Gijs Lauret

Alledagsverhaaltjes, amateurvoebel, Ajax enzo, Het Vijftiende

Tag: mama

Prinses Morra wil geen nieuwe schoenen

Prinses Morra wil geen nieuwe schoenen 1

Hieronder lees je een verhaaltje van mijn vijfjarige dochter. Zij heeft zelf de tekeningen gemaakt, het verhaaltje verzonnen en voorgedragen. Haar moeder heeft het voor haar opgeschreven.

 

Prinses Morra wil geen nieuwe schoenen, want ze wil haar oude schoenen houden. Maar haar moeder kwam en zei: “Je gaat ze vast wel mooi vinden.”

Morra deed de doos open en Morra riep: “Die schoenen vind ik mooi! Die wil ik wel hebben.”

En ze riep van plezier nog een keer: “Die wil ik wel hebben!”

Toen zei mama: “Oké, doe ze dan maar aan. Dat vind ik leuk want ik heb ze je gegeven.”

Prinses Morra wil geen nieuwe schoenen 2

Prinses Morra met de schoenendoos met nieuwe schoenen

 

 

 

 

 

 

Toen liep mama weer weg naar de gang, en deed de kamerdeur open, en ze stapte naar binnen.

Prinses Morra wil geen nieuwe schoenen 3

De mama van Prinses Morra

En toen zei de mama van prinses Morra: “Waar is papa nou?” Hij was opeens weggelopen. En toen ging mama zoeken. Ze zocht in de kast, ze zocht onder de dekens, ze zocht onder het prinsessenbed, ze zocht in de tuin, maar papa was niet te zien. Toen kwam prinses Morra eraan, en riep: “Waar is papa nou?” “Dat weet ik ook niet”, zei de mama van prinses Morra. En prinses Morra moest huilen van verdriet omdat papa weg was. Mama troostte haar. En toen klopte er iemand aan. Prinses Morra deed de deur open en het was papa. Ze was heel blij en toen gaf ze papa een kus. En toen liet ze papa de schoenen zien. En toen riep papa: “Oh, wat een mooie nieuwe schoenen, die zou ik ook wel willen hebben!”. Prinses Morra zei: “Die pas jij niet want je bent toch geen kindje meer”. Toen moesten prinses Morra en papa zo hard lachen dat mama de kamer binnenkwam, en ze riep: “Wat is daar nou aan de hand?” Toen riepen papa en prinses Morra: “Laten we nu maar naar buiten gaan naar de speeltuin. Dan kan de prinses op de schommel en in de draaimolen.”

Prinses Morra wil geen nieuwe schoenen 4

Prinses Morra in de speeltuin

Na het bezoek aan de speeltuin gingen ze borrelen met de vriendinnen Annabel en Rosa. En toen ging prinses Morra haar vriendinnen een knuffel geven en een kus. Een dikke, fijne kus.

Prinses Morra wil geen nieuwe schoenen 5

Vriendin van prinses Morra

En ze leefden nog lang en gelukkig en aten nog lekkere chipjes en rozijnen en nootjes op de borrel. En nu is het verhaaltje uit.

 

Isa

Het biologisch klokje

Het biologisch klokjeWe schrijven een druilerige zaterdagochtend in juni. In ons gemoedelijke huishouden worstelt menigeen met wat na-ijlend slaapchagrijn, maar één hartverwarmende opmerking beëindigt de sfeermisère.

“Mama, als ik later groot ben, dan wil ik ook mama worden!” roept Isa plompverloren vanaf haar traditionele bankhangplek.

“O ja, Ies? Wat lijkt je daar dan leuk aan?” vraagt mama verrast.

“Dan wil ik een baby’tje hebben en die wil ik dan naar school brengen en eerst naar de crèche!” roept ze vol kinderlijke overtuiging.

“En hoe wil je je kindje noemen dan?” Isa kijkt opzij. Ze neemt de tijd om deze zwaarwegende vraag te beantwoorden.

“Ehm… Ik vind het wel leuk om de naam Peel Teletoon te noemen.” Hier is duidelijk over nagedacht.

“Dat is een interessante naam, zeg. Ken je iemand die zo heet?”

“Ik weet het niet…” Isa kijkt verlegen nu het kleutermoederschap dichterbij lijkt dan ooit.

“Denk je dat Peel Teletoon veel gaat huilen?” kan ik niet nalaten te vragen.

“Ja, maar dan ga ik een speentje pakken”, zegt Isa vastbesloten. Dat is een abc’tje natuurlijk. En een domme non-vraag van papa.

“En als je middenin de nacht moet opstaan, vind je dat dan niet erg?”

“Nee hoor, dat doe ik gewoon.” Al die piepende zeurouders over dat nachtbraken. Zo moeilijk hoeft het niet te zijn. Isa doet het gewoon.

“Volgens mij word jij een heel lieve mama”, aldus de vierendertigjarige oma in spe. Isa glundert. Over heel veel nachtjes slapen wordt ze vijf. Zo vlug als het biologisch klokje bij ons thuis tikt, tikt het nergens.

 

Gijs Lauret