilletjes zich doodsbang samenknijpen. Toivonen beschikte over een trappelende selectie van zestien beestachtige krijgers. Herr Walter, Sjulemani, KoenLinks, Tonzel, Dr Phil en ondergetekende supporterden als snuivende socio’s vanuit de dug-out, dus dat betekende zes problemen minder op het veld.

WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 2De hongerige tricolores waren zeventien kereltjes sterk naar Oost afgereisd. Als wannabe semiprofs liepen ze belachelijk serieus hun warming-up te doen. Dat doen wij echt nooit. Kortom, alle ingrediënten voor een speeksel creërende topwedstrijd waren aanwezig. Een kwijlwedstrijd waarin het onzichtbare scorebord al vroegtijdig werd ontmaagd door Ome Benna. Onze virtuoze Afroman overdribbelde het halve veld alvorens van nabij het netje met zo’n zeventig kilometer per uur te verwennen. Het was de knallende opmaat voor een pulserend potje waarin de dolle hartslag van de toeschouwers zelden onder de 260 kwam. De fysieke duels waren fel en talrijk. Dit lijkt het geadoreerde lievelingsspelletje van de nep-Gunners: acht van de elf waren immers blond, groot en breed. Wilhelmina’s blauwe sterren gaven geen krimp. WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 3Törder verdubbelde de score, echter scheidsie floot horkerig laat voor buitenspel. Uit de geslepen tegenaanval stak een blonde Noorman zijn langgerekte stelt uit en werd De Pool pijnlijk geklopt: 1-1. Nijdige blikken richting scheidsie. Ons aardige fluitjongetje was ontzettend twaalf en het valt voor een puberende brugklasser waarachtig niet mee om in een onverwacht tussenuur (Latijn viel uit) een potentieel beslissende topper te leiden. Men liet voortdurend nieuwe fluitjes aanrukken omdat het betreffende blaasding zogenaamd niet luid genoeg klonk. Dit zei echter meer over het scheidsrechterlijke blaasvermogen dan over dat domme blaasapparaat.

WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 4Na een ontgoocheld theemomentje drukten uw vastberaden blauwhemden de sterke ventjes terug. Alle sneaky uitbraken der hoopvolle nep-Gunners bleven potentieel levensbedreigend. We zagen een kracht opslurpende voetbalveldslag waarbij de meelevende dug-outs meermaals stierven van oplopende nervositeit. Törder was talloze keren tegen de gespierde centrale verdedigingsmuur opgelopen, maar Benna bediende hem waar die menselijke muur niet stond: 2-1. De blauwe Galácticos kregen zat gelegenheid om de kat in het bakkie te schieten, maar verkozen doorlopende hartaanvallen en zenuwachtige angstbroekplasserijen voor de toekijkende betrokkenen. “Ik moet zeiken maar ik wil niet”, jammerde Waltertje. De definitieve doodsteek bleef dus uit en incidentele reanimatiepogingen van Arsenal werden gesmoord door de weghijsende maarschalk Toivonen en zijn elegante generaal Faas. En toch bleef Arsenals allround middenvelder Davy Klaassen alias ‘Biljartmans’ doorlopend dreigend. Rond minuut 82 gebeurde het ondenkbare. In een schaarse uitval schoot hun bedrijvige middenveldhobbit in de benedenhoek. Hysterische tricolores op en naast het nepgras slaakten lukrake oerkreten. WV 15 werd verdoofd door ziedend ongeloof en een plotselinge cremeersfeer stak op. Er was er maar eentje die ons van deze onverhoedse begrafenisstemming kon verlossen. Dit was onze beardo, de sinds heden staartloze Tarzan die het gros van zijn hipsterveren heeft afgeworpen. WV-HEDW 15 - ASV Arsenal 5 02-04-2016 5Zijn hulpeloze tegenstanders waren toch al dolgedraaid door zijn briljante middenveldspel. Het was een soort lummelen één tegen drie waarbij de één de bal aan zijn majesteitelijke voeten liet kleven. De drie drentelden daar duizelmisselijk omheen, terwijl de één als een soort perpetuum mobile (maar niet echt) rondjes om zijn bazige as bleef draaien. Lang leuterrelaasje dit. Het gaat hierom. Onze overharige held legde aan op rand zestien en aaide het leer laag buiten bereik van keepertje. Uitzinnige vreugd en een wild geluksdelirium langs de lijn. Waren de points inside? Jazeker. In de laatste tel fopte Törder een vergeefse buitenspelval, passeerde het aanvliegende doelmanobstakel en beleefde quality time met bal, doel en zichzelf: 4-2. De arbitrale brugpieper, die na rust gigantisch in de wedstrijd groeide en twee klassen oversloeg, blies duidelijk hoorbaar af. Uw wispelturige vedetten hebben een reuzenstap gezet.

 

Gijs Lauret

26 maart 2016: WV-HEDW 15 – De Dijk 3 15-0 (8-0)

WV-HEDW 15 - De Dijk 3 26-03-2016 1Na onze infame nulpunter bij Meteoor hoopten we het tere zelfvertrouwen te pimpen tegen de opperloser aller rode lantaarndragers. De tragedische rampenclan uit Schellingwoude had het dijenkletsende doelsaldo van minus 115. Kortom: De Dijk ken niet van je winnen maar een roedel blinde cavia’s ken wel van ze verliezen. Toch hadden we personele hoofdpijntjes. Menigeen vluchtte in een of ander overbodig familieweekend (hoeveel tijd je ook met die rare mensen doorbrengt, het wordt toch niks) of ander hemeltergend onzingelul. Gezien mijn etterige enkelfractuur en gipsen poot liet ook ikzelf verstek gaan. Slappe smoes, ik weet het. De regenboogkleurige enkel van onze heldhaftige importpool betekende een onverwachte keepersvacature, welke werd ingevuld door onze wellustige doeltijger Tomba. Gelukkig vonden we daarnaast enkele geweldige clubinvallers bereid ons een extra voetje toe te steken.

WV-HEDW 15 - De Dijk 3 26-03-2016 2De ambitieuze bezoekers leken een uiterlijke metamorfose te hebben ondergaan sinds de heenwedstrijd van 17 oktober jongstleden. Of hadden de kampioenenlosers plotseling onaanraakbare topvoetballers ingehuurd? Amfetamine-achtige alertheid was vereist om een akelige surprise te voorkomen. De modieuze gele patta’s op rechtshalf waagden zich aan een sensationele voorspelling: “Het wordt 1-6”, aldus het overmoedige schoeisel. Voordat deze lijpe stunt gestalte kon krijgen, wijdden we een nederige minuut stilte aan Johan. Twee elftallen arm in arm op de middencirkel, het blijft een ontroerende aanblik.

WV-HEDW 15 - De Dijk 3 26-03-2016 3Alvorens verder te vertellen kan ik u melden dat ik pertinent weiger doelpunten te beschrijven, want dan moet ik tweeënzeventig uur achtereen opblijven en daar heb ik geen zin in. Er vielen namelijk vijftien goals, dus het is goed met je. De verdediging was een geitenkaas. Törder laaide een astronomische acht keer, waaronder twee zuivere hattricks. Quintus was de ongekroonde assistkoning (vier) en ook Ome Benna haalde de sportkolom van de maandagkrant (twee goals, twee assists). Aan dit krasse goalbacchanaal ging een knetterbizar momentje vooraf. Faas verwierf een onooglijke bloedsmoel ten gevolge van wild knietje wiebelen door een omgevallen tegenstander. Zijn Vijfhuizense gok stroomde in recordtempo leeg, wat hij stelpte met aangerukte servetjes. De gele patta’s raasden onderhand stomend van wilde frustratie rond. “We spelen al tien minuten en ik heb nog geen bal gehad. Doe ik mee of niet?!” brieste hij. De vraag stellen is hem beantwoorden. Maar da’s logisch, want je gaat het pas zien als je het doorhebt. WV-HEDW 15 - De Dijk 3 26-03-2016 4Behalve de ontremde geleschoenenboy maakte ook de onbedaarlijk spacende rechtsback het leven van de toeschouwers de moeite waard. Met zijn schorre, volstrekt onverstaanbare stem liep hij voortdurend onbegrijpelijk te coachen tegen niemand in het bijzonder. Dol op dit soort rondwandelende cultmonumenten. Ergens rond 8-0, het rustsignaal nakend, moet Arne Dits zijn geniale opmerking hebben geplaatst. Hij nam de droogstaande spits eventjes apart en fluisterde hem goedbedoeld toe: “Jullie zijn eigenlijk best een goed team, maar het werkt gewoon niet.” Categorietje priceless dacht ik zo.

WV-HEDW 15 - De Dijk 3 26-03-2016 5Na een kalm rusttheetje op het veld hadden we zonnetje in de rug en wederom werd er bronstig op los gescoord. Onze zestienmeterpredator Tonzel was zichtbaar likkebaardend aan het azen en begon met een assissie (geen hakkie) aan Törder. Want die kan niks zonder presenteerblaadje. Nog even over Tonzel: die heeft voor een goede voetballer een slechte techniek en voor een slechte voetballer een goede techniek. Bij 14-0 was het zover: The Tonzel plantte zijn heilige poot ertegen en het hele stadion ontplofte. Het geluidsorgasme moet tot bij Akkerstraat 32 te horen zijn geweest. Terwijl hiermee het tot dan toe volmaakte eerbetoon aan Johan hardvochtig werd verpest. Want wat is mooier dan met 14 goals winnen? Het was toch al hoog tijd om radicaal af te nokken. Het onderlinge sfeertje werd iedere minuut minder oké. Aangebrande tjappies zwabberden met verdwaalde voetjes of trakteerden op droevige duwtjes. Maar scheidsie wilde nog urenlang doorballen, ondanks wanhopige smeekbeden om af te fluiten. Toen uit passief protest alle hoekvlaggen reeds verwijderd waren, maakte de enthousiasteling er eindelijk een eind aan (dat wil zeggen aan de wedstrijd). Uit betrouwbare bron vernam ik overigens dat De Dijk 3 oorspronkelijk een dartteam is en geen voetbalelftal. Het zou veel verklaren. Want inderdaad, menig Dijker oogde of hij drie jaar aaneen dronken onder een superranzige biertap had gelegen. Ik heb trouwens tomeloos respect voor deze pijltjesgooifiguren dat ze wekelijks komen opdagen, want ik zou lekker onder die biertap blijven leggen. Tot slot zou ik graag willen zeggen: rust zacht, Johan. Maar dat heeft geen zin, want met Pasen staat Johan weer op.

 

Gijs Lauret

19 maart 2016: Meteoor 4 – WV-HEDW 15 2-1 (0-1)

Meteoor 4 - WV-HEDW 15 19-03-2016 1Het uitbeurtje bij nummer vier Meteoor beloofde een zinderende thriller te worden. Reikhalzend zagen we uit naar het goddelijke weerzien met onze jeugdheld Spiderman, de excentrieke keepert die in de heenwedstrijd vijfmaal een bal in z’n web vond. De meteorieten kampten laatstelijk met een nijpend voorjaarscrisisdipje, maar waren op het eigen Sportpark Tuindorp Oostzaan nog ongeslagen. Onze gammele vedettenselectie was enigszins gehavend. Zo waren er enkele wrakkige couveusekindjes met zielige pijntjes aan een willekeurig lichaamsdeel. En niet te vergeten meerdere wintersportlulletjes rozenwater. Jansalieachtige figuren die wegskiën zo gauw het spannend wordt. Dertien gladiatoren sterk waren we afgereisd naar Noord Gestoord. Het bleek echter een ware helletocht om het sportpark aan het roemruchte Perenpad te bereiken. Althans voor mij. Zodoende arriveerde ik luttele minuten overtijd, een waar novum. Toivonen was onverbiddelijk en gaf kiezelhard lik-op-stuk: voor straf stond ik in de basis. De baardige Zweed is wel iets milder geworden trouwens; voorheen gaf ie je gelijk een spontane elleboog op je bek als je ook maar verkeerd keek.

Meteoor 4 - WV-HEDW 15 19-03-2016 2Het volkomen verdorde hoofdveld was prachtig Brits gelegen; middenin een (overigens tamelijk treurige) woonwijk. Ons weekend kreeg een fikse knauw, want Spiderman bleek absent. Meteoor had evenwel een corpulent heerschap opgetrommeld dat uitstekend vliegen ving. En toegegeven: ballen vangen ging ook heel best. Zoals verwacht grepen we het initiatief. De bangig opererende meteoren groeven zich in, gokkend op een stinkend countertje. “Het is al bijna rust hoor!” riep een hard hijgende grijsaard al na tien minuten, anticiperend op een onmetelijk pak slaag. Toch uitten de zwart-witte gastheren een fors dreigement door de paal te raken. Het kostte intense zweetdruppels om ons kolossale overwicht te vertalen in een goaltje. De slinks weggeslopen Törder flikte dat met een vies hobbelballetje. Benna was de gulle assistgever. Ondanks deze heuglijke ontwikkeling werd het een knap pijnlijke middag, voor mijzelf in het bijzonder. Tijdens een ruig balduel zwiepte mijn rechterenkel ver uit zijn voegen. Dat deed effetjes mateloos au, wat mij ertoe aanzette luidkeels het vrouwelijk geslachtsdeel te noemen. En vervolgens in de Engelse taal de geslachtsdaad. Dit fuck-geroep hielp uiteraard geen kut, want er vormden zich twee hardgekookte eieren op mijn doorgedraaide gewricht.

Meteoor 4 - WV-HEDW 15 19-03-2016 3Vanuit een meer kassiewijlen dan levende kantine aanschouwde ik, bloedfanatiek beide eieren ijzend, een tranentrekkende tweede helft. Het veldzicht werd belemmerd door irritante muurtjes en gedateerde vitrage. Het veldgeluid werd gesmoord door enkel glas, dus ik zag een pantomime toneelspel. Het lachwekkend enorme overwicht schiep gigantische kansies waaruit mijn overleden grootouders allemaal schouderophalend gescoord zouden hebben. En dus werd het 1-1. Pisirritant rollertje. We probeerden amechtig, maar deden het gewoon niet. Törder werd gekielhaald in de zestien, maar scheidsie wuifde het achteloos weg. “Die geeft ie natuurlijk nooit. Maar het was er wel een!” Aldus de vervaarlijke tattoolovers achter mij. De massale belegering door uw desperate vedetten bleef vruchteloos. Bij iedere verneukte reuzenkans oefende ik eenzame wegwerpgebaren. Steeds grotere. En dus scoorde Meteoor. Een stinkende counter werd keurig uitgespeeld. Buitenspel? Eerst wel, daarna niet. De laatste tien minuten dienden ter bewijs dat dit sowieso niet meer ging lukken. Dat werd met verve bewezen. Het enige hilarische pluspuntje was de 6-2 ruïnering der Amstelvener pensbejaarden door knotsgrillig Buitenveldert. WV 15 blijft op poleposition.

 

Gijs Lauret

5 maart 2016: RAP 7 – WV-HEDW 15 3-7 (1-3)

RAP 7 - WV-HEDW 15 05-03-2016 1Complete paniek brak uit toen bleek dat onze knokige baardmansen Tarzan en Toivonen absent zouden zijn. De geliefde baaldagen waren op, dus ballen gingen we sowieso. Zonder angstpoep in de bange broekjes overigens, want waarom zouden we diarreeën voor numero zeven van de alleszeggende ranglijst? Er was juist alle reden om uit te zien naar deze knetterende krokuskraker. Al was het maar omdat Kim Jos-un weer op zijn Stalinistische troon mocht. Ikzelf begon de wedstrijd wederom niet als nummer tien, maar als hypernerveuze appsupporter. Vanaf Schiphol naar huis treinend liep ik als een dwangmatige randgek doorlopend WhatsApp te refreshen. In de hoop dat. Tijdenlang refreshte ik voor joker, want in onze dooie appgroep leek om half drie plotseling iedereen gestorven. KoenLinks in de basis, concludeerde ik zodoende. Een simpele kwestie van wachten op zijn wekelijkse hamstringverrekking, die inderdaad vanzelf kwam. Onze ongeneeslijke schermverslaafde kon weer appen. Markie had de lethargische appgroep onderwijl wakker gezoend en meldde een genoeglijke 1-3 ruststand. Punten gedrukt door Quintus, Roodbaardmans en Kassie. Niets ging echter vanzelf: “moeilijke eerste helft, twee countergoals, speelden niet goed, effectief met de kansen omgegaan”. Dixit huisanalyticus KoenLinks. Die snapt zulke dingen.

RAP 7 - WV-HEDW 15 05-03-2016 2Rond speelminuut eenenvijftig kwam ik, geplaagd door een tormenterende Engelse jetlag, het hele echte groene gras van ‘t Loopveld op slenteren. Het feest kon beginnen, want ik was binnen. Wie mij ook maar een pisbeetje kent, weet dat het zo werkt. Mijn onaangekondigde komst deed vanzelfsprekend iets met de jongens want prompt gebeurde er iets magisch. Kassie rommelde de bal de vijfmeter in, waar Roodbaard zijn gouden hak liet spreken: 1-4. Het hooggeëerd publiek was unaniem: dit was een schitterend staaltje. Van pure luiheid welteverstaan. Hij was gewoon te beroerd om te keren voor een normale doelpoging. Ome Benna toonde hem vervolgens hoe effectieve kontdraaierij in de vijfmeter moet, henniemeijerde een duizelige verdediger en prikte raak. Kokkie Post was voor het eerst sinds acht maanden uit die vreselijke keuken RAP 7 - WV-HEDW 15 05-03-2016 3ontsnapt en punterde ons naar winst in de eerste set: 1-6. Een verpletterende monsterscore lonkte, maar de gedeukte half-Amstelveners hadden daarin geen goesting en scoorden. Een uitgelezen kans voor ons net dertigjarig killerbeest om als invaller wild te shinen. En Tonzel biedt een honderd procent shinegarantie zoals u weet (niet shinen, geld terug). Vanaf de aftrap trok hij een geniaal gat voor Törder, die eindelijk op het non-existente scorebord verscheen: 2-7. Gelukkig maar, want als ie droogstaat krijg je gelijk zo’n gespannen sfeertje in de kantine. Ondertussen heerste algehele anarchie tussen de witte krijtlijnen, waar een rebellerende Kassie zelfs de aanvoerdersband opgeëist had. “Kassie, je bent tot nu toe nog een schande voor die band!” werd hem door Woutertje en diens imponerende gipsarm toegebruld vanaf de kant. Met zulke prikkelende opmerkingen motiveren wij elkaar. Dat bleek, want RAP maakte 3-7 dankzij een gruwelijke halve omhaal. Onze pingelpakpool Tomek, die keepte ondanks een gemene variant van de Poolse griep, had het wrange nakijken. Op naar de volgende finale.

 

Gijs Lauret