Gijs Lauret

Alledagsverhaaltjes, amateurvoebel, Ajax enzo, Het Vijftiende

19 december 2015: WV-HEDW 15 – Blauw-Wit Beursbengels 4 7-2 (4-0)

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 1Voor het binnenhengelen van een subliem herbstmeisterschap volstond enkel een zuivere driepunter. Wat zou het schandelijk lekker zijn. Wanstaltig lekker. Om bij de mislukte quasiromantiek van een knisperende open kersthaard tegen je onwennige nieuwbakken schoonouders te brallen dat je bovenaan staat. Dat die wereldvreemde rampfiguren direct voelen dat er een fakking baas hun ingeslapen leven binnenwandelt. En dat die piepbange mensen liever genieten van een stevig robbertje golf, dat maakt het zelfs nog baasachtiger. Edoch. Voor niks gaat de zon op en pas laat bovendien. We dienden af te rekenen met het oerdegelijke geboefte van Blauw-Wit Beursbengels. Oerdegelijk omdat onze uitdagers uit Sloten op de ranglijst stiekem dichtbij waren geslopen. En amper tegengoals slikten. Geboefte omdat de lijpste story’s rondgingen over een massale kloppartij tijdens een gestaakte confrontatie met Swift. Waardoor de keurige coassistenten uit Zuid vijf ongekende strafpunten aan hun zielige broek kregen. De ideale schoonzonen van het Olympiaplein als onverholen agressors? Moeilijk voorstelbaar. Enfin. Enge verhalen kennen niet van je winnen, maar je ken wel van ze verliezen. Dus: focus, jongens. Focus.

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 2Niet eerder kende de donkerste maand een evidenter broeikaszonnetje dan in 2015; het was belachelijk lekker voebelweer. Aan duffe mooi-weer-laatkomers helaas geen gebrek. Markje Kamphuijs betrad ons volgepakte kleedkot en murmelde legendarische woorden: “Ik zat de kleedkamer te zoeken.” Net toen ik dacht dat alle kolderieke rarigheid voorbij was, zag ik Roodbaard lopen. Met een knotje. Op dergelijke momenten vind ik het kapot jammer dat Tonnetje Ojers ons niet traint. Die ouwe nar maakt pardonloos korte metten met zulke hipsteriaanse idiotie. Er meldde zich intussen een blauwwit gestreepte jongetjesbende. Iets te mondige adolescentenventjes met een heuse coach. Ze oogden tamelijk hooliganachtig, dus dat moest Blauw-Wit zijn. “Zijn jullie Blauw-Wit?” luidde de onvermijdelijke vraag. Meerdere hooligans bestudeerden verdwaasd hun shirt. “Ja, we zijn blauwwit”, concludeerde er eentje na ampel beraad met zichzelf. Dit betekende dat onze reserveshirts uit de kluis mochten. Knettergeel droegen we. Brasil. Niets minder dan. Onze blauwe shirts zijn overigens naamloos. Een nieuwe bedrukking is aanstaande, waardoor uw geliefde celebrity’s hoogstpersoonlijk alle dwaze bijnamen van hun tricots afgepulkt hadden. Onderwijl ontstond een schitterende verwarring. Er had zich namelijk een tweede zwikkie eigenaardige malloten in blauwwitte tenues gemeld. “Ik zei toch dat we hiernaast moesten!” brieste zo’n doorgesnoven hooligan. Hier kwam de hilarische aap uit de mouw. De vermeende opponent tegenover ons was niet Blauw-Wit, maar blauwwit. Want blauwwit was de kleurencombinatie op hun voetbalhemd. En niet de naam van hun club. Geniaal, onvergetelijk, episch, alles.

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 3We bleken scherp als Indonesische krissen, wat al vroeg resulteerde in een spannend paalschot des Törders. Ons Tördertje beweert zich per heden te willen toeleggen op assists. Zijn fenomenale dieptepass op Kassie vormde een eerste bewijs van zijn nieuwe sociale gezicht. Ons onstuitbare sprintkanon Kassie heeft vijf hele vleeskilootjes van zijn goedgevulde heupen afgeworpen. Want hij fietst tegenwoordig, in plaats van zijn enorme aars op de bestuurdersstoel van zijn dikke BMW te laten zakken. Dit was te merken. Kassie kogelde het leer snoeihard in de verre, met de brute overtuiging van een zekere Herbstmeister. De pijnbank was geopend. Ome Benna scoorde ongecompliceerd 2-0 en Törder voltooide de zoete hattrick van onze kannibalistische voorhoede. De dolende dubbelgangers van Kees Luijckx, Carles Puyol en Robin Pröpper, allen basisspeler bij Blauwwitje, werden weergaloos van het nepveld getikt; via het bezemkastje naar de muur en weer terug. Ook grensie kon het hogeschoolvoetbal niet bijbenen. Althans, dat vond scheidsie: “Hee grens, doe je nog mee of niet?” Hoe gruwellekker het ook smaakte, de kerstkoek was nog niet op. Kamphuijs rukte vorstelijk op met bal aan voet. Hij kreeg zes parkeergarages aan ruimte, maar wat te doen? “Hij weet het niet meer!” gierde Kees Luijckx overmoedig. Want centrumverdediger Kamphuijs trakteerde op een wildgeile steekpass. Collega centrumverdediger Toivonen was opgestoomd en pakte dit presentje lachend uit: 4-0.

WV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 4In het tweede bedrijf hervatten we het ongeremde doelpuntenbacchanaal. We ontlokten balverlies op vijandelijke helft. Roodbaard verschafte een superieur voorzetje en Kassie sprak met binnenkant voet: 5-0. We goochelden met allerhande topleuke wisseltjes, waardoor er wat drek in onze motor liep. De bal ketste irritanterig tegen Toivonens grote kolenschopjatten, waardoor de lamgeslagen Bengels zowaar een pienantie kregen. Hun tweede schot op doel rolde in de benedenhoek: 5-1. Quintus’ kostelijke een-tweetje met Roodbaardje leverde eerstgenoemde een een-op-eentje op. De talmende keepert stond versteend en Quintus pieste rechtdoor in de hoek. Vadertje en oompie zagen het glimmend aan. Kort later voelde Roodbaard een tikje en krijste met het volume van drie kinderdagverblijven. Scheidsie bleek bepaald niet onder de indruk van dit semiprofessionele gedoe en Blauwwitje nokte niet: 6-2. Ons melige slotakkoordje was voor Törder. Hij rende rechtdoorzee terwijl Benna steeds luider en radelozer om de bal begon te bedelen. Törder boog niet voorWV-HEDW 15 - Blauw-Wit Beursbengels 4 19-12-2015 5 deze verbale huildiarree. Hij negeerde zijn emmerende kompaan, die trouwens onmiddellijk verstomde toen de bal het netje aantikte: 7-2. Daar we graag een achtklapper wilden forceren, kreeg predator Tonzel zijn eerste competitieminuten. Hij shinede zoals alleen hij shinen kan. Hoewel hij jammer genoeg geen hakkie deed. Waltertje excelleerde zich eveneens een slag in de rondte en wel dermate dat hij een frusti blauwwitje inspireerde tot liefkozende teksten als ‘mongool’ en ‘kankerjood’. Zoveel vertederends hoor je niet iedere dag. Zelfs onze Herr Walter niet, die toch een zekere ongrijpbare uitlokfactor bezit. Kort na deze zwakbegaafde larie kreeg scheidsie spontaan zin om te zuipen en blies ons naar het herbstmeisterschaft. Dat de ontketende pensbejaarden uit Amstelveen een potje minder speelden, drukte de gein geenszins. Kamphuijs’ opwindende swingmuziek in de kleedkamer maakte het af. Een troep blote billenmannen heupwiegend richting douche. Op naar de nieuwe schoonouders!

Gijs Lauret

12 december 2015: WV-HEDW 15 – De Meer 5 7-1 (3-0)

WV-HEDW 15 - De Meer 5 12-12-2015 1Van onze keurig opgevoede Kamphuijs hadden we zo een ongekende lompheid toch niet verwacht. “Hou es je bek, Tomek”, zei hij laatst plompverloren in een tot dan toe jolige kleedkamer. Er viel een verwarde stilte. Kamphuijs zei het nog eens. “Hou es je bek, Tomek.” Verbijstering maakte plaats voor hilariteit toen deze Babylonische spraakverwarring werd opgeheven. “My back is fine, thanks”, antwoordde onze Poolse pingelkiller, die inderdaad mekkerende rugpijntjes had. Zijn rug bleek zeker fine, want Tomek was aanwezig om de zesde nul van deze hyperambitieuze jaargang na te jagen. Dit moest plaatshebben tegen de ontketende Meermeisjes, die na een dramaseizoenstart liefst drie hulpeloze opponenten hadden gefileerd. Overigens is er dieptreurig nieuws. Wes de Viking is Viking af en wel dankzij een wild om zich heen hakkende kapster. Het goede nieuws: per heden heet hij Toivonen. Onze Zweedse elleboogzwaaier strooide in kleedkamer 13 geniale meestertips richting zijn tipslurpende medespelers. Met een grove tactische voorsprong betraden wij de arena.

WV-HEDW 15 - De Meer 5 12-12-2015 3Rood buurmeisje De Meer leek niet voornemens als willoos slachtvee te dienen en poogde zich druk dravend een kanaal te banen richting ons doel. Zeer aandoenlijk. Want ze gingen niet winnen. Ome Wout draaide zijn vrije trap vanaf links professioneel in. Een wild rondvliegende TvT toucheerde niet en het binnenzijnet was de onafwendbare pineut: 1-0. Aldus vertrok de goaldorstige WV-trein. Ome Benna trakteerde op een Sneijderig passje richting wervelwind Kassie. Een ietwat overdreven anticiperende Jean-Marie Pfaff was lieveheersbeestjes zoeken bij de cornervlag, waardoor Kassie van ver het ledige doel vond: 2-0. Een door Benna gehosseld pingeltje bleek aan Törder schandaligerwijs niet besteed: hij stuitte op Pfaff en zag daarna een megastonede carambole via de dwarsligger een doelpuntloze dood sterven. Törder, tot in zijn pijnappelklier getergd, ramde met links strak raak: 3-0. Dat was één. Tijd voor een verkwikkend herfsttheetje.

WV-HEDW 15 - De Meer 5 12-12-2015 2Beatboxertje Dits was humoristisch laat gearriveerd, reden voor Toivonen hem pas humoristisch laat in te zetten. Ons lieve warhoofd nam z’n tijd om aan de wedstrijd te wennen. Door een alwetend toeschouwer werd hij omschreven als “heel enthousiast, maar een beetje ongepolijst”. Tomba was ook kapot enthousiast. Trappelend wachtte hij op zijn onderscheidende invalbeurtje. In zijn jeuïge lederen jas presenteerde hij een fonkelverse dresscode voor alle bezoekers van het Philips Stadion die avond. Enkele mieterse seconden beleefden we toen op het aangrenzende nepgras oorverdovend “Jezus Christus!” werd gebruld door een ontgoocheld keepertje. Of deze bruller een goddelijke Jezus-verschijning ontwaarde, weten we niet. Kort daarna begonnen vele volwassen mannen grotesk te juichen, dus ik sluit het niet uit. De doelpuntentrein tufte soepeltjes voort. Törder was ingestapt. Op aangeven van zijn jofele ploegmakkertjes TvT en Quintus completeerde hij z’n wraakhattrick. De Toorn des Törders ging bevredigd liggen. Tarzan, toch al bazig bezig, vervolmaakte het halfdozijn met een baasachtig schuivertje. Intussen maakte een kletsvochtige druilregen het menselijk bestaan buiten de nepkrijtlijnen onleefbaar. Zonder malligheid, het was echt een natte hel. Helemaal toen het eenzame spitsie onze onklopbare toppool klopte en ons de heilige nul ontnam. Gelukkig verwarmde Roodbaard onze harten met zijn juwelige dieptepass naar een doorgewandeld Waltertje: 7-1. Het pijnlijke lijden van ons geslagen buurmeisje werd beëindigd door een snerpende fluit. De zinderende avond spendeerden we in het lieflijke Assendelft, de bruisende woonplaats van ons beminde topkeepertje. Een overheerlijke man met dito vrouw en kinderen. Hun legendarische zapiekanki was godslasterlijk lekker.

 

Gijs Lauret

Moe van het fietsen

Moe van het fietsen 1School is aan de overkant. Eén suffig straatje oversteken en twintig meter drentelen, dan zijn we er. De fietstraining van Isa is zodoende op creperen na dood. Ze is zelf nauwelijks happig bovendien. Vandaag hebben we haar driftig opgestookt. Ze wil ervoor gaan. Op de stoep.

“Papa, je moet me helpen!” roept Isa, terwijl ze in de startblokken staat. Eén kek laarsje op de vochtige stoepklinkertjes, de ander op de hoogste trapper.

“Ik sta naast je Ies, trappen maar! Je kunt het hartstikke goed zelf!” Ik ben nogal van de vertrouwen- en zelfstandigheidstimulering. Weifelachtig trapt ze op het pedaal, waardoor ze kortstondig slingert alvorens soepel weg te karren.

“Ziet er goed uit lieverd! Uitstekend!” roep ik. Mijn topkleuter remt halfbakken en mindert vaart door met haar zwabbervoetjes over de tegels te schuiven. Het wederzijdse toneelstukje van hulp vragen en aanmoedigen herhaalt zich meermaals, waarbij het remmen steeds vloeiender verloopt. Isa ziet er dan ook voortdurend aanleiding toe. Als zich twintig meter verderop een slome kat ophoudt, staat ze al stil.

“De stoep is zo klein, er staan overal fietsen”, klaagt ze.

“Daar fiets je zo langs hoor Ies, gaat lukken. Trap maar”, zeg ik. Het lukt wonderwel. Tot aan die mobiele bouwvakkerplee.

“Hee, zo’n vieze wc, die staat echt gigantisch in de weg!”

“Hij staat stil hoor Ies, rijd er maar lekker langs!” moedig ik aan. Niks ervan. Isa remt voor plastic.

Moe van het fietsen 2“Nee, ik ga lopen, papa, dat heb ik al gezegd.” Hier valt door geen Brugman tegenop te lullen. Isa wandelt naast haar rijwiel, handjes aan het stuur. Ik acteer vaderlijk geduld. Dan dondert plompverloren het zadeltje van haar kinderfiets af. Weer heeft die waardeloze secondelijm het begeven. Ik druk het neplederen onding terug op zijn plek. Mijn broze geduld wordt op de proef gesteld, maar breekt niet.

“Ik ben moe van het fietsen”, mompelt Isa.

“Van het lopen bedoel je”, zeg ik gniffelend.

“Nee papa! Van het fietsen”, zegt ze gedecideerd, met zichtbaar verstarde wenkbrauwen. Tot zover de fietstraining. Het geeft niet, houd ik mezelf voor, mijn vaderlijk geduld als een kauwgumpje oprekkend. Daar klettert dat strontvervelende klotezadel. Wederom. Kalm raap ik het op. Door de miezer strompelen we voort. Moe van het fietsen.

Gijs Lauret

21 november 2015: WV-HEDW 15 – RAP 7 0-0

WV-HEDW 15 - RAP 7 21-11-2015 1 In dit goedgehumeurde inhaalweekeinde troffen wij de onberekenbare geelventjes van RAP. Onberekenbaar omdat je, als je RAP treft, nooit zeker weet of die geile geelventjes daadwerkelijk opduiken. Zodoende werd deze mondwater opwekkende wedstrijd zes weken geleden gigantisch afgelast. Deze zaterdag bleek de onmisbare focus zelfs met het fijnste vergrootglas onvindbaar, daar de helft onzer stikverwende pseudovedetten te laat verscheen. Met hun alcoholdoorlopen grafkoppen. De eigengereide kleedkamerverlichting was eveneens een regelrecht drama, want die weigerde dienst. Gelukkig is de meeste narigheid in het leven tijdelijk en zo ook dit. Quintus I knuffelt op privébasis met zo ongeveer half RAP 7 en had daarom uitgekiend voorwerk verricht. Enkele van z’n biergrage corpsvrinden werden ladderdronken gevoerd op vrijdagnacht. Enige probleempje: hij was zelf ook zo starnakel als een lamme tor. In Quintus’ geval is dat echter een buitengewoon gunstige voorbereiding.

WV-HEDW 15 - RAP 7 21-11-2015 2Scheidsie was zo scherp als een knalstonede diepzeekangoeroe. Terwijl de hele wereld met patatje-joppie-chips en bier klaar zat voor een livestream van WV tegen RAP, bedacht hij dat het wel handzaam was om een klokkie te hosselen. Exit scheidsie en vijf minuten extra koukleumen. De woeste geelventjes hadden zich voor de leuk in maagdelijk wit gehesen. Ondanks dat zachtaardige lieve-jongetjes-kleurtje gingen de lijpe RAPpers woest tekeer en beukten zelfverzekerd op onze barstende verdedigingsmuur. Vooral de techneut met nummer 10 liet zich gelden, alsook de langharige roze schoentjes op het middenveld. We werden schandelijk afgebluft. Op felheid. Op focus dus, potjandoedels. Scheidsie vond fluiten een beetje moeilijk. Het leek of hij consequent zijn blaasinstrument leegzoog in plaats van erop te blazen. Het maakte die rare zuigfluit nagenoeg onhoorbaar, met meerdere bizarre verwarringen tot gevolg. En opgefokt commentaar uiteraard, wat scheidsie overigens uiterst integer wegcounterde: “Ik ben onzeker over waar ik wel en niet voor moet fluiten.” Geen fluit tussen te krijgen. Ondertussen was Wes de Viking mankerig afgehaakt met een gekwetst enkelgewricht. Gegeven de bezeten bezoekerspressie gaven we verrassend weinig doelkansen weg.

WV-HEDW 15 - RAP 7 21-11-2015 3Moegestreden pauzerend bleek Törder strontirritante lieskrampjes te ervaren; onze mokkende topscorert maakte het niet lang meer. Hij smeerde zijn 26-jarige VVD-schaamstreek vergeefs vol met helende tijgerzalf. Quintus droeg een kolossale pompoenknobbel op zijn toegetakelde knie, maar claimde compromisloos zijn invalbeurt. Of dat gezond was? Doet er niet toe. Hij liet zich door geen Brugman omlullen: “Jawel”, was het enige schamele woord dat hij gedurende de rust sprak (zo’n acht keer). We hadden een tactisch meesterfoefje bedacht. De verrassende omzetting naar 4-4-2 moest onze gamechanger worden. Per minuut 46 gristen we het heft uit handen van de tanende witboys. Mooi was het niet, doch we streden als noeste krijgers. Samen. Onze meedogenloze geweldenaar Tarzan was hiervan het springlevende voorbeeld. Zijn woeste baardenstaart danste in de wind steeds wanneer hij als glorieuze overwinnaar uit zijn duel kwam. Nadat KoenLinks onze gammele Törder afloste, ging WV volkomen loesoe. Hij met zijn heerlijke bamboestokpostuur plakte ouderwets aan de zijlijn. Zijn onvolprezen linkerpoot strooide met hemelse voorzetjes. Roodbaard had onze genadeloze Indo-commando uit zo’n dodelijke pass onsterfelijk kunnen koppen, maar keepie redde gruwelijk. Sjulemani kreeg spannende kansies, maar ook hij vond het net niet. Aldus bleef die vermaledijde brilstand behouden en pleegden wij een heus Frits-van-Turenhoutje. Een zeldzaam collector’s item in de vierde klasse.

 

Gijs Lauret

14 november 2015: AFC 11 – WV-HEDW 15 0-4 (0-2)

AFC 11 - WV-HEDW 15 14-11-2015 1Na het huilopwekkende echec achter het Olympisch Stadion moesten we de winnende draad weer oppakken. De aanstaande opponent was echter verre van een zachtgekookt eitje, namelijk de killende krentenkakkers van Amsterdamsche Football Club. De roodzwarten bleken recent tamelijk onverslaanbaar. Geen nood, want ex-krentenkakkers Roodbaard en Benna waren ontzettend present en vastbesloten om dit elitaire varkentje te wassen. Tel daarbij op de onvolprezen tactische meesterbespreking van Wes de Viking en het was kat in het bekende bakkie. Er stond een ware leider in onze fraai verteerde kleedkamer. Alles klopte aan zijn verhaal. De duidelijke inhoud, de gezellige maar toch serieuze vorm, de inspirerende toon, zijn esthetisch woest blonde haar. Enige denkbare minpuntje was dat hij soms op zijn kladblaadje spiekte, terwijl de vrijdagavondopstelling die daarop stond voor geen kloten meer klopte. Beweerde hijzelf. Maar een dikke jankerd die daarop let, want de Vikinghoofdman had onze ingeslapen paplijven zojuist geïnjecteerd met een kneiterhoge dosis onmisbare focus.

AFC 11 - WV-HEDW 15 14-11-2015 3Binnen de minuut nam Törder het Amsterdamsche doel onder vuur; zijn zoevende voetzoeker verdween via de paal naast. Terwijl een notoire laatkomer hoorbaar warme endeldarmgassen aanmaakte op de reservebank, namen wij vastberaden bankzitters een betekenisvol besluit: we gingen winnen. Törder, onze chronisch hongerige predator, rook bloed na een knoeierige terugspeelbal. Hij etaleerde dermate veel onzinnige wandelrondjes met bal dat scoren onmogelijk leek geworden. Het ontembare roofdier produceerde echter een slinks slidinkje met links: 0-1 na een kwartier. Ons spel liet zich omschrijven als diepdroevig achenebbisj gepruts in de wind. Kassie onttrok zich aan deze schrale beroerdigheid en fopte de achtennegentig kilo weerloos mensenvlees tegenover zich. Hij bediende de wedergekeerde Roodbaard, die gedegen afdrukte: 0-2. De kakkineuze gastheren zetten hoog druk en waren soort van een rottig pijntje in de kont, maar creëerden geen reutel. Bovendien was Tomek majestueus baas in eigen zestien. Fysiek waren de potige roodzwarten welzeker tegen ons opgewassen, waarbij onorthodoxe martelmethoden niet werden geschuwd. Zo werden TvT en Dr Phil beurtelings in hun oog gemept. TvT voelde zijn hoornvlies half op z’n wang hangen en Phil mocht zijn lens gaan zoeken in het kunstgras. Hij deed liever een nieuw exemplaar in.

AFC 11 - WV-HEDW 15 14-11-2015 2In ons kleedkot werd levendig gediscussieerd over irritante dingen die finaal anders zouden moeten na rust. En helemaal niet anders werden. Na een genoeglijk rijkeluistheetje werd de Amsterdamsche druk en de intensiteit van de fysieke duels opgevoerd. Vooral de vlegelachtige linksbuiten liet zich van zijn schopperigste kant zien. De grandioos ABN-brabbelende scheids kickte op snelheid in het spel, waardoor de grenzen van wat er mocht aan sterke vervaging onderhevig waren. We stonden beschamend onder druk, maar in een gaapverwekkend countertje assisteerde Kassie onze Benna, die op zijn welhaast bezweken beentjes bijtijds arriveerde: 0-3. Inmiddels weigerden de verbeten AFC’ers hardnekkig te scoren. Roodbaardje laaide wel en aldus wonnen we een impotente trage-zadenwedstrijd, waarin we dikwijls onder zijdezachte druk stonden, grinnikend met 0-4. Langs de lijn werd onderwijl opzichtig bier getankt door tipsy spelers van wannabe titelpretendent Arsenal. De heerlijke heren kwamen naar eigen zeggen scouten omdat de corpulente pensmannen van Amstelveen hadden afgebeld. Wat is amateurvoetbal toch onbetaalbaar. Dat zulke fantastische psychogekken zuipend zo’n misvormde nikswedstrijd bezoeken; daar geniet ik van.

AFC 11 - WV-HEDW 15 14-11-2015 4Tijdens de opgetogen nababbel passeerden talloze interessante zaakjes, waarvan ik er vier uitlicht. Als eerste de vreselijke moordpartijen in Parijs; daar waren we uiteraard verdrietig over. Dan Dr Phil; hij was een minuscuul stukje voortand kwijtgeraakt en wenste per se een nieuwe. Lees alhier zijn wondermooie verklaring: “Ja, ik voelde dat stukje tand nog wel in mijn mond, maar dacht ook: wat moet ik daarmee? Ik ga het toch laten repareren. Dus heb ik het uitgespuugd.” Daarnaast licht ik gaarne de doelpunten van Törder eruit. We hebben ontdekt dat deze slecht zijn voor de vaderlandse economie. Dat zit zo. Törder krijgt zijn goals door KoenLinks uitbetaald in bier. En dat bier betaalt KoenLinks sinds deze week van onze belastingcenten. Dus. Op naar de volgende recessie! Tot slot het broodje (zuidas)bal. Aan kwaliteit geen gebrek; prima bal, prima poepkleurige satésaus, prima wit teringflutbroodje zoals het hoort, prima drie speciaal voor u geselecteerde stukjes augurk, zeer zorgvuldig in de hoek van uw koninklijke bord neergesodemieterd. Maar hoezo mes en vork?

 

Gijs Lauret

7 november 2015: ASV Arsenal 5 – WV-HEDW 15 3-2 (2-1)

ASV Arsenal 5 - WV-HEDW 15 07-11-2015 1Na de pardonloze slachting van een lamzalige lijstaanvoerder was het zaak onze geroemde focus te handhaven. Daartoe wachtte een heet tripje naar het IJsbaanpad achter het Olympisch Stadion, waar Arsenal zich verschanst had. De Hollandse nep-Gunners hadden zopas de kansarme stakkers van De Dijk met potjandosie 15-0 afgeschminkt. Maar wat zegt dat helemaal, gezien de wekelijkse treursymfonieën van dit lusteloze rampenelftal? We gingen het beleven. Zoals gebruikelijk begon de schandalige intimidatie door de gastheren al bij binnenkomst. Wat bleek? We kregen twee kleedkamers! Twéé! Bespottelijk natuurlijk. Daar in Oud-Zuid doen ze werkelijk alles om tweespalt te zaaien bij de bezoekende teams[1]. Gelukkig hadden we een apesterke selectie en werden er hier en daar prettige pijnstillertjes naar binnen gepropt, dus we gingen pleurishard winnen. Toch?

ASV Arsenal 5 - WV-HEDW 15 07-11-2015 2Dankzij het misselijkmakende aanvangstijdstip van half vijf waren wij veroordeeld tot een heuse kunstlichtwedstrijd. Daarbij waren de brallerige corpsinvloeden uit het nabije Amsterdamse Bos idioot voelbaar: wat een hockeykunstgras mensen, echt niet gewoon. Enfin, genoeg gejankt. Arsenal benutte de chronische herfstwindhoos om woest te stormen. De gênante eerlijkheid gebiedt te vertellen dat we daarop onvoldoende berekend waren. En dat is WV 15-onwaardig. We hadden elkander nog niet eens innig aangekeken of het was ouderwets one nil to the Arsenal. De bal werd afschuwelijk bruut in de winkelhaak gestreept. Tegen zulk vreselijk assertief gedrag is niks geen kruid gewassen. We krabbelden moeizaam op en dachten misschien een punt te drukken, maar na een letale uitbraak had de gewiekste spitta weer raak gepiest: 2-0. We hebben dit seizoen incidenteel wel shit gezien, maar dit was verreweg de diepste en stinkendste shit tot nu toe. En om daaruit al proestend en dampende poepbergen brakend omhoog te klauteren valt potverdriedubbeltjes niet mede. Edoch we deden een kloeke poging. Ome Benna toverde wulpse trucen en bediende roadrunner Kassie in de vijfmeter: 2-1. Met herboren hoop betraden we de kleedkamers.

ASV Arsenal 5 - WV-HEDW 15 07-11-2015 3Eenheid was conditio sine qua non, dus één kleedkamer bleef hermetisch gesloten. We zaten knie aan knie en voelden de hartslag van onze bezwete medespelers. Menigeen staarde naar de vochtige vloer. De een wreef intensief over zijn nakende vlasbaardje, de ander wriemelde verdacht veel aan zijn binnenbroekje. De blonde Viking sprak en dat was inspirerend als de neten. Het kwam erop neer dat we lekker toch gingen winnen. Met een heerlijk oppeppend applausje voor onszelf geloofden we er weer volledig in. Yes! Kom op jongens, we kunnen het! Joepie! We liepen fier rechtop langs de onbetaalbaar gedateerde pantry, alwaar een schitterende grijsaard met zijn aartsluie poes het clublogo van Arsenal bewaakte. We geloofden. En we hadden windhoos mee.

ASV Arsenal 5 - WV-HEDW 15 07-11-2015 4Overigens, scheidsie was scherp als een geslepen samoeraizwaard. Het was een klein baasje, maar niettemin een fakking baas. Hij deed wel een beetje heel erg ontzettend extreem streng hoor, maar het beste ventje ontging nog geen stille scheet. Maar whatever man, fok dat, Arsenal scoorde. De door ons te beklimmen shitberg steeg naar recordhoogte. Ome Arn verweet zichzelf behalve dit stomvervelende tegendoelpunt (“Dit was echt een kutmoment! Wat een kutmoment zeg! Tering man, wat een kutmoment!”) zo ongeveer alles behalve de aanslagen van 11 september. Hij zag het niet hangen en eiste subiet een wissel. El Salvador verloste hem. Roodbaard had in geen tijden een lederen bal beroerd. En toch kwam Hij erin. Het begon echter pas werkelijk te lopen toen KoenLinks zich tussen de lijnen meldde. Törder gunde zijn doorgelopen bloedmakkertje Quintus de hoopvolle anschluss: 3-2. Er ontstonden gruwelijke kansies, dat wil je niet weten. Langs de lijn flipten we simultaan en werden we gestaag rijp voor een collectieve psychiatrische dwangopname. Scheidsie vond dit maar niks en kwam een partijtje bazig babbelen. “Heren! Wel in jullie coachingsvak blijven. Ik wil jullie daarbuiten niet zien!” Dat deden we. Soms. Ondertussen vraten we een enorm gat uit de dug-out van onleefbare zenuwen. Terwijl Tomek de duizend-en-derde levensbedreigende counter van Arsenal onschadelijk maakte, blies scheidsie af. Een orgastische geluidsorkaan van schreeuwende nep-Gunners schalde door motregenachtige herfstlucht. Mijns inziens een terechte nederlaag: de doorgefokte rood-wit-blauwen toonden een blinde bezetenheid die wij simpelweg ontbeerden. Teleurgesteld afgedropen ging Ome Arn, staand tussen onze hippe spijkerbroeken en guitige herfsttruien, door met zichzelf onder de vloer praten. Ik zocht naarstig naar onderbroek en sokken. Deze bleken vermist. Ik raakte in de wrede wurggreep van een nakende mental breakdown en aanschouwde de foeterende Arn. Wat zag ie er toch onweerstaanbaar lekker uit. Toen pas merkte ik waarom: die gekke jongen had mijn boxer aangetrokken. Met mijn fancy Puma-sokken was hij halverwege. Politiek analist KoenLinks merkte fijntjes op dat het Arn niet ging lukken om uit dit verslag te blijven. Daar had hij vanzelfsprekend gelijk in. Zoals KoenLinks altijd gelijk heeft, tenzij hij met mij in discussie is. Deze zaadloze dramawedstrijd is uitvoerig nabeschouwd en er zijn welgeteld drieënzeventig redenen voor de catastrofale nederlaag aangevoerd. Terwijl ik hier mijn zoute tranen voor de achtste keer wegveeg raak ik ervan overtuigd dat slechts één van de drieënzeventig redenen Het Ware Waarom vertegenwoordigt. Het woord ‘focus’ viel pas na de wedstrijd voor het eerst. Dat is te laat.

 

Gijs Lauret

[1] Sommige warmhoofdige tegenstrevers van WV 15 schijnen wel eens een tikkeltje beledigd te geraken bij het lezen van mijn rare gelul. Tip: niet doen. Het is namelijk raar gelul. Niet meer, niet minder.

31 oktober 2015: WV-HEDW 15 – Meteoor 4 5-0 (4-0)

WV-HEDW 15 - Meteoor 4 31-10-2015 1Na wekenlange hete hunkeringen, geestdriftige trainingen en onrustige dromen was het zover: we mochten de ongeslagen koploper aan het spit rijgen. De Meteoor 4 is een knettersuccesvolle equipe uit het allerlieflijkste Amsterdam Noord. Haar eerste vijf wedstrijdjes werden neusgravend gewonnen, waarna met Arsenal de puntjes eerlijk werden gedeeld. Een twijfelachtig geruchtencircuit vertelde ons dat het stokouwe halve pensionado’s waren, doch kwalitatief ijzersterk onderlegd. Precies het profiel van de enige ploeg die ons vooralsnog pijnigde: de ontketende pensbejaarden uit Amstelveen, die een masterclass in stilstaan weggaven maar ongeremd vier loze ballen in de winkelhaak rosten. Maar van angstdiarreevlekken in onze onderbroekjes geen spoor. We hadden een dikke vette beestachtige selectie. We waren er klaar voor.

WV-HEDW 15 - Meteoor 4 31-10-2015 2Waar ons aller Ajax de dijenkletsers op zijn geldbeluste hand heeft met hun zogenaamde focuscoach, kunnen uw vraatzuchtige topvedetten prima leven zonder zo’n mallotige zielenknijper. Onze focus was namelijk al twee weken pathologisch op deze knallende do-or-die-wedstrijd gericht. Uw focuszieke sterren focusten zich volkomen suf. Niemand functioneerde op het werk, thuis of in de kroeg. ‘Meteoor, Meteoor’ galmde het almaar door onze focusovergoten koppen. Het schijnt dat een verwarde enkeling zelfs met ‘Meteoor’ de telefoon opnam. Focus, focus, pilatus, pas. Onze baardige vikinghoofdman Wes bracht een zacht toefje focusslagroom aan met zijn daverende kleedkamerspeech. Een onbeschrijflijke siddering trok door de muren. Onoverwinnelijkheid hing in de lucht. We voelden dat we het inademden. Verder is kwart over vier natuurlijk een gigantische drol van een aanvangstijdstip. Zelfs een terminale cavia weet: kwart over vier wordt sowieso half vijf. En nu zelfs kwart voor vijf. Sommige withemden uit Noord Gestoord waren inderdaad half gepensioneerd, doch anderen zaten ontzettend in drie havo. Een malle bonte bende dus, van wie keepertje alvast Halloween vierde in een authentiek Spiderman-kostuum. Zo’n schitterend roodblauw pakkie van de feestwinkel met een heus spinnenwebje op de borst, waarvan je zou verwachten dat je het slechts eenmalig draagt. Met intense tegenzin, op je eigen vrijgezellenfeest. Behalve Spiderman was het massaal toegestroomde Noorder supporterslegioen museumwaardig: zo’n zeven man, allemaal heerlijke Henkies.

WV-HEDW 15 - Meteoor 4 31-10-2015 3Gezien de overdadige focus was de wedstrijd zelf een eenvoudige kwestie van aandachtig doorfocussen. Dat deed onze fiere metaalvreter TvT. Hij joeg giftig door, ontfutselde de bal bij de laatste man en schoof in de verre hoek: 1-0. De aangeslagen Henkie-fanbase flipte een pietsje. Men stond beurtelings ‘maggool’ te roepen naar scheidsie, die het had gewaagd niet voor een overtreding te fluiten. Een maggolische beslissing was dat niet, discutabel misschien wel. Kassie liet zich niet intimideren door z’n mokkende homeground-matties, want lanceerde Törder met een magistraal steekpassje. Onze letale sluipmoordenaar deed wat hij niet laten kan: 2-0 na tien minuutjes. Focus, focus, pilatus pas. Formidabel voortfocussend scoorde Törder wederom. Vervolgens grabbelde Spiderman, waarna de Derbystar op de stomverbaasde knie van Benna plofte: 4-0. Hiermee werd een zuivere assisthattrick van Kassie gecompleteerd. De invallende duisternis werd verdreven door fel kunstlicht; een prijzig zaterdagmiddagje voor de penningmeester. Waar het voorgaande misschien leest als een onhoudbare WV-orkaan hadden de gediste bezoekers stiekempjes fikse kansies hoor. Onze Poolse doelgorilla echter was de baas en dreef met zijn hippe reddingen menig heerlijke Henkie tot gillende wanhoop: “Jezus, wat hebben die klootzakken nou weer in de goal staan”, klonk het bedremmeld.

WV-HEDW 15 - Meteoor 4 31-10-2015 4Het was behaaglijk rusten, hoewel niet iedereen de hilarische tussenstand had meegekregen. Rechtsback Ome Arn: “Is het VIER nul al?! Serieus? Fantastisch!” In het Middenmeer-donker bleek na rust zo ongeveer de ganse Henkie-fanschare verdampt. Ik miste ze en bespeurde een leeg plekje in mijn snikkende hart. De geslagen bezoekers poogden met hoopvolle lange halen en professioneel doorkoppen harde terror te zaaien. Fnuikend focusverlies was volop aan het handje want de massaal doorkoppende noorderlingen drongen aan. Doch Tomek folterde eenieder die hem aankeek. Dankzij de buitensporige goalhonger van Törder kwam er een lekker slotakkoord. Een vrije trap op 25 meter kegelde hij laag naast mijn ontsokkelde jeugdheld Spiderman: 5-0 en het ontstellende demasqué van de rillende lijstaanvoerder compleet. Het was een tikkeltje geflatteerd, maar een kniesoor die daarom jengelt. Scheidsie nokte ermee na tachtig minuten. Met hem de hele goegemeente. Er moest nodig een patatje speciaal en een broodje gefrituurde koeienburger naar binnen. Maar werkelijke idioten vreten een broodje kaassoufflé met satésaus.

 

Gijs Lauret

17 oktober 2015: De Dijk 3 – WV-HEDW 15 0-7 (0-5)

De Dijk 3 - WV-HEDW 15 17-10-2015 1Voorafgaand aan deze knetterende kraker werd De Dijk wreedaardig mishandeld. Het pretentieloze ploegje incasseerde wekelijks rauwe voetbalstokslagen alsof het een ongewenst stiefkindje was. De murw gebeukte noorderlingen hadden vijf potjes aangeklooid en nada puntjes bijeengeharkt. Vier armetierige goaltjes gepeurd en hun arme keepje eenenveertig keer laten vissen. Met als ongeëvenaard treurspel de 15-0 nederlaag van 10 oktober jongstleden bij de genadeloze krentenkakkers van AFC. Iedere zes minuten een tegengoal, picture that. Het maakte kapotje nieuwsgierig: wat voor wankende wanorde zouden we aantreffen in Noord Gestoord? Een bedwelmd clubje heroïnezwervers, tegen hun wens opgevist onder de Schellingwouderbrug? Een lamgeslagen bende pensioengerechtigde gekken? Of toch een uiterst sociaal bewogen groep jongeheren die uit doorgeslagen solidariteit met alle minderbedeelden zich voortdurend liefdevol liet afslachten?

De Dijk 3 - WV-HEDW 15 17-10-2015 2Ondanks het voorgaande was de miniemste vorm van gemakzucht volstrekt uit den boze, mede omdat meerdere wereldvoetballers ontbraken. Dit betrof de eindeloos geblesseerde Roodbaard, Kassie, Tarzan, Kwaks, zwabberenkeltje Youz en Herr Walter. Zelfingenomen dictator Kim Jos-un zit vanuit India overdreven tof te doen op Twitter, dat debiele medium waar hij nu ineens naar omkijkt. En last but far from least misten wij oppertopscorer Tonzel, wiens voornaamste probleem is dat hij na een slokje bier gaat fietsen en dan steevast knietjes geeft aan de straatstenen. Met als begrijpelijk gevolg oenige kniekwetserijen. Enfin, wie kampioen wil zijn moet pijn lijden. Maar vooral een brede selectie hebben. Aldus waren we ‘slechts’ met z’n zestienen naar sportpark Schellingwoude getrokken, alwaar men het zandovergoten hoofdveld poogt om te toveren tot Abu Dhabi aan het IJ. Maar dan zonder die belachelijke flatgebouwtjes.

De Dijk 3 - WV-HEDW 15 17-10-2015 3Amsterdammers hebben altijd wat te emmeren over Amsterdam Noord, dus laat ik daarmee beginnen. De kleedkamergang had een intimiderend laag plafond en de kleedruimte was amper twee pashokjes breed. Maar het was wel een ouderwetse voetbalkleedkamer. Een echte. Törder onderhield snoepend zijn vermaarde paracetamolverslaving, dus goals gegarandeerd. Tot onze dolle vreugd was Ome Benna back in town. “Ik heb jullie echt gemist”, liet hij zich oprecht ontvallen. Hij ontving een warmhartig welkom na in de US of A verdrietig afscheid te hebben genomen van zijn vader. De Dijkers oogden overigens geenszins als opgeviste heroïnejunks, noch als sociaal bewogen jongelui. Zij vormden een verrassende mix van ervaren strijdkrachten, van die steenharde krijgers die beide wereldoorlogen hebben overleefd, en huppelend jong grut. Iets anders. Je zou het haast vergeten met al die malle nepmatten, maar gras bestaat nog. Onze speelondergrond was zompig maar fijn.

De Dijk 3 - WV-HEDW 15 17-10-2015 4Al spoedig bleek dat ons een onbedreigd middagje wachtte. Zeker toen ook nog onze pingelpakpool arriveerde; tien minuten na het beginsignaal verving hij Tomba in de kooi. Chef-kokje Post dartelde als rechtsbuiten, sneed naar binnen en vuurde zuiver: 0-1. Als rijpe herfstperen vielen vervolgens de goalen. Törder scoorde een Doppelpack en Benna componeerde een meeslepende solosymfonie die ruim dertig meter besloeg. Met knipvlugge schaartjes fopte hij allerlei verbouwereerde obstakels alvorens keepertje op de verslagen knieën te dwingen; een typisch gevalletje van buigen voor De Koning. Onze dodelijke Afroman had de scorende smaak te pakken; dankzij een ontspannen doelpuntje werd de ruststand 0-5. Feitelijk mag het een klein mirakel heten dat toentertijd de dubbele cijfers nog niet aangetikt waren, daar de overgretige voorhoede de verrukkelijkste kansen verbeuzelde. Törder meldde zich daarom ronduit chagrijnig in ons knusse pashokje. Goed nieuws; meestal betaalt hij zijn frustratie uit in goals.

De Dijk 3 - WV-HEDW 15 17-10-2015 5Het leeuwendeel van de redundante tweede helft heb ik met bioloog Dits rondom bosjes en sloot doorgebracht. Laatstgenoemde sloeg met een gigantische houten plank twee ballen uit het plompwater. Hij droeg een angstaanjagende capuchon over zijn geleerde harses. Had deze schitterende mafkees in een weiland tussen doorgesnoven Rotterdam hooligans gezet en hij was niet uit de toon gevallen. De groene slootbegroeiing was trouwens dermate dat vele nagenoeg uitgestorven planten opgeofferd moesten om nader tot onze ballen te komen. De strafrechtelijke aanklacht van Natuurmonumenten wordt ieder moment verwacht. Het wannabe doelpuntenfestijn kabbelde voort met de band om de gespierde bovenarm van onze enige natuurlijke leider KoenLinks. De ontmoedigde Dijkers hadden een handenbinderig invallertje, namelijk het sprintende gevaar met de oranje schoenen, dat meerdere vette kansies om zeep hielp. “Je mot er nog zes”, sneerde een cynische noorderling tegen de oranje schoenen. Bijtend cynisme voerde De Dijk 3 - WV-HEDW 15 17-10-2015 6onderhand toch al de boventoon. “En je was al niet zo knap”, kreeg een pijnlijdende Dijker toegevoegd toen hij kermend in het natte gras kapotging. Verder was het voebel niet te doen; volgens mij heb ik er een langdurige netvliesblessure aan overgehouden. Het ware genieten zat evenwel verborgen in details, zoals de behagende aanblik van Youz met zijn thermosfles Earl Grey thee. En Tomba die een vliegende ninja airkick deed, zonder iets of iemand te raken. Gelukkig wist Törder de druilerige middag te vermooien met zijn derde. Quintus I poeierde een afstandsraket welke door de glibberige beentjes van keepie flabberde. Scheidsie, die overigens fakking relaxt floot, beweerde dat het doelpunt was. Curieus natuurlijk. Het leuke was dat hij zich alsnog bedacht. Met zijn mooie Galatasaray-broek. Niemand piepte erom. Zo strompelde deze regelrechte non-wedstrijd richting zijn verlossende eind, maar niet voordat ons ontketende kokje een vrije trap strak in de hoek had gelegd. Zodoende zetten wij weer een bescheiden stapje richting onze uiteindelijke bestemming.

 

Gijs Lauret

10 oktober 2015: WV-HEDW 15 – RAP 7 BNO

WV-HEDW 15 - RAP 7 10-10-2015Deze mondkwijl opwekkende toppert tegen de geelshirtige boys van RAP kende een machtig fascinerende aanloop. Onze babbelgrage kapitein Wes de Viking kreeg naar verluidt huilende pieptelefoontjes van een intens jeremiërende RAP-aanvoerder. Zemelknopende janktelefoontjes over een schrijnend gebrek aan voetbalbereid personeel. “Want we hebben een studententeam en je weet hoe dat gaat…” was de bizarre poging tot een steekhoudende verklaring. Kan iemand mij vertellen hoe dat dan dus gaat? Ok, je hebt een studententeam. Prima. Kan. En dat gaat dan. Op een bepaalde manier. En je wordt als buitenstaander dus verondersteld te weten hoe. Maar wat gaat er dan eigenlijk, überhaupt? Waar hebben we het in godsnaam over? Wat kan één belabberd zinnetje toch veel hemeltergende onzin bevatten, niet te filmen. De persoon die deze onbegrijpelijke zin had uitgesproken opperde om de balvoorstelling te verplaatsen naar een toekomstig moment dat hem uitkwam. Maar hij kwam een beetje boel soort van tamelijk laat met dit toch al hondsberoerde voorstel natuurlijk. Dus nee. We vinden je heus een lief jong, maar nee, gaar idee, geen goesting in. De jengelende studentenboy werd te verstaan gegeven dat hij rapper een baaldag had moeten opnemen, dan wel rapper spelers moest regelen. Waarna de weeklagende RAPper in wilde toorn ontstak: “Maar dan moet ik tien mensen regelen!” Was hij serieus in zijn eentje? Anyway, tot zover de gemoedelijke kennismaking.

Er werd dus hevig gehint op een no-show, maar op Wes’ vraag of de gele studentenbende ten tonele zou verschijnen kwam nimmer een definitief antwoord. Daarom waren we er faliekant klaar voor; zestien man sterk, tot de melktandjes gewapend. Het voelde alsof ik op Sinterklaas zat te wachten, met het verschil dat die witte baardman altijd wel komt. Al het geproduceerde mondkwijl ten spijt geen gele studentjes dus, maar wel een ontzettend dynamische training waarin bij wijlen dramatisch slecht werd gekaatst. Maar geeft niks hoor, uw eigengereide vedetten komen er wel.

 

Gijs Lauret

3 oktober 2015: Swift 8 – WV-HEDW 15 1-8 (0-5)

CSW thuis 4Behalve aussielegende Scott verlaat ook de repressieve potentaat Kim Jos-un zijn goedlopende WV-toko. Waar wij immer dachten dat onze Geliefde Leider bronstig naar de Democratische Volksrepubliek Korea lonkte, vertrekt de grote kleine dictator plompverloren naar India. Met zogenaamde werksmoesjes. Doch we zullen snikken in onze eenzame ledikantjes. We zullen die dierbare jongen hartverscheurend missen, hoewel hij al wederkeert voordat we ‘Zuiver Korea van Stalinisten’ kunnen roepen. Lief emoverhaal dit, maar Kim Jos-un liet zijn dictatoriale neus niet eens zien op het Olympiaplein. Daarenboven hadden we een klein keepersprobleempje, want de krakvinger van onze pingelpakpool was nog steeds gekrakt. Over onze talrijke kleine probleempjes later meer.

Swift 8 - WV-HEDW 15 03-10-2015 1Tijdens mijn laatste bezoek aan Swift maakte ik een magistrale kopgoal, dus u begrijpt dat dat heul veul nachtjes slapen gelee is. Eén argeloze blik op het retestrakke nieuwe clubgebouw leerde dat Swift geen old skool voetbalclub meer is, maar een poenbeluste commerciële rampenbende. Er is nog geen verstopt doucheputje over van de klassieke voetbalkleedkamers met door houtrot aangevreten kutbankjes waar je je delicate reetje niet keren kon. In plaats van heerlijke vorige eeuwse romantiek staat er een hypernieuwerwetse betonnen klotekeet die louter modern football ademt. En een beetje hockey. In deze apocalyptische omgeving kregen wij kleedkamer 22.1 toebedeeld. Serieus: 22.1. We betraden een soort familiekleedhok zoals je dat in het zwembad vaak ziet (en waar ik mij als familieman tegenwoordig omkleed). Met bijbehorende kluis voor al onze pleuristroep. Er meldden zich talloze in- en uitlopende kinderelftalletjes, allemaal even springerig. In dit afgrijselijke zwembadhok hing een onverdraaglijke grafstank en de reden was een ongewassen tenue. Waar natuurlijk een goede reden voor was: “Als ik thuiskom leg ik m’n was altijd in de schuur. Voor mama.” Mama had dus gefaald, simpel zat. Doch deze potentieel dodelijke grafstank was slechts een fractie van onze kolossale ellende, want de helft van uw supersterren lag rondom verzameltijd doodlollig in z’n meurende stinkbed te ontbinden. Ik had al die onverantwoordelijke kleuters potverdeurie nog zo gewaarschuwd: op tijd naar bedje, handjes boven de dekens. Want om kwart over elf voebele. Behalve een keepersprobleem bleken we tevens een keeperstenueprobleem en keepershandschoenenprobleem te hebben. Hoe dat kwam? Gewoon. Vergeten. En als klapper op de vuurpijl hadden we een spelerspasjesprobleem. Hoe dat kwam? Gewoon. Kwijt. Topdiplomaat KoenLinks achtte het politiek verstandig om aan te bieden de spoorloze pasjes thuis te gaan zoeken. En werd zodoende in de auto naar Amsterdam West gestuurd. Aldus etaleerden we de grootst denkbare dramavoorbereiding. Hoe moeilijk kan het zijn, vroeg ik me wanhopig af. Allemaal op tijd komen en meenemen wat je moet meenemen, meer wordt er niet gevraagd. We tierden kortstondig maar herprofessionaliseerden apesnel; er moest namelijk afgetrapt. Terwijl dat gebeurde, meldde Kapitein Wes de opstelling. Meer hadden we niet nodig.

Swift 8 - WV-HEDW 15 03-10-2015 2We startten spelerspasloos. Viersterrenkok Post loste met zijn imposante adolescentenbody in één zucht het keepersprobleem op. Maar niet het keepershandschoenenprobleem. Kassie had een taakstraf gekregen: hij moest nieuwe handschoenen aanschaffen bij het sportzakie om de hoek. Elk nadeel heb ze voordeel; door de belachelijke chaos vooraf waren uw onaantastbare reuzenvedetten vlindermesscherp. Toen KoenLinks arriveerde met de teruggevonden pasjes, droeg chef-kok Post nieuwe handschoentjes. En hadden we er al vier in liggen. Een losgeslagen Törder, finaal strak van de paracetamollen en ander medicinaal snoepgoed, fabriceerde een glaszuivere hattrick. Waarna Wes de Viking een goaltje mocht. Exemplarisch voor onze meedogenloze dominantie was een vrije trap vlak voor rust. Törder ontfermde zich erover en ramde deze achteloos door muur en net: 0-5. Nu schiepen de bedrijvige zuidboys heus dikke kansjes hoor. Echter aanvallend broddelwerk en katachtige meesterreflexen van onze zwarte panter 2.0 verijdelden alle doelgevaren.

Swift 8 - WV-HEDW 15 03-10-2015 3“Jongens, het kan nog!” riep een heldhaftig withemd gekscherend voor de herstart. Het kon zeker, want Törder pieste wederom raak. Met volhardend enthousiasme bleven de Swifterlingen evenwel tekeergaan, wat de edele zuidboys een verdiend troostpunt opleverde: 1-6. “Ze weten het niet meer!” brulde er eentje met gevoel voor overstatement. Want de gevierendeelde gastheren wisten zelf ook behoorlijk weinig. Quintus I ontfutselde de bal rond de vijfmeter en bediende Törder: 1-7. De daaropvolgende Swift-discussie kende geen eenduidige slotsom, maar schonk ons wel de uitspraak van de week: “Accepteer nou maar dat je een debiel bent!” Debiel of niet, Ome Faas mocht van dichtbij het slotakkoord ondertekenen: 1-8. Wij zagen dus een onvervalste zesklapper van onze goalgeile afmaker. Het klinkt bizar, maar een Törder-tienklapper was verre van onrealistisch geweest. Kennelijk was de gestoorde prewedstrijdchaos een hoognodige prikkeling, getuige de ronduit enge scherpte van sommigen. En we hebben een keepertje hoor mensen. Een buitenaards geweldige poortwachter. Dat had die malle jongen ons nooit verteld, dat ie dat kon.

 

Gijs Lauret