Gijs Lauret

Alledagsverhaaltjes, amateurvoebel, Ajax enzo, Het Vijftiende

Tag: Springer Cup

4 juni 2016: WV-HEDW 10 – WV-HEDW 15 4-2 (1-1)

WV-HEDW 10 - WV-HEDW 15 2Hee! Jij daar, ingeslapen lezer, jij dacht dat ons briljante kampioensseizoen al wekenlang dood en gecremeerd was? Tuurlijk niet joh! Totale gek dat je d’r bent. Je rekent buiten die heerlijk heikneuterige Springer Cup, dat intieme WV-onder-ons-toernooitje waarin stomdronken korfbaluitslagen de norm zijn. Behalve onvergankelijke clubroem staat er geen kloten op het spel. Want prijzengeld ho maar hè. In de eerste twee gezapige partijtjes van dit genoeglijke bekertoernooi werd gierend en brullend gezegevierd tegen zondag 1 (7-1) en zaterdag nog wat (8-4; slechts zeven goalen van Törder geloof ik). Over dat laatste goalfestijn appte KoenLinks begrijpelijkerwijs de iconische tekst ‘geen idee waar ik naar gekeken heb’. Korfbal, lieve jongen. Korfbal. Verder werd zelfs een vriendschappelijk knuffelwedstrijdje gewonnen van het eerste zondagelftal van Kneuzen Middenmeer (3-2). Waarom hierover geen legendarisch heldenepos is getypt? Ja sorry hoor mensen. Je ken niet alles hebben. Ik was er niet en had na deze mentaal slopende jaargang een lichte schrijfburn-out. Potverdriepielekens, mag dat ook eens? En de rest van onze aartsluie selectie heeft nog nimmer één fakking letter opgeschreven, die bolle indo KoenLinks uitgezonderd. En Waltertje ooit. En Tonzel, maar die moesten we gigantisch bedreigen om hem daartoe te bewegen.

Enfin, genoeg geweeklaagd over mijn schrijfschuwe ploeggenoten. Het zijn immers enorme lieverds. De lieverds mochten zich meten met het tiende. Let wel: dit betrof het ambitieuze bazenelftal dat ons vorig jaar in de halve finale genadeloos de das omknoopte. We begonnen in de ontspannen wetenschap dat een armetierige puntendeling voldoende zou zijn voor glorieuze poulewinst en dus een kwartfinale. Een zwaar hypothetische kwartfinale trouwens, want vanwege ons nakende teamhengstenbal in Portugal, welk tijdens het beruchte Springer-finaleweekend plaatsheeft, ballen we die niet eens.

WV-HEDW 10 - WV-HEDW 15 1Als een ware supporter zag ik vandaag amper een ruk van de wedstrijd. Rond minuutje 74 kwam ik eens van m’n bejaarde fiets rollen geloof ik, met zo’n zaaddodende telefoon aan m’n oververmoeide oor ook nog; belachelijk en ordi als de pest. In de kurkdroge loeihitte op kunstgras 2 zag ik supersub Melvin (niet die mythische zanger van Jiskefet) een traag piesballetje erin rollen. Kennelijk was dit 2-2. Twee droge lentescheten later had elftal 10, getooid in old skool fluorescerende stinkhesjes, alweer gescoord. Wat er precies gebeurde mag maffe Henkie weten, maar het zag er sowieso pleurisdom uit. De 4-2 was een stukkie mooier. De willoze Derbystar werd strak naar de binnenkant des paals gestuurd. Tegen zulke buitenaardse schoten had zelfs onze pingelpakpool geen verweer, ondanks zijn fantastisch opgeschoren kapsel. Aldus stuiptrekte de boel zich naar einde seizoen. Maar wat is een middagje WV 15 zonder een openlijke tijdstrafsollicitatie van Herr Walter? “Stel je niet zo aan man”, fulmineerde onze withuidige semiduitser na zijn eikelige overtredinkje tegen een gekrenkt haarbandjongetje. Waarna een beetje peuterspeelzaalduw- en trekwerk volgde. De eensluidende conclusie langs de lijn was dat Walter van mening moet zijn dat de combinatie haarbandje met kort haar is voorbehouden aan hemzelf. Van deze gast kon hij het duidelijk niet hebben. Tot slot is de grootse wereldprestatie van KoenLinks vermeldenswaardig. Hij intimideerde Jesse Stroomberg, voormalig superster van zaterdag 1, finaal de wedstrijd uit. Jesse zag Koentje staan, werd door diens afschrikwekkende aanblik alleen al driedubbel gemindfuckt en prutste vervolgens iedere breedtepass de zijlijn over. Nou lieve menson, dit was het. Tof seizoentje hadden we.

 

Gijs Lauret

13 juni 2015: WV-HEDW 14 – WV-HEDW 15 3-1 (1-0)

WV-HEDW 14 Springer 1Het was de finaledag van de wondermooie Springer Cup en uw onaantastbare sterren zouden het zaterdag 14-varkentje wel even grondig wassen. Om vervolgens na een glorieus walkovertje in de finale achteloos die dikke beker te tonen aan een smachtende menigte op het Sander en Ria Post Plaza. Waarna de bloemenkar van Willem gespaard zou blijven. Van het te wassen varkentje hadden we eerder in dit legendarische bekertoernooi 5-3 pakkie gekregen. Dat heet dan een onnodige nederlaag, zo werkt kleedkamerlogica.

WV-HEDW 14 Springer 2Het begon met twee bierhoofdpijnerige ploeggenoten die melodramatisch om paracetamollen kwamen smeken. “Please, geef me er eentje”, bazelde de een. “Eentje werkt niet man, je moet er minimaal twee hebben”, zeurpiepte de ander. Maar dat is dan ook de vaste afnemer. Geeft niet, sommige mensen mogen dat. Gemiddeld liep hij deze jaargang één op één (per paracetamol één doelpunt). Dit jammerlijke gebedel bleek echter een droevig voorteken, evenals de krankjorume sleutelbeenbreuk van Markie in de royaal gewonnen kwartfinale. Het gedreven veertienvarkentje creëerde namelijk een ontstellende kansenmassa waar je u tegen zegt, terwijl zaadloos WV 15 uitblonk in kunstgrassprietjes tellen en wezenloos om zich heen kijken. Een penalty wegens onfortuinlijk handballen was een logisch gevolg. Scott was nog in zijn mentale preparatiefase terwijl het pingeltje reeds ingeschoten werd. Vrij belabberd gelukkig en vakkundig naast. Het onvermijdelijke gebeurde toch. Op een uitgespeelde bestorming volgde een doodsimpel intikkertje. Hierna sloten onze sluizen zich enigszins, waardoor 1-0 de ruststand werd.

WV-HEDW 14 Springer 3Het ganse wedstrijdtafereeltje duurde slechts een uur en dus begonnen we met overrompelende intenties aan helft twee. Een noodlottig slippertje van ausputzer Steph werd echter beestachtig afgestraft door de begaafde krullenbol van het varkentjesmiddenveld. Einde oefening? Neen. Törder zou een andere naam dragen als hij doelpuntloos zou blijven. Via een heimelijk schotje, een grabbelende keepert en een goedgezind paalbinnenkantje kroop de bal in het overliggende zijnet. Onverwachte hoop maakte zich meester van onze hunkerende harten. We joegen op de gelijkmaker, maar beukten tegen een granieten muur van meterslange bonenstaken in het solide verdedigingscentrum der varkentjes. Een bloedjelinke counter betekende de guillotinenekslag en een terechte finaleplaats voor 14, dat nadien ook met de cup aan de haal ging. Zondag 1 werd met 2-1 bruut aan het spit geregen. Dit alles ondanks het wegsturen van krullenbol, die door scheidsie Ome Willem met driftige armgebaren de route naar de zijlijn werd gewezen.

WV-HEDW 14 Springer 4Aldus strandde een meeslepend seizoen wederom in de halve finale van de vermaarde Springer Cup, na de gênante slachting door de A1-kindjes vorig jaar (bit.ly/1L6haSr). Eén belangwekkende plichtpleging scheidde ons van het officiële seizoenslot, namelijk de uitreiking van de individuele bekertjes. Roodbaardje was de onontkoombare assistkoning, Törder werd töpscörer met 26 goalen en tevens Man-of-the-Season. Dat gunde hij zichzelf wel. Waarna de eindeseizoenpret kon beginnen. Dat betekent: blije benevelde mensen die door de kantine struinen met stoelen boven hun hoofd. De ballen, lieve mensen. Sterkte met de voetbalzomerleegte. Ga lekker hoognodig nieuwe kleren kopen met moeder de vrouw. Of bezuip je ofzo, weet je wel.

 

Gijs Lauret

4 juni 2015: WV-HEDW 15 – WV-HEDW 9 4-2 (1-0)

WV-HEDW 9 Springer 1Dit zogenaamde barrageduel vormde de poort naar de gedroomde kwartfinale van onze illustere Springer Cup. Het was dus alles of noppes, der Tod oder die Gladiolen (bit.ly/1dRc8z4), ecstasy or agony. Over ecstasy gesproken, ons pedante zelfvertrouwen was skyhigh, mede dankzij een ruime selectie met sterke bank. Zondag 9, dat klinkt weinig indrukwekkend. Ongecompliceerd kanonnenvoer? Het zou moeten blijken. KoenLinks, onze gepassioneerde elftalsecretaris en tevens grootste fan, had live de loting aanschouwd. Hij zag hoe Mirek ons in geval van een kwartfinale koppelde aan zondag 5. Niet dat het uitmaakt wie de tegenstander is. Als je ook maar één vezeltje profvoetbal in je dikke pens hebt, komt de motivatie immers altijd uit jezelf en nooit uit de vette worst die je wordt voorgehouden bij winst.

WV-HEDW 9 Springer 2Der Törder, getooid met dat goddelijke wulpse haarbandje van hem, bleek tot op zijn neoliberale bot gemotiveerd. Na een minuutje of vijf plaatste hij de bal keurig in de hoek; een trademark Oderkerkje. Op het zonovergoten hoofdveld schiepen we kansie op kansie, edoch de beklagenswaardige afwerking stemde diepdroef. De waterrappe zondagskinderen bedreigden ons vooral per counter. Niet zelden werden hun gewiekste uitbraken georkestreerd door dat kleine broertje van Daan Bovenberg op het middenveld, met zijn lange pass buitenkantje voet (heeft ie van mij afgekeken trouwens). De rust kwam met 1-0, waarbij verder opviel dat Dr Phil het fenomeen aanvoerdersband schandalig bezoedelde. Mocht ie dat ding eindelijk eens drie minuutjes om, ging ie het als een relnichterig polsbandje dragen.

WV-HEDW 9 Springer 3In het tweede bedrijf keken we tegen de verzengende zon in, en dus werd ik door Kim Jos-un bovenmenselijk onder druk gezet. Ik moest m’n geliefde petje afstaan aan onze keepert. Destijds in La Paz heb ik gekotst van hoogteziekte om dat prachtige relikwie te bemachtigen. Maar. Als Kim Jos-un met zijn dwingende gestalte iets oplegt, dan doe je het. Hij dreigde me uit elkaar te laten knallen door luchtafweergeschut als ik niet zou buigen. Onze keepert was overigens niemand minder dan de Poolse penaltykiller Tomek Szklarz, Player of the Tournament bij het door ons brutaal gewonnen internationaal toernooi. Een alleszins petwaardig keepertje dus.

WV-HEDW 9 Springer 4Uw vedetten hosselden een schitterende 2-0. We ontwaarden een passje op uw opgekomen back Dr Phil, een doordacht overstapje (Roodbaard) en een abusievelijke assist van Törder (mislukt schot). Huurling Marius drukte af. We pakten ons telraampje, maar dat bleek overmoed. Na een cornert ging Szklarz sierlijk aan de lat hangen, plofte de bal erop en kaatste pardoes terug de vijfmeter in: 2-1. Dit wekte de kwaadaardige toorn des Törders. Hij kapte een keertje en vond zijn vertrouwde benedenhoekje: 3-1. Onderwijl teisterde Kapitein Roodbaard ten tweeden male het dwarsliggertje, poeierde Marius tegen de paal en waren er teringveel kansen zullen we maar zeggen. Cultheld Tonzel verscheen onder luid applaus van de 28.372 toeschouwers ten tonele. De Kaapverdische volksicoon brulde met zijn zwoele basstem gans Middenmeer bij elkaar na een gemiste schietkans. Mijns inziens schuilt in Ton Jeremy toch echt de natuurlijke opvolger van zijn hitsige achteroom Ron, maar moet Ton dat zelf nog ontdekken. Hoewel, met zijn licht grijzende slapen heeft WV-HEDW 9 Springer 5Tonzel vandaag de dag ook wel wat weg van een jonge Barack Obama. De roodhemden scoorden ondertussen binnen het doelgebied, waarbij Szklarz ietwat gevierendeeld leek te worden. Hij lag halfdood te creperen in zijn doelmond, maar scheidsie Anton, ook een onsterfelijke superheld trouwens, besloot doelpunt. Szklarz knutselde wat met zijn ribben, duwde zijn ingewanden op hun plaats en herrees. Nog vijf minuutjes. Gelukkig telde het scorebord enkel onze goals en vermeldde het een comfortabele 3-0. Een ouderwets staaltje Roodbaard-magie vermoordde de spanning. Op zo’n twintig meter had hij geen puf meer om zijn ene poot voor de andere te zetten. Iedere doelman die Roodbaard kent, weet dat dit code rood betekent. De arme knul stond niet eens zo ver voor z’n hok, maar was toch weerloos tegenover De Stift. Kantinekoning Mirek goot kennelijk iets teveel wodka’s tegelijk naar binnen, want na dit fenomenale doelpunt versprong het bezopen scorebord van 3-0 naar 4-3. Arbiter Antonius lustte ook wel zo’n wodkaversnapering en blies af.

Cupfighters komen eraan, zondag 5 beeft zich een tremor. Ik wrong een halve liter Pools heldenzweet uit mijn cap en bewonderde de bruine aardevegen. Het zichtbare bewijs dat Tomek Szklarz alles gaf voor WV 15. Wat een koning. Ik zal het petje nooit meer wassen.

 

Gijs Lauret